Home / Κοινωνια / Σουρεαλιστικό προφίλ Αλεξανδρουπολιτών

Σουρεαλιστικό προφίλ Αλεξανδρουπολιτών

Γράφει ο ΣΧΟΛ-ιαστής

the-great-masturbator-dali

Είχα παντελόνι με πάνινες τσέπες, καθ’ όλα κλασσικό, είχα λουρί, ζώνη παντελονιού δηλαδή καθ’ όλα τυπική, άσχετα αν τελευταία πρόσθεσα κατά μήκος της και άλλες τρύπες και είχε επίσης δερμάτινο πορτοφόλι σταθερό στη δίαιτα, απλό.

Τώρα πως έγιναν αυτά “σουρεαλιστικά” σαν τις ζωγραφιές του Ισπανού καλλιτέχνη Νταλί, το ανακάλυψα με τον έλεγχο της συνταξιοδοτικής συνδεσμολογίας των διαδοχικών ημερομηνιών.

Να σας εξηγήσω:

Δέκα ολόκληρες μέρες πριν ακόμα να βγει ο μήνας η “μπαγιόκα” απολυμφατική σύνταξή μου δεν άντεχε, καρτερώντας ανακούφιση την πρώτη του επόμενου μήνα.

Αυτό γινόταν τα τελευταία χρόνια που ενέσκηψε η επιδημία της οικονομικής κρίσης.

Έτσι κατάντησε το άμοιρο παντελόνι να έχει τις τσέπες του πανί – πανί, σφικτοαγκαλιασμένο στις ραφές του. Η ζώνη που το συγκρατούσε έμοιαζε με σεληνιακό τοπίο κρατήρων από τις διαδοχικές τρύπες που τρέχανε ταχέως να συναντήσουν το τέρμα τους. Το δε πορτοφόλι στεγνό και απηλλαγμένο από ενοχλήσεις ευρώ,  καταδεχόταν διακονιάρικα μόνο μερικά κέρματα.

Σουρεαλισμός πετυχημένος στο οικονομικό μου πίνακα με κορνίζα απογοήτευσης.

Κατόπιν αυτού του τραγελαφικού ταμπλό της οικονομικής δυσπραγίας, αποτόλμησα να ρεγουλάρω την κατάσταση, λαμβάνοντας αναγκαία μέτρα.

Έτσι δεν αγόραζα πλέον ξυραφάκια και ξυριζόμουν έντεκα φορές με το ίδιο, ακονίζοντας τη λάμα στο εσωτερικό ενός νεροπότηρου, όπως έκαναν πολλοί Αλεξανδρουπολίτες στα μετακατοχικά χρόνια.

Έκανα οικονομία και στον αφρό ξυρίσματος. Δύο στις τρεις φορές ξυρίστηκα στεγνά. Τρεις στις πέντε με σαπούνι χειρός τουαλέτας. Χάλαγα και λιγότερο νερό, μ’ αυτόν τον τρόπο. Έξι φορές αξύριστος, πήγα να παραδώσω το κομμάτι στην εφημερίδα Ε.Θ. και όλο το προσωπικό βγάλανε ρεφενέ για ενίσχυσή μου, προτείνοντάς με μάλιστα να αρχίσω να μαθαίνω ακορντεόν που θάπαιζα σε κατώφλια εκκλησιών παρά να χάνω τον καιρό μου γράφοντας τέτοια μπουκλούκια στην στήλη μου.

Έκανα και οκτώ φορές λιγότερες μπάνιο στο σπίτι. Ο θερμοσίφωνας έτσι έκαψε για πάρτη μου λιγότερο τουλάχιστον με πρόχειρο υπολογισμό γύρω στα 50 ευρώ.

Μόνο που υπήρχε μια δυστοκία εφαρμογής των μέτρων μου, όταν η γυναίκα μου κρατούσε το πρόγραμμα καθαριότητας για τον εαυτό της, καθότι η γυναικεία κοκεταρία δεν υποκύπτει σε εκβιαστικούς θεσμούς οικονομίας.

Επίσης το καζανάκι της τουαλέτας το τραβούσα μια φορά την ημέρα στις επισκέψεις που οι περιπτώσεις το απαιτούσαν στον ιδιοτελές αυτόν χώρο, περιορίζοντας τον εαυτό μου σε στρατιωτικές ταπεινώσεις στα κοιλιακά αναγκαία. Αποτέλεσμα. Εξοικονόμηση άλλων 50 ευρώ από το νερό.

Η μείωση αυτή του νερού στην καθαριότητα του σώματος ιδίως, αφήνει πολλά περιθώρια σε μια καλή μύτη να σε εντοπίσει όπου και αν είσαι.

Πολύ περισσότερο μάλλον όταν επισκεπτόμουν το καθαρό γραφείο της Διεύθυνσης της Ε.Θ. και ο εκδότης της με αποστροφή την αντιλαμβανόταν από την είσοδό μου ακόμα.

Η αλήθεια πάντως είναι πως από την ακρίβεια των ειδών τα τελευταία χρόνια, στερήθηκα πολλά αγαθά πρώτης κατανάλωσης και αντιμετώπισα τη διατροφή μου με φρυγανιές μόνο, τρεις με τέσσερις φορές την εβδομάδα, γιατί ναι μεν δεν χορταίνουν, αλλά αφήνουν και τον ήχο τρώγοντας τες να έχεις την ψευδαίσθηση ότι γευματίζεις μπριζολάκια και πανσέτες.

Τα λέω αυτά γιατί όπου νάναι η σύνταξή μου τελειώνει πάντα στις 20 κάθε μήνα.

Είναι η ημερομηνία αδιαπραγμάτευτη.

Σου λέει ορθά κοφτά. Μέχρι εδώ. Εγώ τελείωσα.

Και ύστερα ρωτάω εγώ. Πως φτάνεις μέχρι την άλλη του επομένου μήνα;

Δανεικά; Από πουθενά. Τι μένει; Ο βερεσές. Οι περισσότεροι συνταξιούχοι της Αλεξανδρούπολης και όχι μόνο αυτοί, τρώνε το τελευταίο δεκαήμερο του μήνα χάρη στο βερεσέ από τα μπακάλικα της γειτονιάς τους.

Και αυτό διαπιστωμένο και το γνωρίζετε.

Είναι πλέον ο καιρός που ο σουρεαλισμός στην κατανάλωση των αγαθών, στην απεικόνιση του τρόπου ενδείξεως οικονομικής αλλαγής και άλλων παραμέτρων αγοραπωλησίας είναι πραγματικότητα.

Γιατί, γραφικοί σουρεαλιστές γίναμε με τέτοια ένδεια που προέκυψε από την κρίση.

Ο ΣΧΟΛ-ιαστής