Home / Πολιτικη / Η… ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΒΑΒΥΛΩΝΙΑΣ

Η… ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΒΑΒΥΛΩΝΙΑΣ

Όταν η αριστερή πολιτική συνείδηση βρίσκεται απέναντι στην Ηθική και το Δίκαιο – Χάριν του Δημοκρατικού πολιτεύματος, με δημαγωγία και Απάτη, επικρατούν ανίκανοι και ακατάλληλοι πολιτικοί άνδρες

 VaviloniaΚατά τις διατάξεις του άρθρου 14 παρ. 1 του συντάγματος “καθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά, γραπτά και για του τύπου τους στοχασμούς του τηρώντας τους νόμους του κράτους”.

Δικαιούμαι ως εκ τούτου να διατυπώσω τις απόψεις μου σχετικά με τη λειτουργία αυτού του πολιτεύματος, της δημοκρατίας, για το οποίο όλοι κόπτωνται, προ πάντως οι ασκούντες εξούσια, όλοι επαίρονται, όλοι το επικαλούνται καθημερινά  κανείς όμως δεν ενδιαφέρεται και δεν επιχειρεί να φροντίσει για τη σωστή λειτουργία του.

Βεβαίως αυτό το πολίτευμα είναι ένα καλό, πολίτευμα, όχι βέβαια το καλύτερο, αν λειτουργήσει βάσει των κανόνων της πολιτειολογίας. Όμως η δική μας δημοκρατία είναι δημοκρατία λάστιχο και διαθέτει μόνο το όνομα που θυμίζει ταμπέλα από παλαιό κατάστημα την οποία κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να κατεβάσει.

Αγαπητοί φίλοι, έτσι ακριβώς είναι και εδώ, ό,τι πούμε θα το πούμε με επιχειρήματα που είναι ανεπίδεκτα ανατροπής ή αμφισβήτησης.

Οι λαοί κατά καιρούς, από την αρχαιότητα εφάρμοσαν και εφαρμόζουν ακόμη διάφορα πολιτεύματα. Στην αρχαία Ελλάδα ήταν γνωστά όλα τα είδη πολιτευμάτων όπως: η Βασιλεία, η Αριστοκρατία, η Τυραννία, η Αισυμνητεία, η Ολιγαρχία, η Δικτατορία, ο Ολοκληρωτισμός, η Δημοκρατία κ.α.

Η Δημοκρατία όμως αποτέλεσε το φονικό όπλο δια του οποίου, ο αναίσθητος, ανεύθυνος, ανεξέλεγκτος και παράλογος όχλος εξόντωσε υπέροχες μορφές του ελληνικού πνεύματος και επιφανείς άνδρες που αιωνίως αποτελούν παράδειγμα και αντικείμενο μελέτης της παγκόσμιας πνευματικής κουλτούρας.

Όσοι ξέρουν ιστορία γνωρίζουν ποιο τέλος είχαν, ο Μιλτιάδης, ο Φωκίων, ο Θεμιστοκλής, ο Φειδίας και άλλοι πολλοί.

Αυτό το πολίτευμα, όχι μόνον επιτρέπει αλλά αποδέχεται και συνήθως παρέχει παντοιοτρόπως ηθική ενίσχυση στην εκδήλωση αλλά και στη δραστηριοποίηση των ελαττωμάτων της μάζας, με τα γνωστά καθημερινά αποτελέσματα.

Χάριν αυτού του πολιτεύματος, στο οποίο τον πρώτο και σπουδαιότερο ρόλο παίζει η δημαγωγία και η απάτη ανέλαβαν και διαχειρίστηκαν την εξουσία ανίκανοι και ακατάλληλοι πολιτικοί άνδρες που μας έφεραν σ’ αυτήν την κατάσταση με αποτέλεσμα την αβεβαιότητα, την αστάθεια και την απόγνωση, τέτοιο ώστε να χάσουμε την αισιοδοξία, το χαμόγελο, την ελπίδα, και τον εθνικό μας μεταβολισμό με αυτά που βιώνουμε.

Αγνώστου προελεύσεως εθνικότητας και ιδεολογίας περιθωριακοί και έξαλλοι νέοι κατέλαβαν αυθαίρετα καλπόχωρο και μερικά κτίρια του πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης, απρόκλητα κατέστρεψαν τις Πόρτες και τις κλειδαριές καταλύοντες κάθε έννοια νομιμότητος, διέλυσαν το Δημαρχείο Θεσσαλονίκης και η Αστυνομία αρκείται μόνο να παρακολουθεί απαθής. Ο δε αρμόδιος εισαγγελεύς παραγγέλλει να ασκηθούν διώξεις μόνο όταν σημειωθούν αδικήματα λες και η αντιδικία και η καταστροφή ξένης περιουσίας δεν είναι αδίκημα.

Κάθε λίγο στην οδό Πατησίων καίνε και ένα όχημα από τα μέσα μαζικής μεταφοράς και ουδείς προτίθεται να τους εμποδίσει και αυτό με την ανοχή του Κράτους δε συμβαίνει πουθενά στον κόσμο γιατί αλλού σέβονται τον κόπο και τον ιδρώτα του λαού.

Επαίρονται για τη δημοκρατία και αναφέρονται στον αρχαίο Περικλή. Ή δε γνωρίζουν ιστορία ή ακοπίμως την παραποιούν.

Ο Περικλής ναι μεν ανεδείχθη με την δημοκρατία ουδέποτε όμως υπελόγισε τη γνώμη και τις δημοκρατικές αντιλήψεις του λαού. Περί αυτού δεν αφήνει καμμία αμφιβολία ο Θουκυδίδης.

Να τι μας λέει: Περικλεούς στρτατηγούντος θεραπεύων δε τους πολλούς διανομαίς τε χρημάτων ανελάμβανε και κληρουχίας έγραφεν. Αιγινήταν γαρ εξελάσας απαντάς διένειμε την Νήσον Αθηναίων τοις λαχούσιν.

Δηλ. δια να κολακεύσει δε το πλήθος του μοίραζε χρήματα που απέκτησε από τη λεηλασία της Αίγινας και του έδινε κλήρους διότι έδιωξε όλους τους κατοίκους της Αίγινας και αφού εχώρισε τα εδάφη σε κλήρους τα διένειμε με λαχνούς στους Αθηναίους Εποίκους.

Το ίδιος έκαμε και ο Ντενκτάς στη Κύπρο. Αυτό είναι δημοκρατία.

Και εμάς και πολλούς Ευρωπαϊκούς λαούς μας κυβέρνησαν δημοκρατικά βέβαια όχι μόνο ανίκανοι αλλά και ανήθικοι πολιτικοί άνδρες.

Σε άλλες χώρες, μάλιστα, κυβερνούν αρσενικές πόρνες, εν ονόματι της ελευθέρας του αυτοπροσδιορισμού και αυτή την ηθική και φυσική παρέκληση την ονομάζουν ιδιαιτερότητα.

Στην αρχαιότητα δεν είχαν δικαίωμα να κυβερνούν αλλά ούτε και να ομιλούν όσοι είχαν ζήσει αισχρώς.

Το 345 π.Χ. ο ρήτωρ, πολιτικός και σοφός Αισχίνης κατηγορεί τον Τίμαρχο και ανηθικότητα. Τον κατηγορεί ως (ηταιρηκότα) δηλ. πορνευόμενον και ως τέτοιος δεν είχε δικαίωμα να ομιλεί ενώπιον της Εκκλησίας του Δήμου διότι ο Νόμος απέκλειε από το βήμα εκείνους που είχα ζήσει αισχρώς.

“Τίνας δ’ ουκ ώετο δειν λέγειν, τούς αισχρώς βεβιωκότας. Τούτους ουκ εκδημηγορείν”. Αυτοί δε μπορούν να ρητορεύουν δημοσίως.

Η κατηγορία αποδεικνύεται και ο Τίμαρχος καταδικάζεται, εξευτελίζεται και εξαφανίζεται από το πολιτικό προσκήνιο.

Δεν ήταν λοιπόν προσωπική υπόθεση των δημοσίων ανδρών ή προκλητική και ανήθικη συμπεριφορά.

Σήμερα τέτοιοι δημόσιοι άνδρες αποτελούν μάλλον φωτεινά παραδείγματα και λαμβάνουν συγχαρητήρια και ευχές από αρχηγούς κρατών προφανώς διότι ανεκάλυψαν πως η διαστροφή εντάσσεται στα στοιχεία που συγκροτούν το σύγχρονο πολιτισμό.

Μόνον τα ζώα αρνούνται να παραβιάσουν τους κανόνες της φύσεως.

Στους περισσότερους απ’ αυτούς που δικαιολογούν και στηρίζουν και επικροτούν μια τέτοια ηθική και φυσική παρέκκληση διακρίνονται σημεία λανθάνουσας ομοφυλοφιλίας και διχασμένης προσωπικότητας με σαδομαζοχιστικές τάσεις που δύσκολα αντιλαμβάνεται ο απλός πολίτης.

Αυτά για τα οποία πολλοί διαμαρτύρονται και ξανακρίνουν δηλ. τη χαλάρωση των ηθών, την απαξίωση των χριστιανικών μυστηρίων -γάμος-βάπτιση- ακόμα και την εν γένει διαφθορά, αυτά προβάλλονται ως στοιχεία πολιτισμού και προόδου και αποτελούν για τους λεβέντες της εξουσίας ανόητους συμβιβασμούς του μυαλού. Που το θεωρούν ως αποτέλεσμα της μεταβαλλόμενης έννοιας της ηθικής όπως γίνεται με τη γυναικεία φούστα που άλλοτε είναι κοντή και άλλοτε μακριά.

Δεν παρέλειψαν να γιορτάσουν προ ημερών και το δηέν πάρτυ στην Αθήνα και να το ονομάσουν γιορτή υπερηφάνειας στην οποία συμμετείχαν πολλοί αστέρες και πολλοί τρόφιμοι του κοινοβούλιου για να αποδείξουν τη στήριξή τους στην έννοια του αυτοπροσδιορισμού.

Αυτά τα θαυμάσια είδε ο Ηρόδοτος και έγινε αντιδημοκράτης αποφανθείς πως μόνο ένας άριστος άνδρας μπορεί να κυβερνήσει καλλίτερα:

“Των Άριστων κοινόν έχθεα βουλόμενος κορυφαίος είναι γνωμησίτε νικάν. Ανδρός γαρ ενός του Άριστους ουδέν έμεινον αν φανείη γνώμη γαρ τοιαύτη χρεώμενος επιτροπεύοι αν αμωμήτως του πλήθεος” .

Μήπως και μεταξύ των Άριστων αναπτυχθούν προσωπικές έριδες διότι ο καθένας απ’ αυτούς θέλει να είναι πρώτος και να επικρατεί η γνώμη του ώστε να επικρατήσουν επαναστάσεις και αιματοχυσίες. Προς αποφυγήν αυτού συνίσταται να ανατεθεί η ή διοίκηση στα χέρια ενός μόνο Άριστου ανδρός διότι τίποτα δεν είναι καλλιτέρο από την Κυβέρνηση που ασκεί ένας μόνο άριστος άνδρας ο οποίος έτσι μπορεί να εξυπηρετεί κατά τρόπον άμεμπτον τα συμφέροντα του λαού.

Εδώ τώρα σχεδόν όλοι μαζί προσπαθούν να βρουν τρόπο τέτοιον ώστε να μη μπορεί να γίνει Κυβέρνηση και αν γίνει για λίγο να είναι θνησιγενής αφού θα στηρίζεται στη συναλλαγή και το συμφέρον.

Δεν είναι εκδήλωση δημοκρατικής φρόνησης ή καρθαγένεια συμπεριφοράς αυτής της εξουσίας απέναντι στις λαϊκές μάζες που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της επιβίωσης κυρίως εκείνοι που ζουν σε αστικά κέντρα.

Αποτελεί αδικαιολόγητη θρασύτητα, αυτοί οι πρώην πολιτικοί στυλοβάτες των πτωχών και των αδυνάτων να προσπαθούν να εξαφανίσουν τα ίχνη των υποσχέσεών τους περί καταργήσεως των μνημονίων μ’ ένα νόμον μέσα σ’ ένα λουτρό μίσους για τα καλύτερα λαϊκά στρώματα.

Σε μια επιχειρούμενη προσπάθεια αλλαγής της νοοτροπίας και της κουλτούρας του ελληνικού λαού από νεοφώτιστους αδαείς αριστερομαρξιστές, οι οποίοι κατελήφθησαν από τη μανία ανατροπής των πάντων μεταξύ των οποίων και η περιφρόνηση και απαξίωση αιωνίως καθιερωμένων θεσμών προκειμένου να εδραιώσουν μια ψευτοθεωρία περί αριστεράς ενδιαφερομένης τάχα για την προστασία των αδυνάτων τους οποίους με τις ενέργειές τους έπληξαν ανεπανόρθωτα χρησιμοποιώντας κάθε -και το εννοώ- κάθε μέσο για να επιτύχουν το σκοπό τους με τρόπο βάρβαρο και απάνθρωπο αμφιβόλου νομιμότητος, δε μπορούμε να μιλάμε για  αριστερή πολιτική συνείδηση ή για συνείδηση που κυριαρχεί ενώ βρίσκεται απέναντι από την ηθική και το δίκαιο.

Ο ελληνικός λαός ανέθεσε στους άθεους να τον οδηγήσουν στον παράδεισο και με την ψήφο του παρέδωσε τη χώρα στο πεζοδρόμιο όπως φαίνεται γιατί τον κυβερνά μια παρέα που πατά σε δύο βάρκες ώστε κανείς να μην αισθάνεται σίγουρος για το μέλλον.

Ακούσαμε από στόματα Υπουργών ότι είναι άξιοι επαίνου οι καταληψίες δημοσίων χώρων και δημοσίων κτιρίων, αλλά δεν ακούσαμε ποιος πληρώνει τις ζημιές και το βάψιμο των λεωφορείων που κατέστρεψαν αυτοί οι αλληλέγγυοι έξαλλοι νεαροί.

Ο αρμόδιος Υπουργός προστασίας του πολίτη προτιμά να συζητήσει με τα στοιχεία των εξαρχείων, αλλά δε συζητά με εκείνους τα καταστήματα των οποίων καταστρέφουν οι διαμαρτυρόμενοι αυτοί νέοι, ούτε ενδιαφέρεται για την εικόνα που παρουσιάζει το Μετσόβιο Πολυτεχνείο που πάρα πολλοί και λυπούνται και σιχαίνονται αντί να καμαρώνουν.

Υπουργοί που προκλητικά περιφρουρούν το νόμο δεν είχαν ποτέ παρουσιαστεί δημοσίως να παριστάνουν τα άσπρα μαύρα ως άλλοι σοφισταί. Βεβαίως πρέπει οι γιατροί να σέβονται τον όρκο του Ιπποκράτη και δεν πρέπει να αρνούνται να προσφέρουν όταν καλούνται.

Το ίδιο πρέπει να κάνουν και όταν απεργούν οι γιατροί αλλά βλέπουμε να καταργεί τον όρκο του Ιπποκράτη ο συνδικαλιστικός φορέας στον οποίο πειθαρχούν με την ίδια προσήλωση που δείχνουν προσερχόμενοι στην τράπεζα για να εισπράξουν τον ιδρώτα τους.

Ας και ο δικηγόρος, βουλευτής υπακούσει στο Μένικο τότε τι έννοια έχει η απαγόρευση άσκησης επαγγέλματος της οποία καθιέρωσαν οι σοφοί πατέρες του έθνους;

Επελέγησαν πολλοί από τους αναλαβόντες Υπουργεία μερικοί μάλιστα ψευτονταήδες, ανάγωγοι και αθυρόστομοι επειδή προφανώς είναι υλισταί χωρίς κοινωνικές ευαισθησίες και χωρίς φαντασία και οι οποίοι δεν μπόρεσαν να αποδείξουν ότι διαθέτουν στοιχεία εντιμότητος και ηθικού σθένους μερικού ακόμα και με μειωμένο δείκτη νοημοσύνης.

Όμως η κοινή υπαιτιότης όλων αυτών που συνθέτουν μια παράφωνη ορχήστρα την παρτιτούρα μας οδηγεί σε απαγοητευτικό αδιέξοδο.

Θα ήθελα να κάνω λάθος, αλλά απ’ ότι αντιλαμβάνομαι, λυπάμαι να πω πως όσον αφορά στα καίρια θέματα όπως είναι οι καταλήψεις γενικά, η ασφάλεια των μέσων συγκοινωνίας, η αδιατάρακτη λειτουργία της θρησκευτικής λατρείας του λαού, η προστασία της ζωής και της περιουσίας των πολιτών και πολλά άλλα, όσο περνά ο καιρός η Κυβέρνηση μπερδεύει όλο και περισσότερο τον ιστό της αράχνης.

Βασιλ. Ζέρβας

Αλεξανδρούπολη