Φωτιά…φωτιά…φωτιά…

Ναι, δυστυχώς, βάζουν φωτιά.
Κάποιοι ανεγκέφαλοι, παρανοϊκοί.
Νέοι Νέρωνες, που απολαμβάνουν
τη θέα της φωτιάς, των καμένων
και καταστραμμένων δασών,
σπιτιών, περιοχών.
Κανένα αίσθημα ευθύνης.
Καμιά εξήγηση 
για τις αποτρόπαιες πράξεις τους.
Έτσι φτάνουμε στο σημείο 
να θρηνούμε αθώα θύματα.
Πόση προσπάθεια καταβάλλουν 
οι πυροσβέστες, οι στρατιωτικοί
και οι κάτοικοι των περιοχών,
με κίνδυνο της ζωής τους,
για την κατάσβεσή της.
Πολλές φορές υπεράνω των δυνάμεών τους.
Βεβαίως πάνω απ΄όλα μετράει η ζωή.
Αλλά γιατί να καταστρέφονται
τα περιουσιακά στοιχεία των ανθρώπων 
που με πολύ κόπο κατάφεραν 
να αποκτήσουν.
Πονάει πολύ η εξέλιξη 
και τα αποτελέσματα της φωτιάς.
Ραγίζει η καρδιά και αναρωτιέται
γιατί να υπάρχει η ασυνειδησία,
η κακοήθεια, η αμέλεια.
Ας φωτίσει ο Θεός τους ανεύθυνους 
να μην προβαίνουν σε τέτοιες πράξεις.
Ας φροντίζουν, οι φίλοι και γνωστοί
αλλά πάνω απ΄όλους το κράτος,
τους πάσχοντες γιατί έχουν ανάγκη 
από συμπαράσταση και παρηγοριά.
Ας ελπίσουμε να μην αντιμετωπίζουμε 
κάθε χρόνο αυτές τις οδυνηρές καταστάσεις
που καταστρέφουν το φυσικό μας πλούτο
και επιβαρύνουν την υγεία μας.
Μακάρι!

Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη