Home / Κοινωνια / ΟΔΗΓΟΥΜΑΣΤΕ ΠΛΕΟΝ ΣΕ ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ

ΟΔΗΓΟΥΜΑΣΤΕ ΠΛΕΟΝ ΣΕ ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ

Οι ελέγχοντες τις βασικές κεντρικές τράπεζες δανείζουν ηλεκτρονικό χρήμα, το ίδιο ποσό μέχρι δώδεκα φορές – Δηλ. δανείζουν αέρα κοπανιστό – Να γιατί οδηγούμαστε στις ηλεκτρονικές συναλλαγές, (πλαστικό χρήμα) με συνεχή παρακολούθηση του κάθε πολίτη 

ipologistes-arithmoi zvquad22-wid900

«Η αντίληψη που έχει ο πιο απλός συναλλασσόμενος άνθρωπος περί χρήματος είναι και η ορθή ιδέα γι’ αυτό».

Αυτά έλεγε κάποτε ο John-Kenneth Galbraith, θέλοντας να τονίσει την απλοϊκότητα των χρηματικών συναλλαγών και την απλότητα της ανταλλακτικής λειτουργίας του χρήματος.

Όσο λειτουργούσε ο κανόνας χρυσού, η απλότητα αυτή της λειτουργίας του χρήματος συνοδευόταν από την έκδοση του τελευταίου σε μέτρο ανάλογο των απτών αξιών που κατείχαν oι κεντρικές τράπεζες.

Και όχι μόνον αυτό! Αλλά τα νομισματικά διαθέσιμα των κεντρικών τραπεζών ήταν πάντα ανάλογα των διαθεσίμων προς δανεισμό, ο οποίος, ανάλογα με την αύξηση η μείωση της πιστωτικής επέκτασης, ρύθμιζε έντιμα τη νομισματική πολιτική και την οικονομία.

Η σάρωση του κανόνα χρυσού από τα συναλλαγματικά αποθέματα δολαρίου ΗΠΑ, δυνάμει του ότι το τελευταίο επεβλήθη ως αποκλειστικό νόμισμα στη διεθνή αγορά πετρελαίου, αφού έκαστο δολάριο αντιστοιχεί σε μία ποσότητα πετρελαίου, καθιστώντας τοιουτοτρόπως το νόμισμα αυτό απτή αξία, ανέτρεψε την απλή λειτουργία του χρήματος και επέτρεψε στη συνέχεια την ιδέα της συνεχούς πιστωτικής επέκτασης, με τον έξης σκανδαλώδη τρόπο:

Οι ελέγχοντες τις βασικές κεντρικές τράπεζες, πλην των οικονομιών που ανήκουν στους BRICS, συνεπικουρούμενες από γνωστούς αχυρανθρώπους τους, επινόησαν να δανείζουν ανύπαρκτα χρήματα!

Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’80, όπου οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές δεν είχαν καθιερωθεί καθολικά στο διεθνές τραπεζικό σύστημα, η έκδοση του νομίσματος ήταν ανάλογη των δανειακών διαθεσίμων των τραπεζών.

Δηλαδή, η πιστωτική επέκταση (ο δανεισμός) έφθανε μέχρι τα πραγματικά νομισματικά διαθέσιμα κάθε τραπεζικού ιδρύματος.

Από τις αρχές όμως της δεκαετίας του ’80 επεβλήθη σιγά-σιγά το ηλεκτρονικό χρήμα, το οποίο επέτρεψε σε ισχυρά τραπεζικά συστήματα να δανείζουν μέχρι και δώδεκα φορές το ίδιο ποσό, αφού μετά τον πρώτο δανεισμό του, το κατέγραφαν λογιστικά ως ενεργητικό διαθέσιμο!

Εν άλλοις λόγοις, oι λεγόμενοι μεγαλοδανειστές-αγορές, δανείζουν σε κράτη και οικονομίες «αέρα κοπανιστό», ήτοι δανείζουν χρήματα που δεν έχουν και δεν υπάρχουν, επιβάλλουν δε και αυτό το νομισματικό τέχνασμα με την πολιτική ισχύ που τους καλύπτει.

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, για παράδειγμα, οι συνολικές καταθέσεις των φυσικών και νομικών προσώπων ξεπερνούν τα 17 τρισεκατομμύρια ευρώ, ενώ το τυπωμένο νόμισμα δεν ξεπερνά τα 900 δισεκατομμύρια.

Είναι φανερό ότι τα ισχυρά τραπεζικά συστήματα, που διαθέτουν πολιτική κάλυψη, δανείζουν και ξαναδανείζουν τα ίδια ποσά, χορηγώντας χρήματα με «ηλεκτρονικές εγγραφές», οι οποίες πλέον τείνουν να αντικαταστήσουν το πραγματικό χρήμα και τις απτές αξίες στις οποίες αντιστοιχεί αυτό.

Πρόκειται για μία λίαν επικίνδυνη φούσκα του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, που μοιραίως, για να αυτοσυντηρηθεί, θα επιβάλει παντού τις ηλεκτρονικές συναλλαγές και την οικονομική δικτατορία που αυτές συνεπάγονται για όλους τους ανθρώπους.

Η φούσκα αυτή του δανεισμού ανύπαρκτων άξιων δια ηλεκτρονικών έγγραφων χορηγήσεως, που δεν αντιστοιχούν ούτε σε απτές αξίες, ούτε κυρίως σε υπαρκτό, εκδοθέν και διαθέσιμο χρήμα, αποτελεί σήμερα τη σημαντικότερη κοινωνική απειλή.

Όχι μόνο διότι υπονομεύει την οικονομική θέση των προσώπων, αλλά κυρίως διότι καταστρατηγεί κάθε έννοια ισότητας μεταξύ όλων των κεντρικών τραπεζών του κόσμου και θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια σε μία στυγνή οικονομική δικτατορία, ήτοι:

αυτή της καθιέρωσης και υποχρεωτικής επιβολής ηλεκτρονικών συναλλαγών, ηλεκτρονικής ταυτότητας και, συνεπώς, συνεχούς παρακολούθησης κάθε πολίτη, με ολέθριες συνέπειες για την κοινωνία.

 

Αθαν.-Μιλτ. Β. Κόκκινος

Δικηγόρος – Οικονομολόγος, 

Διδάκτωρ Νομικής