Μ’ έχουν (σκοτώσει),
Και έχω (σκοτώσει) πολλές φορές,
Κι’ όμως υπάρχω, κι’ όμως υπάρχουν,
Μέσα στο συνωστισμό,
Στην αφόρητη στασιμότητα, στην αφάνεια,
Στη σκιά των υψηλόσωμων,
Στην ανεμελιά των επιπόλαιων,
Στη σιγουριά των σκεπτόμενων λογικά,
Στην ανεπάρκεια των λίγων,
Στη συγκυρία των ημερών,
Των ωρών, των χρόνων που πέρασαν.
Κι’ όμως έχω( εγκληματήσει,) εις βάρος των άλλων,
Και οι άλλοι έχουν (εγκληματήσει) εις βάρος μου,
Δεν γνωρίζω των αριθμό, τη σημασία έχουν οι αριθμοί,
Καταγράφονται μόνο σαν μονάδες,
Σαν αριθμός γεγονότων .
Σαν τους ταξιδιώτες που περνούν και φεύγουν αθόρυβα,
Όμως αφήνουν πίσω τους τα αόρατα
Με γυμνό μάτι αποτυπώματά τους.
Ταξιδεύουμε δεν το γνωρίζουμε ότι έχουμε
Αφήσει τα αποτυπώματά μας παντού,
Δεν τα βλέπουμε δυστυχώς, κι’ όμως τα βλέπουν,
Τα αναγνωρίζουν, τα ταξινομούν,
Οι ακολουθούντες μετά από μας.
Είμαι( διωκόμενος) δεν το γνωρίζω,
Είναι( διωκόμενοι) δεν το γνωρίζουν,
Κι’ όμως είμαι, κι’ όμως είναι,
Τα αποτυπώματα που άφησα, που άφησαν,
Μας ακολουθούν, μας σκιαγραφούν, μας ονομάζουν,
Κάνουν τους ανήξερους , κάνω τον ανήξερο,
Δεν μας πιστεύουν.
(Εγκλημάτησα) διπλά, (σκοτώνοντας) και τον ίδιο τον εαυτό μου.
Τώρα είμαι πρόθυμος να πληρώσω διπλά και τριπλά,
Θέλω να φύγω με καθαρό μέτωπο,
Με καθαρή ψυχή, με καθαρό το δρόμο,
Χωρίς εμπόδια και προσβολές,
Χωρίς αναβολές.-
Γ.Χ.Τ.
