Home / Κοινωνια / Ελλάδα: Η χώρα των συνταξιούχων

Ελλάδα: Η χώρα των συνταξιούχων

Επί δεκαετίες παρείχοντο αφειδώς πρόωρες συντάξεις σε άτομα μικρής ηλικίας – Άλλο μεγάλο λάθος ήταν η προσμέτρηση “πλασματικών” ετών ασφάλισης 

ilikiomenoi-pagakiΗ γενεσιουργός αιτία του αδιεξόδου στο οποίο έχει οδηγηθεί το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας μας είναι ή αναλογία -ή μάλλον η δυσαναλογία- μεταξύ εργαζομένων και συνταξιούχων.

Σύμφωνα με τα τελευταία στατιστικά στοιχεία, ο αριθμός των εργαζομένων στην Ελλάδα έχει περιοριστεί σε περίπου 3,6 εκατομμύρια, ενώ οι συνταξιούχοι πλησιάζουν πλέον τα 3 εκατομμύρια!

Με τέτοια αναλογία, μοιραίος το ασφαλιστικό δεν μπορεί να καταστεί βιώσιμο. 

Αν αυτή δεν αλλάξει, το πρόβλημα δεν θα λυθεί, όποια μέτρα και αν ληφθούν.

Όμως το κακό είναι ότι σχεδόν κανένας δεν θέλει να βλέπει την πραγματική αιτία του προβλήματος. 

Οι περισσότεροι αποδίδουν την δυσαναλογία αυτή στο δημογραφικό και την αύξηση του προσδόκιμου ζωής.

Όμως αυτό είναι εν μέρει μόνον αληθές. Διότι ο κύριος λόγος που είναι τόσοι πολλοί οι συνταξιούχοι στην χώρα μας, σε σχέση με τον εργαζόμενο πληθυσμό, είναι το γεγονός ότι επί δεκαετίες παρείχοντο αφειδώς πρόωρες συντάξεις σε άτομα πολύ νεότερα έναντι των κανονικός προβλεπομένων ορίων ηλικίας.

Έτσι, είχαμε πολλές εργαζόμενες μητέρες ανηλίκων παιδιών πού συνταξιοδοτήθηκαν κάνοντας χρήση του ορίου της 15ετίας.

Το κράτος καλώς παρέσχε σε αυτές ένα βοήθημα, ώστε να αντεπεξέλθουν στις ανάγκες της μητρότητος.

Όμως από τού σημείου τούτου, μέχρι να συνταξιοδοτούνται διά βίου από μικρή ηλικία, υπάρχει μεγάλη απόστασις. 

Σκεφθείτε τι επιβάρυνση προκάλεσε αυτό στο ασφαλιστικό σύστημα.’

Άραγε δεν θα ήταν ορθότερη η επάνοδός τους στην ενεργό δράση μετά την ενηλικίωση των παιδιών τους.

Αλλά και πέραν των μητέρων, πλείστες άλλες κατηγορίες εργαζομένων έτυχαν συνταξιοδοτήσεως πολύ πριν από την ώρα τους. 

Το όριο της 35ετίας υπήρξε εκ των πραγμάτων εσφαλμένο. 

Ένας εργαζόμενος που έτυχε να εργάζεται από πολύ μικρή ηλικία, με το σύστημα αυτό μπορούσε να καταστεί συνταξιούχος σε ηλικία 55 ετών ή και μικρότερος.

Ενώ άλλο μεγάλο λάθος ήταν η προσμέτρησις «πλασματικών» ετών, όπως π.χ. του χρόνου της στρατιωτικής θητείας. Πού αλλού ισχύουν τέτοιες ρυθμίσεις;

Η μέση ηλικία συνταξιοδοτήσεως των Ελλήνων ήταν μέχρι τώρα αισθητά χαμηλότερη από την αντίστοιχη στα ευρωπαϊκά κράτη. 

Παρ’ ότι δεν υπάρχουν ακριβή στοιχεία, εκτιμάται ότι στην Ελλάδα ένας τεράστιος αριθμός εργαζομένων συνταξιοδοτήθηκε σε ηλικία κάτω των 65 ετών, που ήταν το γενικό όριο συνταξιοδοτήσεως. 

Αυτή είναι εν τέλει η αιτία που το ασφαλιστικό μας σύστημα τινάχθηκε στον αέρα:

Ο δυσανάλογος αριθμός πρώιμων συνταξιούχων, σε συνδυασμό βεβαίως με την υψηλή ανεργία των τελευταίων ετών.

Επί όλων αυτών, οι πολιτικοί μας επιμένουν να ψεύδονται και να χαϊδεύουν αυτιά. Κανένας δεν έχει το θάρρος να πει στους πολίτες ότι πρέπει να αυξηθούν τα έτη που εργάζονται. 

Και ότι αν αυτό δεν συμβεί, θα πρέπει να μειωθούν δραστικά οι συντάξεις που λαμβάνουν. 

Η συνταξιοδότησις στην χώρα μας έχει αναχθεί σε στόχο ζωής κάθε εργαζομένου. 

Η εργασία τείνει να θεωρείται καταναγκασμός. Έτσι, αντί μιας δημιουργικής και παραγωγικής κοινωνίας η Ελλάς κατήντησε χώρα συνταξιούχων! 

Ζ.