Ω, τι κόσμος μπαμπά! Πώς άλλαξαν τα πάντα.
Τα σκουλαρίκια κάποτε δεν ήταν για τον … άντρα.
Τώρα συναγωνίζονται γυναίκες με τους άντρες
ποιος θα ‘χει τα καλλίτερα, ενώτια** και χάντρες.
Ω, τι κόσμος μπαμπά! Σχισμένα παντελόνια
φορούν όλοι οι νέοι πια, κι είναι της μόδας, χρόνια.
Κάποτε ήτανε ντροπή, να κρέμεται ένα ρέλι.
Τώρα, το φόρεμα είναι «Ιν», σωστό να ‘ναι … κουρέλι.
Ω, τι κόσμος μπαμπά! τι δερματοστιξία,
που ‘χουνε σώματα πολλά, σαν … αναφυλαξία!
Πάλαι ποτέ οι κατάδικοι είχανε τατουάζ,
αυτοί, που ήταν στην «ψειρού»*. Κι όχι στο … πατινάζ.
Ω, τι κόσμος μπαμπά! Κι άντρες τώρα φοράνε,
φούστες, φορέματα στενά, τους πάνε, ή δεν τους πάνε.
Ως φαίνεται ζηλέψανε, τα ωραία «συνολάκια»,
γιατί οι γυναίκες να φορούν, κι όχι και τα αντράκια;
Ω, τι κόσμος μπαμπά! Στους δρόμους τριγυρνάνε
νέοι και νιες με «κινητά», κι όλοι παραμιλάνε.
Στο σπίτι, στο αυτοκίνητο, στο δρόμο ή στο βουνό,
το «κινητό» απαραίτητο, και βράδυ και πουρνό.
Ω, τι κόσμος μπαμπά! Τώρα μπορείς να δεις,
με σκάιπ* κάθε μια στιγμή, εικόνες όπου γης.
Το γιο σου που ‘ναι στο στρατό, την κόρη που σπουδάζει,
τους φίλους στην αλλοδαπή, κι όπου ο νους σου βάζει.
Ω, τι κόσμος μπαμπά! Σήμερα όπως πρώτα,
δεν είναι πια τα πράγματα, και όποιον θέλεις ρώτα.
Παλιά όλοι γυρεύανε, το φυσιολογικό.
Σήμερα, ό,τι κάνεις κι ό,τι πεις, είναι πια … λογικό!!
* Συνέχεια των 1 και 2 που βρίσκονται στην ποιητική συλλογή «Πράσσειν ποιητικά άλογα ή εικοτολογίες».
**σκουλαρίκια
*** φυλακή
**** Skype: μέσο άμεσης ανταλλαγής μηνυμάτων και εικόνων
Αθ. Παπατριανταφύλλου
