Home / Πολιτικη / Η Συνταγματική και Ποινική διάσταση των διώξεων κατά της Χρυσής Αυγής

Η Συνταγματική και Ποινική διάσταση των διώξεων κατά της Χρυσής Αυγής

Στην έννομη τάξη μας δεν προβλέπεται καμμία διαδικασία απαγόρευσης κόμματος

xrisi-avgi-logo

Με την είσοδο στην Βουλή του νεόκοπου κοινοβουλευτικά κόμματος Λαϊκού Συνδέσμου Χρυσής Αυγής, ορθώθηκε στο Ελληνικό Κοινοβούλιο ένας διαφορετικός πολιτικός λόγος που δεν άρεσε στους ήδη υπάρχοντες…. Άρχισαν λοιπόν σκέψεις και συζητήσεις…..

Στο ερώτημα αν μπορεί να τεθεί εκτός νόμου το κοινοβουλευτικό κόμμα της Χρυσής Αυγής, παρ’ ότι πάγια είναι η αρνητική θέση έγκριτων νομικών και συνταγματολόγων (βλ. άρθρα Κ. Χρυσόγονου) εν τούτοις επαναφέρεται τούτο διαρκώς στα διάφορα τηλεπαράθυρα και ορισμένες εφημερίδες προς δημιουργία εντυπώσεων και μόνον.

Το άρθρο 29 του Συντάγματος σε συνδυασμό με το άρθρο 29 του Ν 3023/2002 απαιτεί μόνον το περιεχόμενο της ιδρυτικής δήλωσης κόμματος που απευθύνεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να ενσωματώνει την φρασεολογία του άρθρου 29 παρ 1 του Συντάγματος (εξυπηρέτηση της ελεύθερης λειτουργίας του δημοκρατικού πολιτεύματος)

Στην έννομη τάξη μας δεν προβλέπεται καμμία διαδικασία απαγόρευσης κόμματος 1 Δεν προβλέπονται συνακόλουθα κυρώσεις στο άρθρο 29 του Συντάγματος αναφορικά με τον τρόπο λειτουργίας των κομμάτων.

Και ενώ αυτή η σκέψη άρχισε ολίγον κατ’ ολίγον να χάνει έδαφος, σιγά- σιγά άρχισε να αναπτύσσεται επιχειρηματολογία αρχικά διά στόματος κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της Νέας Δημοκρατίας Μάκη Βορίδη αλλά στην συνέχεια και άλλων κοινοβουλευτικών ανδρών πως ακόμη και αν η Χρυσή Αυγή δεν τεθεί εκτός νόμου, μπορεί να χαρακτηριστεί ως εγκληματική οργάνωση με όλες τις εντεύθεν συνέπειες.

Το κοινοβουλευτικό κόμμα της Χρυσής αυγής επ’ ουδενί μπορεί να χαρακτηριστεί εγκληματική οργάνωση γιατί εκλέχθηκε στην βουλή με νόμιμες διαδικασίες από τον Ελληνικό λαό, ο οποίος είναι ο μόνος κυρίαρχος για να αποφασίζει ποιους αντιπροσώπους του θα στέλνει στο κοινοβούλιο κατ’ επιταγή της θεμελιώδους Συνταγματικής διάταξης του άρθρου 1 παρ 2 και 3, σύμφωνα με την οποία θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία και όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα.

Ακόμη κι αν γίνει δεκτό ότι βουλευτές ή μέλη κοινοβουλευτικού κόμματος ελέγχονται υπό προϋποθέσεις για ενδεχόμενη ποινική παραβατική συμπεριφορά, πάλι το ίδιο το κόμμα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί εγκληματική οργάνωση 2

Ως ποινικό αδίκημα η εγκληματική οργάνωση εντάχθηκε στον ποινικό κώδικα με τον Νόμο 2928/2001 στο άρθρο 187 ΠΚ αναβαθμίζοντας την παλαιά παραδοσιακή μορφή του εγκλήματος της συμμορίας, για την οποία όμως προβλέπονταν και προβλέπονται μόνον πλημμεληματικού χαρακτήρα  ποινές (αρθ 187 παρ 3).

Οι περιεχόμενες στον νόμο διατάξεις για την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος ενσωματώνουν στο εσωτερικό μας δίκαιο τις αντίστοιχες προβλέψεις της Σύμβασης του Παλέρμο. Ο ποινικός μας νόμος εναρμονιζόμενος με την διεθνή αυτή σύμβαση απαιτεί την συγκρότηση ή ένταξη ως μέλους σε δομημένη και με διαρκή δράση ομάδα από τρία ή περισσότερα πρόσωπα (οργάνωση) που επιδιώκει την διάπραξη περισσοτέρων κακουργημάτων τα οποία και αναφέρει περιοριστικά στην αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος 3.

Πρέπει να παρατηρηθεί πως στην διάταξη του άρθρου 187 (εγκληματική οργάνωση) ο Έλληνας νομοθέτης, παρ’ ότι ακολούθησε την σύμβαση του Παλέρμο, εν τούτοις δεν συμπεριέλαβε ως πρόσθετο υποκειμενικό στοιχείο τον σκοπό προσπορισμού του αθέμιτου οικονομικού οφέλους, διευρύνοντας έτσι επικίνδυνα την δυνατότητα εφαρμογής της διάταξης σε συμπεριφορές που στην χειρότερη των περιπτώσεων θα χαρακτηρίζονταν ως το αδίκημα της συμμορίας, πλημμεληματικού όμως χαρακτήρα.

Άλλωστε δεν είναι λίγες οι φορές που η δικαστηριακή πρακτική μετέτρεψε κατηγορίες από ηχηρά διατυπωμένες μορφές εγκληματικής οργάνωσης σε απλή μορφή συμμορίας, αν τελικά βέβαια επαληθευόταν και το υποκειμενικό στοιχείο τους.

Κύριο χαρακτηριστικό της εγκληματικής οργάνωσης είναι η δομημένη σε πραγματική βάση και όχι σε διαπροσωπικό χαρακτήρα οργάνωση, όπου σφόδρα πιθανόν τα μέλη της εγκληματικής οργάνωσης να μην γνωρίζουν το ένα το άλλο και να ενεργούν κατ’ εντολήν ιεραρχικά προϊσταμένων για την εκτέλεση σοβαρών αδικημάτων (στην έννομη τάξη μας, κακουργημάτων). Η δομημένη αυτή ομάδα πρέπει να έχει διάρκεια για την διάπραξη αυτών των κακουργημάτων και συνήθως- παρ’ ότι, όπως αναφέραμε δεν απαιτείται- να στοχεύει στον προσπορισμό παράνομου και αθέμιτου οφέλους.

Η μετάλλαξη των στόχων που θέλησε να πετύχει ο διεθνής νομοθέτης για την πάταξη του πραγματικά οργανωμένου εγκλήματος (ομάδες μαφίας- Cosa nostra- Κινέζικη trials και tongs- ιαπωνική Yakuza )κατέστησε τις διατάξεις για την εγκληματική οργάνωση ένα επικίνδυνο εργαλείο στην εφαρμογή του , στην δική μας έννομη τάξη.

Όταν ο νομοθέτης θέσπισε τις παραπάνω διατάξεις δεν είχε ποτέ στο μυαλό του να στηλιτεύσει και να ποινικοποιήσει πολιτικές και ιδεολογικές συμπεριφορές, ως προϊόν εκδηλώσεων και συμπεριφορών εγκληματικής οργάνωσης.

Η Ελληνική έννομη τάξη εκπεφρασμένη μέσα από την εκτελεστική εξουσία του υπουργού προστασίας του πολίτη και τις ύπατες εισαγγελικές αρχές- βλ πόρισμα αντιεισαγγελέως Αρείου Πάγου Βουρλιώτη- με αφορμή ένα μεμονωμένο έγκλημα στο Κερατσίνι-, θεώρησε ότι το κοινοβουλευτικό κόμμα της Χρυσής Αυγής έχει ενδείξεις εγκληματικής οργάνωσης.

Στο πλαίσιο αυτό κάνοντας εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 62 παρ 4 του Συντάγματος με νομικές εκτός Συντάγματος υπερβάσεις, θεώρησε ότι βουλευτές και μέλη της Χρυσής Αυγής, τελούν αυτόφωρο κακούργημα, έχοντας τάχα συστήσει εγκληματική οργάνωση.

Με τον τρόπο αυτό τα συντεταγμένα όργανα του κράτους απέφυγαν την διαδικασία της άρσης ασυλίας των βουλευτών, με το αβάσιμο επιχείρημα ότι δεν απαιτείται άδεια άρσης της ασυλίας βουλευτών για αυτόφωρα κακουργήματα (αρθ 62 παρ 4 Σ).

Όμως ο συνταγματικός νομοθέτης όταν θέσπιζε την διάταξη αυτή το 1975 δεν είχε στον νου του την εγκληματική οργάνωση η οποία λόγω της απαιτούμενης διαρκούς δράσης τάχα θεωρείται αυτόφωρο κακούργημα, αλλά εκείνες τις περιπτώσεις όπου πχ βουλευτής σκοτώνει κάποιον ή ληστεύει πχ τράπεζα και γίνεται αντιληπτός αμέσως. Πέραν τούτου ακόμη κι έτσι να είναι ως προς το αυτόφωρο της εγκληματικής οργάνωσης τα ποινικά αδικήματα που φέρεται να τελέσθηκαν , υπό τον μανδύα της εγκληματικής οργάνωσης, ήταν όλα παρωχημένα και όχι «εν τω πράττεσθαι» πχ ανθρωποκτονία Φύσσα, πέραν του γεγονότος ότι οι 32 περιπτώσεις που προσκόμισε ο Υπουργός Δένδιας, είναι όλες πλημμελήματα, ενώ ο νόμος απαιτεί κακουργήματα!

Εμπόδια όμως στην νομική αυτή κατασκευή ορθώνει το ίδιο το άρθρο 242 ΚΠΔ, ενταγμένο στο τμήμα «περί ανακρίσεως» που δίνει τον ορισμό του αυτόφωρου εγκλήματος4

Δεν είναι όμως μόνον η παράκαμψη της βουλής για την άρση της ασυλίας των βουλευτών της Χ. Α., αλλά και η με συνοπτικές διαδικασίες παράκαμψη θεμελιωδών διατάξεων του Κώδικα Ποινικής δικονομίας και ιδιαίτερα εκείνης της διενέργειας της προκαταρκτικής εξέτασης (άρθ 31 παρ 2 ΚΠΔ), η οποία μετά την πρόσφατη σχετικά τροποποίηση του ΚΠΔ είναι ο κανόνας, για την διερεύνηση ποινικών αδικημάτων. Αυτό σημαίνει ότι δεν παρασχέθηκε στους κατηγορουμένους βουλευτές και μέλη η δυνατότητα παροχής έγγραφων εξηγήσεων, πριν ασκηθεί ποινική δίωξη εναντίον τους και καταστούν κατηγορούμενοι.

Αντιθέτως κατά έναν περίεργο και πρωτόγνωρο τρόπο με προσαγωγές οδηγήθηκαν 6 βουλευτές της Χ.Α. και μέλη αυτής, στην Αντιτρομοκρατική, οι οποίες εξελίχθηκαν σε συλλήψεις, δίχως να έχει ασκηθεί ποινική δίωξη εναντίον τους και δίχως να υφίστανται οι προϋποθέσεις εκδόσεως ενταλμάτων σύλληψης (276 ΚΠΔ) μόνον με το πρόσχημα ότι είναι ενταγμένοι σε εγκληματική οργάνωση και συνακόλουθα πως τάχα τελούν αυτόφωρο κακούργημα.

Κατά τον τρόπο αυτό παραβιάστηκαν θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα κατοχυρωμένα στην ΕΣΔΑ (Άρθ 5)5 , στο Σύνταγμα μας6 (αρθ 6)και στον ΚΠΔ (άρθρο 275-276 ΚΠΔ)7

Πέραν όμως τούτου οι βουλευτές της ΧΑ και τα μέλη της εσύροντο σιδηροδέσμιοι εις κοινή θέα των αδηφάγων τηλεοπτικών καναλιών , δημιουργώντας εικόνες τρόμου και περισυλλογής στο έντονα δυστυχώς εξαρτημένο από τηλεθέαση κοινό της Ελλάδος. Με τον τρόπο αυτό, -που δεν επιφυλάχθηκε ούτε για τους τρομοκράτες της 17 Νοέμβρη-, η πολιτειακή εξουσία παραβίασε την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, των βουλευτών και μελών της ΧΑ όπως αυτή κατοχυρώνεται στην ΕΣΔΑ και το Σύνταγμα8

Η άσκηση ποινικής δίωξης για το αδίκημα της εγκληματικής οργάνωσης 6 βουλευτών της ΧΑ αλλά και πολυαρίθμων μελών της ανέδειξε το πρόβλημα της ορθής εφαρμογής του άρθρου 282 ΚΠΔ (προφυλάκιση).

Κατά την παρ 3 του άρθρου 282 ΚΠΔ η προσωρινή κράτηση είναι ένα εντελώς εξαιρετικό μέτρο το οποίο πρέπει να λαμβάνεται με ιδιαίτερη φειδώ και μόνον εφ’ όσον κατηγορούμενος είναι ύποπτος φυγής καθώς και μόνον αν στο πλαίσιο της εγκληματικής οργάνωσης κρίνεται αιτιολογημένα, ότι αν ο κατηγορούμενος αφεθεί ελεύθερος, είναι πολύ πιθανόν να διαπράξει και άλλα εγκλήματα. Ο νομοθέτης όμως αξιώνει α) αιτιολογημένη κρίση για την διάπραξη νέων εγκλημάτων β) ότι δεν αρκεί μόνον η βαρύτητα της πράξης για την επιβολή της προσωρινής κράτησης.

Στο πλαίσιο αυτό δεν προφυλακίστηκαν οι βουλευτές Η. Κασιδιάρης, Η. Παναγιώταρος και Μίχος.  Δεν μπορεί όμως να δοθεί πειστική νομική εξήγηση για την προφυλάκιση την επόμενη ημέρα του αρχηγού της ΧΑ Νικ. Μιχαλολιάκου και του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου αυτής Χρήστου Παππά, αφού ως βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου μαζί με τον επίσης προφυλακισμένο βουλευτή Ι. Λαγό, έχουν την εντολή από τον Ελληνικό Λαό να παρίστανται και να συμμετέχουν σε όλες τα κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Με την προφυλάκιση τους όμως κατ’ αντιφατικό τρόπο με τους προηγηθέντες κατηγορούμενους,  τίθεται εν αμφιβολία το θεμέλιο του πολιτεύματος ,που είναι η λαϊκή κυριαρχία (αρθ 1 παρ 2 Σ)

Μετά τις προφυλακίσεις των βουλευτών της Χρυσής Αυγής, δεν τους έχει επιτραπεί να ψηφίζουν σε ιδιαίτερα σημαντικά και νευραλγικά νομοθετήματα (πχ φόρος ακίνητης περιουσίας- πλειστηριασμοί κλπ)

Παρουσιάζεται έτσι ένα «κολοβό»¨κοινοβούλιο το οποίο νομοθετεί όχι με 300 βουλευτές όπως ορίζεται στον νόμο αλλά αρχικά με 297 και τώρα με 294 βουλευτές, κατά παράβαση των άρθρων 1 παρ 2 και 3 του Σ αλλά και 52 του Σ.

Το πρόβλημα αποκτά διαστάσεις ορθής εφαρμογής του Συντάγματος, αφού παρ’ ότι εζητήθη από τα αρμόδια πολιτειακά όργανα (τόσο της νομοθετικής (βουλή) όσο και εκτελεστικής εξουσίας (υπουργός δικαιοσύνης- Εισαγγελείς φυλακών) εν τούτοις με ανύπαρκτες έως ανεπαρκείς αιτιολογίες, οι προφυλακισμένοι βουλευτές δεν προσάγονται στην βουλή για ψηφοφορία9

Ποιος μπορεί όμως να αντιλέξει ότι με την στάση τους αυτή οι λειτουργοί της πολιτείας, δεν παραβιάζουν την ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης, ως έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας, οι οποίοι μάλιστα κατά το Σύνταγμα εγγυώνται και υποχρεούνται να την διασφαλίζουν!( Άρθρο 52 του Συντάγματος σε συνδυασμό με το άρθρο 1 παρ 2και 3 Σ ). Τούτο γιατί με τον τρόπο αυτό δεν εκπροσωπούνται , αντίθετα φιμώνονται 500 χιλιάδες Έλληνες που έστειλαν τους αντιπροσώπους τους στο Ελληνικό Κοινοβούλιο10 Κι ακόμη γιατί για μείζονος σημασίας νομοσχέδια θα απαιτείται λιγότερος αριθμός βουλευτών από 151.

Η κατάσταση έγινε ακόμη χειρότερη με την προφυλάκιση και άλλων τριών βουλευτών της Χρυσής Αυγής (Ηλιόπουλο- Γερμενή- Μπούκουρα) αυτή την φορά όχι με την διαδικασία του αυτοφώρου κακουργήματος αλλά με σύμπραξη της βουλής στην άρση ασυλίας των και την σύμφωνη γνώμη στην Εισαγγελική πρόταση των ειδικών ανακριτών!  Δηλαδή κόβουν και ράβουν τον νόμο κατά τα μέτρα που θέλουν!

Στα πιο πάνω αντισυνταγματικά και παράνομα έρχεται να προστεθεί η θέση του υπουργού ΠΡΟ-ΠΟ Δένδια «Δίκην Καίσαρος» ότι δεν θα απαντά στον κοινοβουλευτικό έλεγχο των βουλευτών της Χρυσής Αυγής γιατί τάχα κατηγορείται το κόμμα ως εγκληματική οργάνωση, κατά παράβαση και πάλι του άρθρου 1 παρ 2 και 3 και 52 του Συντάγματος που εκφράζουν την λαϊκή κυριαρχία αλλά και κατά παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας.

Η παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας- κατάκτηση του νομικού πολιτισμού μας- γίνεται ακόμη εντονότερη από τον ψηφισθέντα με ταχύτατες διαδικασίες νόμο περί αναστολής χρηματοδότησης του κόμματος της Χρυσής Αυγής αν και άλλα επιτάσσει το Σύνταγμα στο άρθρο 29!!!!

Το πάζλ των συνεχιζόμενων αυθαιρεσιών κλείνει  με τις ισχυρότατες ενδείξεις για παράβαση καθήκοντος (259 ΠΚ) των εμπλεκομένων ειδικών ανακριτριών και εισαγγελέων στον χειρισμό της ποινικής δικογραφίας σε σχέση με τις τελευταίες προφυλακίσεις των τριών κατά σειρά βουλευτών της Χρυσής Αυγής. Ενώ ο Εισαγγελέας προτείνει με ανύπαρκτες βέβαια αιτιολογίες προφυλάκιση ενόψει κινδύνου τέλεσης νέων εγκλημάτων, στις 11-1-2014 για τους δυο βουλευτές και στις 12-1-2014 για τον βουλευτή Μπούκουρα, η ειδική ανακρίτρια, από τα διαρρεύσαντα εις τον τύπο και το διαδίκτυο πρωτοσέλιδα των απολογιών, συμφωνεί με την προφυλάκιση όπως αναγράφεται στην απολογία των κατηγορουμένων αλλά με ημερομηνία 9-1-2014 δηλαδή δυο και τρείς αντίστοιχα ημέρες πριν απολογηθούν οι κατηγορούμενοι βουλευτές!!

Πως αλήθεια μπορεί να πεισθεί κανείς πως η πρωθύστερη από τις απολογίες αναγραφή της ημερομηνίας (9-1-2014) (τρεις φορές!)  έγινε εκ παραδρομής ή φόρτου εργασίας και δεν ήταν προειλημμένη απόφαση;!

Πέραν των ποινικών ευθυνών παραβιάζεται η αρχή της δίκαιης δίκης (αρθ 6 ΕΣΔΑ) αλλά δημιουργεί υπό προϋποθέσεις απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας, αφού δεν τηρούνται οι διατάξεις που καθορίζουν την άσκηση των δικαιωμάτων που παρέχονται στον κατηγορούμενο από τον νόμο, την ΕΣΔΑ και το Διεθνές σύμφωνο για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα (αρθ 171 δ ΚΠΔ) .Η ακυρότητα αυτή μπορεί να προταθεί μέχρι και την αμετάκλητη παραπομπή στο ακροατήριο (171 παρ 2 ΚΠΔ).

Η ανάλυση κατέδειξε ότι καταλύεται κάθε έννοια κράτους δικαίου στην επίτευξη του στόχου πολιτικών διώξεων εναντίον βουλευτών και μελών ενός νόμιμα εκλεγμένου κοινοβουλευτικού κόμματος . Η πλειοψηφία του νομικού κόσμου είναι αντίθετη με τον τρόπο, την διαδικασία αλλά και τους χαρακτηρισμούς που αποδίδονται στην Χρυσή Αυγή με τις ποινικές διώξεις.

Παρά ταύτα επισημαίνεται η αμέτοχη έως αδιάφορη στάση του επιστημονικού νομικού κόσμου στις συνεχιζόμενες αυτές συνταγματικές εκτροπές11.

Ως νομικοί έχουμε χρέος να στηλιτεύσουμε τέτοια φαινόμενα διαρκών παραβιάσεων του Συντάγματος και των κειμένων νόμων, κυρίως όταν διαφαίνεται στον ορίζοντα μια νέα ποινική δίωξη , αυτή της απόπειρας κατάλυσης του πολιτεύματος (134 ΠΚ), επειδή οι διώκτες της Χρυσής Αυγής, αντιλήφθηκαν ότι καταρρέει και δεν στοιχειοθετείται η ταύτιση του κοινοβουλευτικού κόμματος της ΧΑ με εγκληματική οργάνωση…!

Σκέψεις μάλιστα γίνονται κατά πόσον άραγε η πολιτεία δια των οργάνων της δεν παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας, συνταγματικά θεμελιωμένη στο άρθρο 25, όταν ακόμη καθυστερεί να εντοπίσει και να συλλάβει τους πρωταίτιους της λίστας Λαγκάρντ, τους πρωταίτιους για τα οικονομικά σκάνδαλα και μίζες στα εξοπλιστικά, ενώ επιδεικνύει ιδιαίτερη σπουδή για τις προφυλακίσεις βουλευτών της ΧΑ, επειδή αντιτίθενται με επιχειρηματολογία στα κακώς κείμενα.

Σίγουρα οι συνεχείς παραβιάσεις της ΕΣΔΑ, του Συντάγματος και των κειμένων νόμων από πλευράς των κρατικών οργάνων πρέπει να απασχολήσουν όχι μόνον την Ελλάδα αλλά και την διεθνή κοινότητα. Και έτσι οι διώκτες της δεν θα έχουν δικαίωμα να μιλούν για δημοκρατία, αφού είναι εκείνοι που εξόφθαλμα την παραβιάζουν.

Κλείνοντας την εισήγηση αυτή πλοηγός για όλους μας πρέπει να είναι το ίδιο το άρθρο 1 παρ 3 του Σ. «Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα»

Έτσι η ανεξάρτητη κατά το άρθρο 26 παρ 3 Δικαστική εξουσία δίδεται από τον Ελληνικό Λαό και επιβάλλεται να ασκείται όχι μόνον επ’ ωφελεία αυτού, αλλά και υπέρ του έθνους.

Γίνεται έτσι αντιληπτόν ότι ο Συνταγματικός Νομοθέτης διαχωρίζει τις έννοιες «Λαός- Έθνος» δεν ενδιαφέρεται μόνον για την προστασία των συμφερόντων του λαού, δηλαδή των Ελλήνων πολιτών την παρούσα χρονική στιγμή, αλλά και για την προστασία της υπόστασης του Έθνους που είναι μια ευρύτερη έννοια και περιέχει την ιστορική συνέχεια της γλώσσας, της θρησκείας του πολιτισμού, των παραδόσεων και των φωτεινών ιστορικών επιτευγμάτων αυτού του Λαού, τα οποία χάνονται βαθειά στους αιώνες……. , στις ρίζες του Δέντρου της Ράτσας μας.

Επίκαιρος όσο ποτέ με την παραπάνω επιταγή του Συντάγματος,  ο ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ στην ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΤΟΥ.

«Η Κραυγή δεν είναι δική Σου. Δεν μιλάς εσύ, μιλούν αρίφνητοι πρόγονοι με το στόμα σου. Δεν πεθυμάς σύ . Πεθυμούν αρίφνητες γενεές απόγονοι με την καρδιά σου. Οι νεκροί σου δεν κείτουνται στο χώμα. Γενήκαν πουλιά, δέντρα, αγέρας. Κάθεσαι στον ίσκιο τους, θρέφεσαι με τη σάρκα τους, αναπνές το χνότο τους. Γενήκαν ιδέες και πάθη, κι ορίζουν τη βουλή σου και την πράξη».

Ηλίας Ν. Ηλιακόπουλος, Δρ. Ν. Δικηγόρος

 

1 Μόνον κατ’ εξαίρεσιν επιτρέπονται κυρώσεις όπως στο άρθρο 14 παρ 3 του Συντάγματος, το οποίο επιτρέπει την κατάσχεση εντύπου για δημοσίευμα που έχει σκοπό την βίαιη ανατροπή του πολιτεύματος. Μόνον στην Γερμανία στο άρθρο 21 παρ 2 του θεμελιώδους νόμου (GRUNDGESETZ) προβλέπεται διαδικασία με την οποία τα ομοσπονδιακά όργανα της χώρας αυτής μπορούν να εισάγουν από κοινού αίτηση ενώπιον του Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου (BUNDESVERFASSUNGSGERICHT) για απαγόρευση και θέση εντός νόμου κόμματος το οποίο πρέπει να κατηγορείται ότι παραβλάπτει ή καταργεί την ελεύθερη δημοκρατική τάξη ή θέτει σε κίνδυνο την ύπαρξη της ομοσπονδιακής δημοκρατίας.

2 Με την ίδια λογική θα έπρεπε να έχει χαρακτηριστεί εγκληματική οργάνωση το ΠΑΣΟΚ αλλά και η ΝΔ μέλη των οποίων κατά την διάρκεια της μεταπολίτευσης μέχρι σήμερα ενέχονται σε τεράστια οικονομικά σκάνδαλα, αλλά και εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου βλ περίπτωση Τεμπονέρα. Μάλιστα μερικά εξ αυτών έχουν ήδη καταδικαστεί, ευρίσκονται στην φυλακή, εναντίον άλλων έχουν ασκηθεί ποινικές διώξεις που εκκρεμούν και αναμένονται και άλλες στην χιονοστιβάδα των αποκαλύψεων.

3 Έτσι προβλέπονται τα εγκλήματα παραχάραξης (207) κυκλοφορίας παραχαραγμένων νομισμάτων (218), πλαστογραφίας (216)…ψευδούς βεβαίωσης (242) εμπρησμού (264)….πλημμύρας (268) έκρηξη (270)… πρόκληση ναυαγίου (277) δηλητηρίαση πηγών και τροφίμων (279) ανθρωποκτονία από πρόθεση(299), βαριά σωματική βλάβη (310), αρπαγή (322), εμπόριο δούλων (323) εμπορία ανθρώπων (323 Α) …βιασμός (336)…σωματεμπορία (351)…πορνογραφία ανηλίκων (348 Α) ..υπεξαίρεση (375)..ληστεία (380)….απάτη (386) απάτη με ηλεκτρονικό υπολογιστή (386 Α)…καθώς και περισσότερα κακουργήματα που προβλέπονται στην νομοθεσία περί ναρκωτικών, όπλων εκρηκτικών υλών κλπ

4 Αυτόφωρο είναι το έγκλημα την ώρα που γίνεται το έγκλημα που έγινε πρόσφατα. Η πράξη θεωρείται πως έγινε πρόσφατα, ιδίως όταν αμέσως ύστερα από αυτήν ο δράστης καταδιώκεται από την δημόσια δύναμη ή από τον παθόντα ή με δημόσια κραυγή.

5 Ουδείς επιτρέπεται να στερηθεί της ελευθερίας του, ειμή…. β) εάν υπεβληθεί εις κανονικήν σύλληψη… ή γ) εάν συνελήφθη και κρατείται όπως οδηγηθεί ενώπιον της αρμόδιας δικαστικής αρχής εις την περίπτωσιν ευλόγου υπόνοιας…

6 Κανένας δεν συλλαμβάνεται ούτε φυλακίζεται χωρίς αιτιολογημένο δικαστικό ένταλμα….

7 Προκειμένου για αυτόφωρα κακουργήματα και πλημ/τα οι ανακριτικού υπάλληλοι των άρθρων 33 και 34 του ΚΠΔ έχουν υποχρέωση να συλλάβουν τον δράστη…..εκτός από την διάταξη του άρθρου 275 κανείς δεν συλλαμβάνεται χωρίς ειδικό και εμπεριστατωμένο ένταλμα του ανακριτή ή βούλευμα του δικαστικού συμβουλίου.

8 Αρθ 1 της ΕΣΔΑ, Αρθ 2 του Συντάγματος.

9 Ούτε με επιστολική ψήφο μπορούν να ψηφίσουν γιατί δεν υπάγονται στις περιπτώσεις που προβλέπει ο κανονισμός της βουλής.

10 Πάντως το Σύνταγμα αναφέρεται στις κυρώσεις που ο νόμος ορίζει για τους παραβάτες της θεμελιώδους αυτής διάταξης

11 Βλ μόνον Χ. Σατλάνη- Λ. Μαργαρίτη Είναι δυνατή η θεώρηση ενός πολιτικού κόμματος ή μιας πολιτικής οργάνωσης ως εγκληματικής οργάνωσης; (ΠΟΙΝΔ/ΝΗ 2013/761)