Home / Κοινωνια / ΡΩΣΙΚΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΑΛΑΘΟΠΛΕΚΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΘΡΥΛΟΡΙΟΥ ΡΟΔΟΠΗΣ

ΡΩΣΙΚΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΑΛΑΘΟΠΛΕΚΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΘΡΥΛΟΡΙΟΥ ΡΟΔΟΠΗΣ

Η μικρογραφία του Καθεδρικού Ιερού Ναού του Αγίου Θεοδώρου Ουσάκωφ, της Ρωσικής πόλης Σαράνσκ – Έχει παραγγελθεί και μικρογραφία της Αγίας Σοφίας – Ποιος ήταν ο θριαμβευτής Ρώσος Ναύαρχος που έγινε Άγιος και Προστάτης του Ρωσικού Ναυτικού

naos ekuema ΞΕΝΑΓΗΣΗ-3 ΞΕΝΑΓΗΣΗ-19

Διπλή γιορτή έλαβε χώρα το περασμένο Σάββατο 6/6 στο Μουσείο Καλαθοπλεκτικής Θρυλορίου Κομοτηνής, υπό του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Μαρωνείας & Κομοτηνής κ.κ. Παντελεήμονος, και παρουσία του Γενικού Προξένου της Ρωσίας στη Θεσσαλονίκη κ. Αλεξέι Ποπόφ, και του Επίτιμου Προξένου της Ρωσίας στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, κ. Κωνσταντίνου Γκαμπαερίδη.
Σε μια λιτή εκδήλωση, η οποία όμως έβριθε νοημάτων και συμβολισμών, αφενός παρουσιάστηκε το νέο έκθεμα του μουσείου – μια μικρογραφία-πιστό αντίγραφο του Καθεδρικού Ιερού Ναού της Ρωσικής πόλης Σαράνσκ, που είναι αφιερωμένος στον Άγιο Θεόδωρο Ουσακώφ, τον θρυλικό Ρώσο Ναύαρχο, Προστάτη του Ρωσικού Ναυτικού, απελευθερωτή των Επτανήσων, χάρη στον οποίο ιδρύθηκε το πρώτο Ελληνικό Κράτος μετά το 1453, η Επτάνησος Πολιτεία – και αφετέρου οργανώθηκε αφιέρωμα για τα εβδομήντα χρόνια από τη μεγάλη νίκη των Ρώσων κατά του γερμανικού ναζισμού.
Τον υψηλό καλεσμένο υποδέχθηκε ο Δ/ντής του μουσείου, κ. Αντώνης Λιάπης, ξεναγώντας τον και εντυπωσιάζοντάς τον με τα εκθέματα και τη σημασία τους.
Ο Ρώσος αξιωματούχος μετά την ξενάγησή του δήλωσε ότι αποκόμισε τις καλύτερες εντυπώσεις, κάλεσε τους νέους να διασώσουν την τέχνη της καλαθοπλεκτικής, και υπογράμμισε ότι Ρωσία και Ελλάδα «πλέκουν» ανέκαθεν σχέσεις εποικοδομητικές.
Στον χαιρετισμό του ο κ. Παντελεήμων μίλησε για το «κοινό ποτήριο Θείας μετάληψης, Ρώσων και Ελλήνων», και συνεχάρη τους ιθύνοντες του μουσείου για τον κόπο και το έργο τους.
Ο κ. Λιάπης, αναφερόμενος στο νέο έκθεμα του μουσείου, το χαρακτήρισε «αριστούργημα διεθνούς ακτινοβολίας», και ευχήθηκε η περίσταση να αποτελέσει το έναυσμα για περαιτέρω σύσφιξη των της περιοχής με τη Ρωσία.

Πρόταση για αδελφοποίηση Κομοτηνής – Σαράνσκ
«Πλέον οι πόλεις του Σαράνσκ και της Κομοτηνής έχουν έναν ισχυρό καλλιτεχνικό αλλά κυρίως πνευματικό δεσμό πάνω στον οποίο μπορούν να οικοδομηθούν περαιτέρω σχέσεις κάθε μορφής, και γιατί όχι, μια αδελφοποίηση», σημείωσε ακόμη ο κ. Λιάπης, καταθέτοντας τη σχετική πρόταση στην εκπρόσωπο του Δήμου κ. Αφροδίτη Καρελιάδου, και εκφράζοντας την προσδοκία ότι και ο κ. Ποπόφ θα συνδράμει για αντίστοιχες ενέργειες από τη ρωσική πλευρά.
Στον κ. Ποπόφ ο κ. Λιάπης απένειμε αναμνηστική-τιμητική πλακέτα, ενώ ο Ρώσος διπλωμάτης, δώρισε στο μουσείο έναν πίνακα ζωγραφικής με θεματολογία τη ρωσική νίκη κατά του ναζισμού, και στον Μητροπολίτη ένα πολυτελές ρολόι τσέπης με το οποίο η Κυβέρνηση της Ρωσίας τιμά σημαντικούς ξένους ευεργέτες σε κρατικό επίπεδο, ενώ βράβευσε τον κ. Γκαμπαερίδη με το ρωσικό μετάλλιο της «9ης Μαΐου» και με το Πιστοποιητικό αναγνώρισης της συμβολής του στην ανάδειξη της ιστορικής 70ης επετείου της «Νίκης στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο του 1941-1945».
Στο πλαίσιο της εκδήλωσης προβλήθηκαν επίσης βίντεο, βεγγαλικά έδωσαν πανηγυρικό τόνο, ο μικρός Στέφανος Στεφανίδης απήγγειλε ρωσικό ποίημα, ενώ η αυλαία έπεσε με την ανάκρουση των Εθνικών Ύμνων Ρωσίας και Ελλάδας, και οι παριστάμενοι συνέχισαν με εποικοδομητικά «πηγαδάκια» στον λιτό μπουφέ στον οποίο συμβολικά δέσποζαν σημαιάκια της Ρωσίας και της Ελλάδας.

Το εντυπωσιακό έκθεμα
Το μοναδικό στον κόσμο έκθεμα, δεν είναι απλώς ένα έργο τεχνικής ή καλλιτεχνικής δεινότητας, αλλά πρώτ’ απ’ όλα, έργο πίστης, καθώς όπως ο ίδιος ο δημιουργός του εκμυστηρεύεται, πριν ξεκινήσει προσευχήθηκε στον Θεό για να του δώσει την έμπνευση, τη δύναμη και την ικανότητα για να δημιουργήσει αυτό το αριστούργημα.
Χρειάστηκαν κοπιώδεις προσπάθειες και πειραματισμοί ενός ολόκληρου χρόνου έως ότου ξεπεραστούν τεχνικές και μη δυσκολίες για να ολοκληρωθεί αυτό το υπέροχο έργο που διευρύνει απεριόριστα τους ορίζοντες αυτού που μέχρι σήμερα αντιλαμβανόμαστε ως καλαθοπλεκτική τέχνη. Είναι κατασκευασμένο από ξύλο ποικιλίας ιτιάς που φύεται στη Ρωσία.
Το έργο εντόπισε η σύζυγος του Δ/ντή του Μουσείου Αντώνη Λιάπη, Μαρία, που έχει γεννηθεί στη Ρωσία, και χάρη στη δική της επιμονή,
Ο κ. Λιάπης με τη σύζυγό του Μαρία και τον Ρώσο Πρόξενο.
και κυρίως τη διπλωματική ευελιξία που επέδειξε, κατέστη εφικτό να καμφθούν οι ισχυροί αρχικά ενδοιασμοί του δημιουργού του να το αποχωριστεί.
Τελικώς πείστηκε ότι το μουσείο μιας Ορθόδοξης χώρας είναι ο καταλληλότερος χώρος για να εκτεθεί.

Ετοιμάζεται και μικρογραφία της Αγιά Σοφιάς
Το μουσείο πρόκειται να υποδεχθεί ένα ακόμη, μεγαλειώδες έκθεμα.
Έχει παραγγελθεί στον καλλιτέχνη, ο οποίος και έχει ήδη ξεκινήσει την κατασκευή του, ένα πιστό αντίγραφο της Αγιά Σοφιάς, στη μορφή που είχε λίγο πριν την άλωση της Κωνσταντινούπολης. «Ελπίζουμε ότι σε λιγότερο από έναν χρόνο θα βρίσκεται στο μουσείο», σημείωσε ο κ. Λιάπης, εξιστορώντας το γιατί η Αγιά Σοφιά συνδέεται και με το Ελληνικό και με το Ρωσικό έθνος:
Το 987, οι αντιπρόσωποι του Πρίγκιπα Βλαδίμηρου που είχαν σταλεί σε όλο τον κόσμο «προς αναζήτηση της αληθούς πίστεως», έφτασαν και στην Αγιά Σοφιά.
Η περίλαμπρη μεγαλοσύνη του ναού, οι σεβάσμιες σειρές ιερέων με τα υπέροχα άμφια, η ουράνια ψαλμωδία της χορωδίας, τα σύννεφα από λιβάνι που απλώνονταν ψηλά, η ευγενής σιωπή χιλιάδων πιστών που προσευχόταν με κατάνυξη, όλο το μυστήριο μιας άγνωστης ιεροτελεστίας, τους προκάλεσε δέος και μάγεψε στην κυριολεξία τον νου τους.
Ο ναός αυτός τους φάνηκε η ίδια η κατοικία του Υψίστου, εκεί όπου φανέρωνε άμεσα τη Δόξα του στα μάτια των θνητών. Έτσι, οι απεσταλμένοι, επέστρεψαν στον Βλαδίμηρο και του διηγήθηκαν όσα είχαν δει και βιώσει:
«Δεν ξέραμε αν είχαμε ήδη ανεβεί στον ουρανό. Πραγματικά πάνω στη γη δεν θα έβρισκε ποτέ κανείς παρόμοια μεγαλοπρέπεια.
Το μόνο που μπορούμε να πιστέψουμε, είναι ότι εκεί αντιλαμβάνεται κανείς πραγματικά την παρουσία του Θεού, κι ότι αυτή η θρησκεία ξεπερνά κατά πολύ τη θρησκεία κάθε άλλης χώρας και λαού».
Ο Βλαδίμηρος δέχτηκε τα λόγια και την πίστη των απεσταλμένων του και βαφτίστηκε Χριστιανός με αναδόχους τους Βυζαντινούς Αυτοκράτορες Βασίλειο Β΄ και Κωνσταντίνο Η΄.
Χάρη λοιπόν σε αυτό το Σύμβολο του Ελληνισμού, το Ρωσικό έθνος απόκτησε την Ορθοδοξία. Έτσι ενώνει τα δύο έθνη, το Ελληνικό και το Ρωσικό, η Αγιά Σοφιά της Κωνσταντινούπολης.

Ο Άγιος Θεόδωρος Ουσακώφ

Ο ατρόμητος Ναύαρχος, Προστάτης του Ρωσικού Ναυτικού – Ο «Πατέρας της Κέρκυρας» – Ο σκαπανέας του πρώτου Ελληνικού Κράτους μετά το 1453, της Επτανήσου Πολιτείας
Ο Θεόδωρος Ουσακώφ γεννήθηκε το 1745 στο μικρό χωριό Μπουρνάκοβο της Ρωσίας. Από μικρός, εκτός από πιστός, ήταν και πολύ γενναίος.
Συχνά έκανε κατορθώματα που ήταν παράδοξα για την ηλικία του, όπως το να κυνηγά μόνος του αρκούδες στο δάσος. Φοίτησε στη ναυτική στρατιωτική σχολή της Αγίας Πετρούπολης.
Το 1787 η Τουρκία κήρυξε τον πόλεμο στη Ρωσία. Η γενναιότητα και η πνευματική του ικανότητα αναδείχθηκαν σε όλες τις ναυμαχίες. Το 1791 ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος τελείωσε με τη λαμπρή νίκη του στο ακρωτήρι Καλιάκρα.
Ο απελπισμένος Οθωμανός Σουλτάνος, ζήτησε βοήθεια από τον περίφημο αφρικανικό στόλο υπό την ηγεσία του Αλγερινού Σαΐντ Αλί, ο οποίος υποσχέθηκε με απόλυτη βεβαιότητα στον Σουλτάνο, να φέρει τον Ουσακώφ αλυσοδεμένο στην Κωνσταντινούπολη.
Στις 31 Ιουλίου, πλησιάζοντας ο Ουσακώφ το ακρωτήρι Καλιάκρα, εντόπισε τον αφρικανικό στόλο. Η εμφάνιση της ρωσικής ναυτικής μοίρας προκάλεσε πανικό στον αφρικανικό στόλο. Άρχισαν να κόβουν γρήγορα τα σχοινιά και να σηκώνουν τα πανιά.
Ο Ουσακώφ κυνήγησε τον στόλο του Σαΐντ Αλί έως ότου τον κατάστρεψε ολοσχερώς.
Στην Κωνσταντινούπολη, μη γνωρίζοντας τι είχε συμβεί, γιόρταζαν. Όμως ξαφνικά η απέραντη χαρά μετατράπηκε σε θλίψη και φόβο, λόγω της εμφάνισης στον Βόσπορο των απομειναριών του στόλου του «δοξασμένου Αλγερινού» Σαΐντ Αλί.
Οι Τούρκοι είχαν εντυπωσιαστεί από την αυστηρή πειθαρχία των Ρώσων ναυτικών.
Ένας Τούρκος αξιωματικός, είπε στον μεγάλο Βεζίρη της υψηλής πύλης: «Δώδεκα ρωσικά πλοία κάνουν λιγότερο θόρυβο από μια τουρκική βάρκα».
Για τη μεγάλη του νίκη του ο Θεόδωρος Ουσακώφ βραβεύτηκε με το παράσημο του Αγίου Αλεξάνδρου Νέφσκι.
Στη συνέχεια ξεκίνησε η περίφημη μεσογειακή εκστρατεία του Θεόδωρου Ουσακώφ. Πρώτος στόχος του ήταν να καταλάβει τα Επτάνησα και το σημαντικότερο νησί, την Κέρκυρα, η οποία εθεωρείτο απόρθητη διότι διέθετε το ισχυρότερο φρούριο στην Ευρώπη και οι Γάλλοι κατακτητές της ένιωθαν ασφαλείς.
Παρά τη σθεναρή αντίσταση των Γάλλων, ο στόλος του Ουσακώφ, με τις αποφασιστικές ενέργειές του, απελευθέρωσε την Κέρκυρα και εν συνεχεία τη Ζάκυνθο και όλα τα Επτάνησα.
Οι Έλληνες υποδέχτηκαν τους Ρώσους με κωδωνοκρουσίες και κανονιοβολισμούς. Όλοι οι δρόμοι γέμισαν με ρωσικές σημαίες και αντηχούσε η κραυγή «Ζήτω ο απελευθερωτής μας Θεόδωρος Ουσακώφ».
Έτσι δημιουργήθηκε το πρώτο ελληνικό κράτος μετά το 1453, η Επτάνησος Πολιτεία (1801 – 1807) με τη Γερουσία της Κέρκυρας να τον ανακηρύσσει «Πατέρα της Κέρκυρας».
Ο Ουσακώφ, που αγάπησε τους Έλληνες όπως τον αγάπησαν και αυτοί, έμεινε στην Ιστορία ως ο αήττητος Ναύαρχος, αφού δεν έχασε ποτέ καμία ναυμαχία και ποτέ πλοίο του δεν κατελήφθη από τον εχθρό!
Τα Επτάνησα, τιμώντας τον πρώτο ελευθερωτή τους, ανήγειραν προτομές και μνημεία, και κάθε χρόνο οργανώνονται τιμητικές εκδηλώσεις και ομιλίες.
Σε περασμένη ηλικία υπηρέτησε τον Θεό. Ο Ηγούμενος ενός μοναστηριού, έγραψε:
«Ο Ναύαρχος, γνωστός φιλάνθρωπος του Σανακσάρ, ζούσε μοναχός του στο χωριό. Κάθε Κυριακή ερχόταν στο μοναστήρι για τη Θεία Λειτουργία.
Τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή, μια ολόκληρη εβδομάδα έμενε μόνος του μέσα σε κελί του μοναστηριού, νηστεύοντας και κάνοντας προσευχή. Πάντα έδειχνε ελεημοσύνη σε όλους τους φτωχούς που τον επισκέπτονταν.
Τις υπόλοιπες μέρες της ζωής του τις πέρασε λιτά, και απεβίωσε στις 2 Δεκεμβρίου του 1817. Θάφτηκε, όπως ήταν επιθυμία του, στο μοναστήρι».
Την περίοδο του Μεγάλου Ρωσικού Πατριωτικού πολέμου, 1941-1945, η μνήμη της στρατιωτικής δόξας του Θεόδωρου Ουσακώφ, ενέπνευσε τα Ρωσικά στρατεύματα για τα κατορθώματα κατά του γερμανικού ναζισμού.
Τότε καθιερώθηκε το πολεμικό παράσημο Ναυάρχου Ουσακώφ, που έγινε το υψηλότερο βραβείο του Ρωσικού πολεμικού ναυτικού.
Το 2004 η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία τον ανακήρυξε Άγιο, και από τότε θεωρείται ο Προστάτης του Ρωσικού Ναυτικού.

Το Μουσείο
Το Μουσείο Καλαθοπλεκτικής (Ρωμά) Κομοτηνής, ιδρύθηκε το 1995 και είναι το ταχύτερα αναπτυσσόμενο μουσείο της Θράκης όσον αφορά τον ρυθμό εισροής νέων εκθεμάτων από Ελλάδα και εξωτερικό.
Ταυτόχρονα είναι και ερευνητικός οργανισμός που καταγράφει και αναδεικνύει πολιτισμικές δομές και στοιχεία των πληθυσμών που ασχολήθηκαν με την καλαθοπλεκτική, η οποία ενσωματώνει πλήθος πληροφοριών και κωδίκων όσων την ασκούσαν ή την ασκούν ακόμη.
“InKomotini”