Αν η υποτέλεια και η άγνοια των χαρτών βαφτίζονται «σωστή πλευρά της ιστορίας», τότε δεν έχουμε παρά να αναφωνήσουμε: «Ζήτω η λάθος πλευρά»
- των Χ. Κηπουρού και Μ. Λουτσέτη
Ας μην γελιόμαστε: Αν το οπλισμένο Drone που βρέθηκε στη Λευκάδα ήταν ρωσικό, η Αθήνα θα είχε «βγει στα κεραμίδια». Τώρα όμως που το φονικό εργαλείο ανήκει στον Ζελένσκι, η κυβέρνηση επιδίδεται στο προσφιλές της άθλημα: «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε». Αυτό που συνέβη στο Ιόνιο έχει όνομα: Εισβολή. Όταν ένα οπλισμένο μέσο ξένης χώρας παραβιάζει την εθνική κυριαρχία, το πρωτόκολλο επιβάλλει διαβήματα σε Κίεβο, Ε.Ε. και ΟΗΕ, όχι «χλιαρές» δηλώσεις που θυμίζουν εισαγωγικές εξετάσεις για το «αρχηγικό αξίωμα» στην επιτροπή των προθύμων.
Το περιστατικό είναι εξαιρετικά σοβαρό γιατί πλήττει την καρδιά της ασφαλούς ναυσιπλοΐας. Η Αθήνα δείχνει να αγνοεί την παγκόσμια γεωοικονομική αρχιτεκτονική. Οι Κινέζοι μηχανικοί, σχεδιάζοντας τον νέο Θαλάσσιο Δρόμο του Μεταξιού, αναγνώρισαν στον Ελληνισμό τον στρατηγικό «Λαιμό» που συνδέει την Ασία με την Ευρώπη. Έναν λαιμό που ξεκινά με τη 12μίλια θαλάσσια Εγνατία, από την Κύπρο, τα Δωδεκάνησα και την Κρήτη, αγκαλιάζει το “Νότιο Κρητικό Πέλαγος” και το “Πελοποννησιακό Πέλαγος” και ανηφορίζει προς το Ιόνιο και την Αδριατική.
Αν το Drone αυτό είχε βρει τον στόχο του – είτε ρωσικό πλοίο, είτε κινεζικό εμπορικό – η Ελλάδα θα έπαυε να λογίζεται ως ασφαλής κόμβος και θα γινόταν «γκρίζα ζώνη». Η Ουκρανία και η Τουρκία δεν θα συμφωνούσαν ποτέ με ένα ισχυρό θαλάσσιο άξονα που τους αφαιρεί γεωπολιτικό βάρος. Όταν επιτρέπεις σε οπλισμένα μέσα να «σουλατσάρουν» στον δρόμο που περνά ο παγκόσμιος στόλος, υπονομεύεις το ίδιο σου το μέλλον.
Η τραγωδία είναι ότι ο Ελληνισμός, με την πανάρχαια ιστορία του και τον πανίσχυρο στόλο του, είναι Γίγαντας που παραπατάει γιατί είναι πολιτικά, διανοητικά και ηθικά αποκεφαλισμένος. Δεν βλέπουν ότι η Θράκη και ο Χαραλαμπιδικός και Καποδιστριακός Άξονας (Αλεξανδρούπολη-Οδησσός-Μόσχα) συνδέονται με το Ιόνιο σε ένα ενιαίο σώμα. Αν ήξεραν γράμματα και διάβαζαν το χάρτη με τον Ελληνικό λαιμό, θα το διαπίστωναν αμέσως.
Μια έντιμη και ηθική Ελλάδα οφείλει να προστατεύσει αυτό τον «αισθαντικό λαιμό» της γεωγραφίας της. Γιατί αν η ασφάλεια της ναυσιπλοΐας θυσιάζεται για να είμαστε αρεστοί στους περαστικούς, τότε η αξιοπρέπεια βρίσκεται σίγουρα στην απέναντι όχθη. Αν αυτός είναι ο δρόμος της «σωστής πλευράς», εμείς επιλέγουμε την αλήθεια του χάρτη: Ζήτω η λάθος πλευρά.
Χρήστος Κηπουρός
Μανώλης Λουτσέτης
Διδυμότειχο-Ιεράπετρα
Μάιος 2026
