Όνειρα κάτω απ΄την πανσέληνο

Ολόγιομο το φεγγαράκι
τη βόλτα του κάνει 
στου ουρανού το μονοπατάκι
κι εγώ κορίτσι μου γλυκό
τα χεράκια σου κρατώ.

Λόγια αγάπης τρυφερά σου λέω
και σε πελάγη ευτυχίας πλέω.
Εσύ είσαι για μένα το παν 
απ΄τις αγάπες που δεν περνάν.

Κοντά σου ένιωσα Θεός,
ευτυχισμένος, δυνατός.
Εύχομαι μια ζωή να΄μαι μαζί σου
σε κάθε βήμα κι αναπνοή σου.

Να αντικρίζουμε παρέα
χρώματα και αρώματα ωραία
της άνοιξης και του καλοκαιριού
της ημέρας και του δειλινού.

Ο ήλιος και το φεγγάρι
να μας βρίσκουν δεμένους ζευγάρι
αλλά και η βροχή και η μπόρα 
να είναι βλάστησης δώρα.

Η ζωή μας να κυλά ποταμάκι 
με όνειρα σαν κρυστάλλινο νεράκι
που με θέληση και υπομονή 
θα γίνουν βάλσαμο στην ψυχή.

Ω! τι κόσμος όμορφος θα λέμε
αφού βρήκαμε όσα θέμε,
μια ζωή με όμορφες συγκινήσεις
που θα γράφονται στην ιστορία αναμνήσεις.

Αναμνήσεις που θα μας γεμίζουν
και τις ώρες της ηρεμίας μας θα στολίζουν.
Αυτό, εκείνο και το άλλο,
όσα ζήσαμε, νιώσαμε,το δικό μας ρεγάλο.

Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη