Κοιμήθηκα με όνειρα γλυκά
και ξύπνησα με μια δυσάρεστη πραγματικότητα.
Όνειρα που θα μείνουν μέσα μου βαθιά
και θα μ΄αφήσουν διψασμένη οντότητα.
Και να είχαν μια μικρή πιθανότητα
να γίνουν γεγονότα προσεχώς
τώρα έσβησαν δια παντός.
Τι σε περιμένει στο αύριο που έρχεται;
Όλα είναι σχετικά, υποκειμενικά, φευγαλέα.
Σήμερα βολικά, καλόβολα, θετικά.
Αύριο στενόχωρα, πικρόχολα, αρνητικά.
Έτσι είναι η ζωή δυστυχώς.
Αλλιώς σου ξημερώνει η αυριανή μέρα.
Περιμένεις κάτι και δεν ξέρεις αν θα σου ΄ρθει.
Δεν το περιμένεις και σου ΄ρχεται.
Και καλά να είναι αρεστό,
το δέχεσαι με ευχαρίστηση.
Αν όχι κάνεις υπομονή και το ανέχεσαι.
Δεν γίνεται κι αλλιώς.
Μακάρι να είναι όλα στο χέρι σου
να τα ρυθμίζεις όπως εσύ θέλεις.
Μακάρι να σου προκύπτουν μόνο καλά στην πορεία σου
και να είσαι ευτυχισμένος.
Έλα όμως που σε βρίσκουν και πολλά προβλήματα,
που χρειάζεσαι δύναμη να τα λύσεις, να ανταπεξέλθεις.
Ζωή μυστήριο, ζωή μαρτύριο.
Ζωή χαρά και ευδαιμονία.
Συνδυασμός όλων αυτών και περνούν τα χρόνια
προσπαθώντας να ισοβαθμίσεις τη ζυγαριά
να μην κλείνει ούτε απ΄τη μια ούτε απ΄την άλλη πλευρά
ώστε να είσαι ένας φυσιολογικός άνθρωπος.
Ένας άνθρωπος όπως εσύ επιθυμείς
σεμνός, σοβαρός, συνετός λογικός, ήρεμος,
τίμιος, γνωστικός, αληθινός.
Άνθρωπος!
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη
