Home / Κοινωνια / Η βιοαιθανόλη και οι ποσοστώσεις ήταν καταστροφή για “ΕΒΖ”

Η βιοαιθανόλη και οι ποσοστώσεις ήταν καταστροφή για “ΕΒΖ”

Η ολισθηρή πορεία άρχισε όταν έκλεισαν τα Ζαχαρουργεία της Ξάνθης και της Λάρισας, για να μετατραπούν σε εργοστάσια παραγωγής Αιθανόλης – Η Ελλάδα έπαψε να είναι αυτάρκης και κάνει πλέον εισαγωγές από την ΕΕ 

Η πρόθεση της διοίκησης της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης να κάνει αποδεκτή την μελέτη της εταιρείας συμβούλων Kantor που προτείνει ως λύση επιβίωσης το κλείσιμο δύο εργοστασίων στην Ελλάδα προκειμένου να διασφαλιστεί η συνέχιση της δραστηριότητας μόνο της μονάδας στο Πλατύ Ημαθίας σηματοδοτεί και την αρχή του τέλους για την ιστορική Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης.

Λίγα χρόνια πριν η ΕΒΖ αποτελούσε μια από τις δυναμικότερες ελληνικές βιομηχανίες με παραγωγή που τροφοδοτούσε την Ελλάδα και τα Βαλκάνια. Από όταν  ξεκίνησαν οι ποσοστώσεις το 2006 με τη σφραγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης -και το συνακόλουθο ξήλωμα εργοστασίων σε Λάρισα και Ξάνθη με σχέδια, από τότε,  να μετατραπούν σε εργοστάσια βιοαιθανόλης-, άρχισε και η ολισθηρή πορεία για την εταιρεία που σήμερα βρίσκεται ένα βήμα πριν την κατάρρευση καθώς η εγχώρια παραγωγή δεν επαρκεί για να δουλέψουν και τα τρία εναπομείναντα εργοστάσια στην Ελλάδα.

Πέρυσι παρήγαγε μόλις 40.196 τόνους (έναντι 54.699 το 2012) και εισήγαγε φασόν άλλους 120.000 τόνους από τη Γαλλία, τη Γερμανία και την Πολωνία. Με παραγωγή μόλις στο 25% της εθνικής ποσόστωσης των 158.702 τόνων, η εταιρεία ουσιαστικά υπολειτουργεί αφού όσες ποσότητες παράγονται εδώ, μεταφέρονται από τα εργοστάσια των Σερρών και της Ορεστιάδας όλες στο Πλατύ Ημαθίας για να συσκευαστούν σε μικρά σακουλάκια και να διατεθούν στο εμπόριο.

Το παράδοξο είναι πως το τέλος της ΕΒΖ όπως την έμαθε ο Έλληνας καταναλωτής έχει αρχίσει να γράφεται ακριβώς την περίοδο που εκπνέει το σύστημα των επιδοτήσεων – ποσοστώσεων (επιτρεπόμενο όριο παραγωγής) με ορίζοντα το 2017.

Η κατρακύλα των τιμών πιθανότατα σχετίζεται και τις εκτιμήσεις πως στις ελλειμματικές σε παραγωγή χώρες της Ε.Ε μεταξύ των οποίων είναι και η Ελλάδα, κατάργηση του πλαφόν παραγωγής θα ρίξει τις τιμές ακόμη περισσότερο.

Η ίδια η διοίκηση της εταιρείας επισημαίνει πως οι μεγάλοι Ευρωπαίοι ανταγωνιστές που είναι εγκατεστημένοι στην Ελλάδα επιχειρούν για την μετά το 2017 εποχή να αποκτήσουν θέση στην αγορά ζάχαρης και αξιόπιστους πελάτες και προσφέρουν στην αγορά πολύ ανταγωνιστικές τιμές ζάχαρης.

Μέσα σε μόλις οκτώ χρόνια από την απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να ξεκινήσει την αναδιάρθρωση του τομέα της ζάχαρης στις χώρες μέλη, η Ελλάδα όχι μόνο έχει πάψει να είναι αυτάρκης και να αναγκάζεται να εισάγει έτοιμο ένα προϊόν που στο παρελθόν παρήγαγε εν αφθονία, αλλά κινδυνεύει να βρεθεί ουσιαστικά χωρίς βιομηχανία ζάχαρης σε μια περίοδο που αποτελεί ζητούμενο η τόνωση της πρωτογενούς παραγωγής.

Τότε στο πλαίσιο της υποχρεωτικής μεταρρύθμισης της Κοινής Οργάνωσης Αγοράς (ΚΟΑ) Ζάχαρης η Ελλάδα υποχρεώθηκε ουσιαστικά να μπει σε καθεστώς μέγιστης ποσόστωσης στην παραγωγή ζάχαρης σύμφωνα με τον κανονισμό 320/2006.

Όλες οι χώρες που μπήκαν στην ποσόστωση αναγκάστηκαν να μειώσουν την παραγωγή ζάχαρης κατά τουλάχιστον 50%. Η ΕΒΖ υποχρεώθηκε έτσι να περιορίσει την παραγωγή από τους 317.502 τόνους που ήταν μετά το 1981, σε 158.702 τόνους σήμερα, και δύο εργοστάσια της ΕΒΖ να βάλουν λουκέτο, με αντάλλαγμα τα περίπου 100 εκατ. ευρώ που εισέπραξε η εταιρεία. Η Ε.Ε περιέκοψε κατά 36% την ελάχιστη εγγυημένη τιμή της ζάχαρης (από 631,9 ευρώ/τόνο το 2006/2007 σε 404,4 ευρώ τον τόνο το 2006/2007) και παράλληλα προέβλεψε αποζημιώσεις των γεωργών οι οποίοι διέκοπταν τη δραστηριότητά τους και συμφωνούσαν να μην ξανακαλλιεργήσουν τεύτλα, αλλά και των βιομηχανιών που ξήλωναν ζαχαρουργεία.

Η «μεταρρύθμιση» της ευρωπαϊκής αγοράς που αποσκοπούσε στην τόνωση της ανταγωνιστικότητας είχε συνολικά ως αποτέλεσμα σύμφωνα με έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Ε.Ε να μετατραπεί από καθαρό εξαγωγέα ζάχαρης σε καθαρό εισαγωγέα σήμερα με τις εισαγωγές να ξεπερνούν τους 3,7 εκατομμύρια τόνους, ποσοστό σχεδόν διπλάσιο των εισαγωγών που γίνονταν έως το 2006.

Βασίλης Γεώργας

***

Σημείωση Ε.Θ.:

Όπως έγραψε προχθές η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΘΡΑΚΗ (βλέπε φύλλο 31 Οκτωβρίου 2017) γίνεται από το 2019, υποχρεωτική η ανάμιξη της Βιοαιθανόλης στα ντεπόζιτα των Ι.Χ.

Την οποία βεβαίως θα εισάγουμε από το εξωτερικό γιατί τα εργοστάσια Ξάνθης και Λάρισας δεν λειτούργησαν ποτέ για την παραγωγή βιοαιθανόλης.

Πραγματικά πολύ “προκομένοι” είμαστε…

Εκτός από την Ζάχαρη, θα εισάγουμε τώρα και Βιοαιθανόλη.

Δεν υπάρχουν ευθύνες για κανέναν;

Σ. Κ.