Home / Πολιτικη / Τί απέγινε το Εργοστάσιο Στρατιωτικών Ενδυμάτων στο Τρίγωνο Ν. Έβρου;

Τί απέγινε το Εργοστάσιο Στρατιωτικών Ενδυμάτων στο Τρίγωνο Ν. Έβρου;

Ερώτηση του βουλευτού Έβρου κ. Μαρίνου Ουζουνίδη προς τους Υπουργούς Εθνικής Άμυνας, Ανάπτυξης και Εσωτερικών – Πόσα πλήρωσε το Δημόσιο για μια επένδυση που ποτέ δεν λειτούργησε;

ouzounidis CIMG0751 hqdefault-3

Το Εργοστάσιο Στρατιωτικών Ενδυμάτων στην περιοχή του Τριγώνου Ν. Έβρου, είχε παρουσιασθεί ως μια ευεργετική επένδυση για τον τόπο μας, καθώς θα δημιουργούσε όχι μόνον νέες θέσεις εργασίας, εδώ στον ακριτικό Έβρο, αλλά και θα μείωνε τις δαπάνες του Στρατεύματος, από τις εισαγωγές στρατιωτικών στολών από το εξωτερικό.

Τα ρεπορτάζ και τα θερμά λόγια της Ε.Θ. για την επένδυση αυτή, ήταν άφθονα καθώς οι διαβεβαιώσεις των τότε αιρετών μας αρχόντων, ήσαν καθησυχαστικές, ότι το εργοστάσιο όσον ούπω ξεκινά την λειτουργία του.

Μόνο που το Εργοστάσιο Στρατιωτικών Ενδυμάτων στο Τρίγωνο, δεν λειτούργησε ποτέ.

Τώρα για την πονεμένη αυτή ιστορία ο βουλευτής Έβρου κ. Μαρίνος Ουζουνίδης κατέθεσε την εξής Ερώτηση:

***

ΕΡΩΤΗΣΗ

ΠΡΟΣ κ. Υπουργό Εθνικής Αμύνης

ΠΡΟΣ κ. Υπουργό Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων

ΠΡΟΣ κ. Υπουργό Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης

 

ΘΕΜΑ: «Τρίγωνο Α.Ε.Β.Ε.Ε. Εργοστάσιο Στρατιωτικών Ενδυμάτων στο Τρίγωνο Έβρου.»

Κύριοι Υπουργοί,

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, και εν μέσω οικονομικής άνθησης σε μια ευημερούσα Ελλάδα, υιοθετήθηκε η ιδέα για την κατασκευή ενός σύγχρονου εργοστασίου κατασκευής στρατιωτικών ενδυμάτων στο Δήμο Τριγώνου Βορείου Έβρου, το οποίο θα προμήθευε το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, υπό την επωνυμία «Τρίγωνο Α.Ε.Β.Ε.Ε.».

Η ιδέα έλαβε ποικίλα θετικά σχόλια και τελικά την άνοιξη του 1995 εγκρίθηκε η υπαγωγή της στον αναπτυξιακό νόμο 1262/1982.

Το συνολικό κεφάλαιο της εταιρίας ανήλθε σε 325.000.000 δραχμές, ενώ το μέγεθος της επιδότησης του αναπτυξιακού νόμου υπολογίστηκε στις 682.000.000 δραχμές.

Τα όνειρα για την κατασκευή μιας τόσο σημαντικής επένδυσης στην ακριτική περιοχή του Έβρου, η οποία όχι μόνο θα γλίτωνε περιττά έξοδα για το ελληνικό κράτος και τον ελληνικό στρατό αλλά παράλληλα θα πρόσφερε πληθώρα θέσεων εργασίας στους κατοίκους της περιοχής, δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ παρόλο που το 1997 ολοκληρώθηκε η κατασκευή των κτιριακών εγκαταστάσεων του εργοστασίου στο Σπήλαιο Έβρου.

Η εταιρία Τρίγωνο Α.Ε.Β.Ε.Ε. ήταν στελεχωμένη διοικητικά κατά καιρούς από τους εκάστοτε Δημάρχους Τριγώνου και Κυπρίνου, ωστόσο το εργοστάσιο δεν λειτούργησε ποτέ.

Οξύμωρες ακούγονται οι από το 2004 εξαγγελίες του τότε Υπουργού Άμυνας επί κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας ότι το εργοστάσιο θα βοηθούσε σημαντικά στην τοπική και εθνική οικονομία, αλλά τόνισε ότι δεν ήταν δυνατή η λειτουργία του κάτω από ένα καθεστώς διαπλοκής, που είχε διαμορφωθεί.

Τέλος, το 2010, παρόλο που υπήρχε ένας ήδη διαμορφωμένος χώρος και η Ελλάδα ξόδευε άσκοπα χρήματα για την εισαγωγή στρατιωτικών ενδυμάτων από χώρες του εξωτερικού (π.χ. Βουλγαρία, Τουρκία, Κίνα), ο τότε Νομάρχης Έβρου, Νίκος Ζαμπουνίδης, προχώρησε χωρίς καμία δημόσια εξήγηση στην ανάκληση της άδειας του εργοστασίου.

Κατόπιν των ανωτέρω ερωτάται ο κύριος Υπουργός:

1. Ποιο ήταν για το Ελληνικό δημόσιο το τελικό κόστος της εν λόγω επένδυσης και πως επενδύθηκαν οι επιδοτήσεις που δόθηκαν με βάση τον αναπτυξιακό νόμο 1262/1982;

2. Ποιος υπέχει την ευθύνη για την μη υλοποίηση της λειτουργίας μιας τόσο σημαντικής και πολυέξοδης για τον Έβρο και την Ελλάδα επένδυσης;

3. Ποιοι διετέλεσαν ως πρόεδροι, διευθύνοντες και νομικοί σύμβουλοι  της εταιρίας, ποιες ήταν οι αμοιβές τους και πότε αυτές καταβλήθηκαν;

Εφόσον το εργοστάσιο δεν λειτούργησε ποτέ από την ημέρα κατασκευής του με ποια δικαιολογία οι εν λόγω διοικητικοί υπάλληλοι ελάμβαναν μισθούς, προερχόμενους από χρήματα κρατικής επιδότησης;

Ο ερωτών βουλευτής

Ουζουνίδης Δ. Μαρίνος

***

Σημείωση Ε.Θ.

Ίσως το θέμα να μην αποτελεί αρμοδιότητα των Υπουργών στους οποίους απευθύνεται η ερώτηση, αλλά των Εισαγγελικών Αρχών.

Διότι εκτός των άλλων, όπως τότε είχαμε πληροφορηθεί, οι ραπτομηχανές που αγοράσθηκαν για το Εργοστάσιο του Τριγώνου, δεν ήταν ικανές να ράψουν ούτε ένα κουμπί, καθώς ήταν οικιακής και όχι βιομηχανικής χρήσεως.

Όλα αυτά πρέπει κάποια στιγμή να ξεκαθαρισθούν.

Γιατί πληρώνουμε σήμερα πολύ ακριβά τις “σκορπαλευριές” του χθες.

Θα παρακολουθήσουμε με ενδιαφέρον την εξέλιξη της υπόθεσης.

Σ.Κ.