Λένε, πως εκ του μηδενός γεννήθηκε το σύμπαν,
κι αυτό πολλοί ερευνητές, και σοφοί μας το είπαν.
Κι Ένας είναι ο Δημιουργός, που έφτιαξε τα πάντα,
αστέρια, φύση κι άνθρωπο και μη ρωτάτε … γιάντα!
Άπειρα τ’ άστρα του ουρανού και τριγυρνάν ολούθε.
Κι ουδείς ξέρει το τέλος τους, ποια κι η αρχή τους, πούθε.
Έχουν κανόνες και γυρνούν ολοχρονίς σε κύκλους,
κι ούτε ενδιαφέρονται για μεγέθη και … τίτλους.
Αλλά, ως φαίνεται, το ποιον κι η εικόνα τους αλλάζει,
στο κάθε ένα απ’ αυτά και σ’ όποιον τα κοιτάζει.
Κάποια είναι τεράστια και άλλα κοντά τους νάνοι,
κι οι αποστάσεις δυσμέτρητες, κι ο κάθε νους τα … χάνει.
Η δημιουργία του σύμπαντος, κανείς δεν ξέρει πότε,
έγινε, να πει με σιγουριά. Ούτε ένας το … τότε!
Ούτε, αν κάποτε συμβεί, πώς θα ‘ρθει ένα τέλος,
προσωρινό; οριστικό; ή άλλου προγράμματος σκέλος;
Αλλά, και πώς λειτουργεί και ποιους κανόνες έχει;
Το σύμπαν και σε ποιους κραδασμούς άραγε να αντέχει;
Η ύλη, μα και η ζωή, όπου τυχόν υπάρχει,
γνωρίζει κάποιος να μας πει, στο εξής τι μέλλον θα ‘χει;
Αλλά, ας μην προδικάζουμε και ας δεχτούμε όλοι,
η μάνα γη κι ο ουρανός, άγγελοι και διαβόλοι.
«Κοινή γαρ η τύχη και το μέλλον αόρατον» είναι
Ως εκεί είναι οι γνώσεις σου και εκεί, δέον… μείνε!
Αθανάσιος Παπατριανταφύλλου
Κομοτηνή
