Προέχουν τα φορολογικά έσοδα από τα “τεκμήρια πλούτου” ή η προστασία των Δασών και της περιουσίας των πολιτών από τις καταστροφικές συνέπειες μιας πυρκαγιάς;
Η δεξαμενή ιδεών της ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΘΡΑΚΗΣ, παραμένει ενεργή και διαχρονική.
Ανάμεσα στα γεγονότα των θερινών διακοπών, ήταν και οι μεγάλες πυρκαγιές που ξέσπασαν στην Αττική και σε άλλα σημεία της ελληνικής επικράτειας.
Μάλιστα για τις πυρκαγιές της Αττικής, ακούσαμε ότι κάηκαν τα αντλιοστάσια και δεν μπορούσε το νερό να φθάσει στα σημεία των πυροσβεστικών κρουνών. Υπήρξε δηλαδή, με πιο απλά λόγια, πρόβλημα νερού για την κατάσβεση της φωτιάς, που πέρα από δασικές εκτάσεις, έκαψε και εξοχικές κατοικίες.
Έτσι λοιπόν η πρόταση που είχε διατυπώσει η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΘΡΑΚΗ κατά τις μεγάλες πυρκαγιές του 2009, αποδεικνύεται και σήμερα ακόμη επίκαιρη και ουσιώδης.
Ποια ήταν η πρόταση;
Σε κάθε εξοχικό να δημιουργείται ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ μία δεξαμενή (μπορεί να είναι και πισίνα) όπου υποχρεωτικά πάλι θα πρέπει να υπάρχει μία βενζινοκίνητη αντλία νερού, που θα μπορεί να λειτουργήσει ακόμα και αν κοπεί το ηλεκτρικό ρεύμα, είτε για ανεφοδιασμό των οχημάτων της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, είτε για προστασία της ίδιας εξοχικής κατοικίας.
Περιμέναμε το 2009, οι Βουλευτές μας που διάβαζαν την ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΘΡΑΚΗ, να μεταφέρουν την πρόταση αυτή στην Βουλή για να αποτελέσει νόμο του Κράτους.
Δηλαδή να μην κτίζεται καμμία εξοχική κατοικία, χωρίς την κατασκευή δεξαμενής-πισίνας, με τον εξοπλισμό αντλίας που περιγράψαμε.
Δυστυχώς το σπάταλο και μοχθηρό ελληνικό Δημόσιο, εξακολουθεί να είναι “φθηνό στα πίτουρα και ακριβό στ’ αλεύρι”.
Εξακολουθεί δηλαδή να θεωρεί την ύπαρξη μιας δεξαμενής-πισίνας, ως τεκμήριο πλούτου, για να φορολογεί τους πολίτες, αδιαφορώντας για το τεράστιο κόστος που προκαλούν οι καταστροφικές συνέπειες μιας πυρκαγιάς.
Όμως μ’ αυτές τις ξεπερασμένες λογικές, προκοπή δεν γίνεται.
Και όλοι γνωρίζουμε ότι μία φωτιά που ξεσπά, μπορεί να τιθασσευθεί στην έναρξη της, γιατί ύστερα είναι πολύ αργά.
Με τη λογική των τεκμηρίων πλούτου λοιπόν, ο πολίτης απαγορεύεται να προστατεύσει την ιδιοκτησία του.
Η φορολογία των πισινών θεωρείται προτιμότερη από τις πληρωμές αποζημιώσεων λόγω πυρκαγιάς.
Ποιο είναι το προέχον;
Η αποφυγή της καταστροφής, η προστασία των πολιτών ή τα φορολογικά έσοδα;
Ζητείται η εφαρμογή της κοινής λογικής.
Που αμφιβάλλουμε αν υπάρχει σήμερα στην εποχή της τρέλλας, η δυνατότητα να επικρατήσει.
Συνεχίζουμε λοιπόν σε μοντέλλο Βαλκανίων και εφαρμογής της οικονομίας των Μπολσεβίκων.
Ραντεβού στην επόμενη πυρκαγιά.
Σ. Κ.
