Home / Πολιτικη / “ΛΙΜΝΑΖΕΙ” ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟ ΑΛΕΞ/ΠΟΛΗΣ

“ΛΙΜΝΑΖΕΙ” ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟ ΑΛΕΞ/ΠΟΛΗΣ

Ποιος μπλοκάρει την ανάπτυξη των ελληνορωσικών σχέσεων; – Για την λειτουργία του Υποπροξενείου, απαιτείται μόνο μια υπογραφή – Η ίδρυση της Ρωσικής Τράπεζας KEDR-BANK στην Αλεξανδρούπολη, αναστέλλεται λόγω της ομιχλώδους οικονομικής καταστάσεως, λέγει ο Γενικός Πρόξενος της Ρωσίας κ. Αλεξέι Ποπόφ

ksenagisi rosiki-shmaia popof-proksenos-rosias

Τη Θράκη επισκέφθηκε ο γενικός πρόξενος της Ρωσίας στη Θεσσαλονίκη Αλεξέι Ποπόφ, με αφορμή την παρουσίαση της μικρογραφίας (πιστό αντίγραφο) του καθεδρικού ναού της ρωσικής πόλης Σαράνσκ που είναι αφιερωμένος στον Άγιο Θεόδωρο Ουσακώφ, φιλοτεχνημένο από ξύλο ιτιάς που φύεται στη Ρωσία.
Το έκθεμα αποτελεί το τελευταίο απόκτημα του Μουσείου Καλαθοπλεκτικής των Ρομά που βρίσκεται στον οικισμό Θρυλορίου, λίγα χιλιόμετρα έξω από την Κομοτηνή.
Στην εκδήλωση, η οποία ήταν μια πρωτοβουλία του Μουσείου, τιμήθηκε παράλληλα και η επέτειος των 70 χρόνων από τη νίκη της Ρωσίας κατά του ναζισμού.
Ο γενικός πρόξενος μίλησε και για υποπροξενείο στην Αλεξανδρούπολη, προσπάθεια η οποία λιμνάζει τα τελευταία τρία χρόνια.
Ο κ. Ποπόφ, αφού επεσήμανε πως “Ρωσίαια και Ελλάδα «πλέκουν» ανέκαθεν εποικοδομητικές σχέσεις”, σχολίασε πως για τη λειτουργία του υποπροξενείου απομένει το τελευταίο βήμα, το οποίο, όπως είπε χαρακτηριστικά “καθυστερεί κάπως».
«Η τελευταία διατύπωση που αναμένεται», τόνισε, «είναι η έκδοση της άδειας λειτουργίας, που πρέπει να γίνει από το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών», επισημαίνονται ότι η Ρωσία είναι καθ’ όλα έτοιμοι:
«Ο κ. Γκαμπαερίδης είναι διορισμένος από τη Ρωσία ως επίτιμος πρόξενος όχι μόνο στη Θράκη αλλά και σε όλη την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης», είπε με νόημα.
Από την άλλη, η Ελλάδα δείχνει ότι για άλλη μια φορά, μάλλον, σφυρίζει αδιάφορα και
μάλιστα σε… διπλό ταμπλό.
Ας μην ξεχνάμε πως υπήρξε και η εκφρασμένη επιθυμία για την ίδρυση τρίτου υποκαταστήματος (μετά την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη) της Ρωσικής τράπεζας KEDR BANK, αν και ο γενικός πρόξενος, με τις δηλώσει του για το ζήτημα, έδειξε να στέλνει το ζήτημα στις καλένδες.
«Η οικονομική κατάσταση όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο είναι ομιχλώδης.
Πιστεύω ότι τα πράγματα θα καλυτερέψουν για όλους και πως και αυτή η πρωτοβουλία θα ευοδωθεί», τόνισε.
Το ενδιαφέρον της Ρωσίας για την περιοχή δεν είναι βέβαια τυχαίο.
Η προσέγγιση των δύο χωρών ξεκίνησε το 1004.
Τότε ο Θρακιώτης υπουργός στον τομέα της οικονομικής διπλωματία του ΥΠΕΞ Ευριπίδης Στυλιανίδης ακολούθησε τον σχεδιασμό του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή με στόχο την ανάπτυξη των διμερών σχέσεων στην οικονομία, τον τουρισμό και τον πολιτισμό, κάτι που απέδωσε ως έναν βαθμό:
Ανάπτυξη του Τουρισμού κατά 25%, ανάπτυξη των διμερών οικονομικών σχέσεων που εκπροσωπούν περίπου το 4,5% των ελληνικών εξαγωγών προς τη μεγάλη ρωσική αγορά αλλά και την ανάπτυξη των πολιτιστικών σχέσεων μεταξύ των δύο λαών.
Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει και τη διακρατική συμφωνία Ελλάδας – Βουλγαρίας – Ρωσίας για την κατασκευή του αγωγού πετρελαίου Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, την οποία ωστόσο φρόντισαν να την απαξιώσουν οι εσωτερικές φωνές της Οικολογίας και της Αριστεράς(που σήμερα, ευρισκόμενοι στο τιμόνι της διακυβέρνησα της χώρας, κοιτάζουν με δέος και προσμονή προς την πάλαι ποτέ υπερδύναμη), εξισώνοντας το έργο του πετρελαιαγωγού με την επένδυση χρυσού στη Θράκη, και στη συνέχεια να… την τορπιλίσει τόσο ο ΓΑΠ όσο και ο Βούλγαρος ομόλογός του Μπορίσοφ.
Το ρωσικό ενδιαφέρον -παρά ελληνικές παλινωδίες, με επιστέγασμα την αμφίσημη στάση της χώρας μας στο ζήτημα του εμπάργκο από την ΕΕ- θεωρείται δεδομένο, χάριν (;) της γεωστρατηγικής θέσης της χώρας μας.
Λιμάνια, φυσικό αέριο, χρυσός, ουράνιο, πετρέλαια είναι μερικά από τα… ποιοτικά χαρακτηρισιτκά της.
Αυτό, άλλωστε, μας διδάσκει και το ζωηρό ενδιαφέρον που εμφανίζουν ΗΠΑ, Γερμανία, Γαλλία, Κίνα (και όχι μόνο), διπλωματικές αποστολές των οποίων επισκέπτονται, συχνά-πυκνά, την περιοχή μας.
Για τη λειτουργία του υποπροξενείου της Ρωσίας στην Αλεξανδρούπολη απαιτείται απλά» μια υπογραφή από το ελληνικό ΥΠΕΞ, η σημερινή ηγεσία του οποίου ακολουθεί την ίδια τακτική με την προηγούμενη.
Ή που υπεκφεύγει ή που απλώς περιμένει…
Έλλη Μητακίδου