Home / Κοινωνια / ΕΜΠΡΟΣ ΣΤΗ “ΦΑΚΑ” ΤΗΣ ΣΥΝΘΕΤΗΣ ΟΝΟΜΑΣΙΑΣ

ΕΜΠΡΟΣ ΣΤΗ “ΦΑΚΑ” ΤΗΣ ΣΥΝΘΕΤΗΣ ΟΝΟΜΑΣΙΑΣ

Εκείνο που ενδιαφέρει τους Σκοπιανούς είναι να μην λείπει ο όρος “ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ” από τη σύνθετη ονομασία – Οι Κυβερνώντες έχουν καταλάβει τι πάνε να κάνουν εις βάρος της Πατρίδος μας;

  Αποτελεί καταστάλαγμα της κοινής πείρας ότι μία από τις συνήθεις μεθόδους για να πιάσει κάποιος ένα ενοχλητικό ποντικό είναι να του βάλει φάκα.

Και για να λειτουργήσει η φάκα χρειάζεται απαραιτήτως τυρί που προσελκύει τον ποντικό.

Εκείνος που στήνει την φάκα γνωρίζει τι κρύβεται πίσω από το τυρί. Ο ποντικός όμως δεν το γνωρίζει. Βλέπει μόνο το τυρί.

Έτσι εάν αποφασίσει να πλησιάσει για να απολαύσει το αγαπημένο του έδεσμα, με την πρώτη κιόλας κίνηση θα κλείσει ερμητικά η πόρτα της φάκας, χωρίς να υπάρχει καμμία ελπίδα εξόδου από αυτήν για τον ποντικό.

Θα βρίσκεται πια στην απόλυτη εξουσία εκείνου που τον εγκλώβισε. Από ’κει και πέρα η συνέχεια για την τύχη του ποντικού είναι γνωστή.

«Ποντικός» για τους Σκοπιανούς η Ελλάδα. Και μάλιστα ιδιαίτερα ενοχλητικός για αυτούς από τότε που «χτίσανε» το καινούργιο τους «παλάτι» μετά την διάλυση της πρώην Γιουγκοσλαβίας.

Και τι δεν έπαθαν οι άνθρωποι από τούτο τον ζημιάρη «ποντικό»: τους κατέστρεψε το εμπόριο μετά το εμπάργκο που τους επέβαλε στην χερσαία διακίνηση από τα «λημέρια» του των εισαγόμενων ή εξαγόμενων προϊόντων τους.

Τους «ροκάνισε» όλα τα έγγραφα για την ένταξή τους στο ΝΑΤΟ ή στην Ευρωπαϊκή ‘Ένωση. «Δεν πάει άλλο» σκέφτηκαν. «Αφού δεν μπορούμε να πιάσουμε αλλιώς τον δύσκολο αυτό “ποντικό”, πρέπει να του βάλουμε φάκα».

Για να τον φέρουν μάλιστα πιο εύκολα κοντά σε αυτήν, φρόντισαν να αφαιρέσουν από τα «μποστάνια» τους όλα εκείνα τα πράγματα που τον φοβίζουν: ταμπέλες αεροδρομίων, πινακίδες δρόμων, αγάλματα και άλλα.

Κάπως έτσι στήθηκε από τους Σκοπιανούς το σκηνικό της διαπραγμάτευσης με την Ελλάδα. Εκεί λοιπόν που ήσαν ανυποχώρητοι οι Σκοπιανοί στην Αλλαγή της συνταγματικής τους ονομασίας, άρχισαν ξαφνικά να συζητούν την λύση της ονοματολογικής διαφοράς στη βάση μιας σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό ή χρονικό προσδιορισμό και δηλώνουν πρόθυμοι να απαλείψουν από το Σύνταγμά τους τις περί αλυτρωτισμού διατάξεις του που ενοχλούν την Ελλάδα.

Βλέπουμε λοιπόν εδώ πόσο χρήσιμη είναι, ακόμη και στην διπλωματία, η λογική τής «φάκας». Δεν έχει σημασία ποιος επινόησε την «διπλωματία της φάκας». Αν δηλ. την σκέφτηκαν όψιμα οι ίδιοι οι Σκοπιανοί ή αν τους την υπέδειξαν οι μεγάλοι προστάτες τους.

Η ουσία είναι ότι αποφάσισαν να τελειώσουν τον «ποντικό» με την «φάκα». Φυσικά οι άξιοι κυβερνώντες μας, που δεν βλέπουν την «φάκα», θεωρούν μοναδική ευκαιρία την συμβιβαστική επίλυση της ονοματολογικής διαφοράς μας με τους Σκοπιανούς, η οποία θα αφαιρέσει, κατά τις εκτιμήσεις τους, ένα μεγάλο «αγκάθι» από τις σχέσεις μας με τα Σκόπια και θα διαμορφώσει συνθήκες ειρηνικής συνύπαρξης με τους βόρειους γείτονές μας.

Χαρακτηρίζουν μάλιστα «πατριδοκάπηλους» όσους πολεμούν αυτή την εθνική στρατηγική.

Ας δούμε όμως τι ακριβώς βλέπουν οι αντιλέγοντες «πατριδοκάπηλοι» που δεν το βλέπουν, δυστυχώς, οι «φωστήρες» στρατηγοί μας.

Θα αρχίσουμε πρώτα από τις εγγυήσεις που προσφέρουν οι Σκοπιανοί για την ευόδωση της διαπραγμάτευσης. Υπόσχονται να απαλείψουν από το Σύνταγμα τους τις περί αλυτρωτισμού διατάξεις του.

Ας υποθέσουμε, λοιπόν, ότι η Κυβέρνησή τους εξασφαλίζει την απαιτούμενη κοινοβουλευτική πλειοψηφία για την αναθεώρηση του Συντάγματος.

Και ας υποθέσουμε επίσης ότι η Κυβέρνηση των Σκοπιών δεν θα θελήσει να αθετήσει την υπογραφή της και να επαναφέρει τον αλυτρωτισμό με νέα τροποποίηση του Συντάγματος μετά την επίτευξη της σχετικής συμφωνίας με την Ελλάδα.

Αυτό όμως δεν δεσμεύει την επόμενη ή τις επόμενες κυβερνήσεις των Σκοπιών να το πράξουν.

Και έτσι όμως να μην εξελιχθεί η ιστορία, ο αλυτρωτισμός των Σκοπίων θα επανέλθει εκ των πραγμάτων, εφ’ όσον από τις σχετικές διατάξεις του Σκοπιανού Συντάγματος θα έχουν τροποποιηθεί μόνον αυτές που μιλάνε για αλυτρωτισμό, όχι όμως και η διάταξη που αναγορεύει τα Σκόπια σε κοιτίδα του Μακεδονικού Έθνους.

Και την αναθεώρηση αυτής της διάταξης δεν την διαπραγματεύονται καν οι Σκοπιανοί, διότι αλλιώς δεν θα είχε νόημα η συζήτηση για την εξεύρεση κοινά αποδεκτής ονομασίας. Εκείνο που ενδιαφέρει τους Σκοπιανούς είναι να μη λείπει από την σύνθετη ονομασία ό όρος «Μακεδονία» που αποτελεί για αυτούς θεμέλιο «λίθο» του «Μακεδονικού Έθνους».

Ας θριαμβολογούμε εμείς και ας βγάζουμε περιχαρείς αναμνηστικές φωτογραφίες από την κοινή θεμελίωση του «οικοδομήματος της Ελληνο-Σκοπιανής φιλίας, ενώ στην ουσία θα έχουμε συμπράξει στο στήσιμο της «φάκας» που θα πιάσει τελικά τον «ποντικό»: την Μακεδονία μας.

Όλες λοιπόν οι σύνθετες ονομασίες που θα περιέχουν τον όρο «Μακεδονία» δεν θα είναι τίποτε άλλο παρά τα «πηχάκια» ή οι «κορνίζες» του «Μακεδονικού Έθνους».

Με φαρδειά πλατεία την υπογραφή μας: «Διά χειρός Αλέξη». Κάπως έτσι δεν πιστοποιείται η γνησιότητα όλων των πινάκων;

Ας το δούμε όμως το πράγμα και από άλλη μεριά, μήπως έτσι μπορέσουν οι κυβερνώντες να αντιληφθούν τι πάνε να κάνουν. Κάποιες από τις συζητούμενες σύνθετες ονομασίες μιλάνε για «Βόρεια» ή «Νέα» Μακεδονία.

Δεν γνωρίζουν όμως οι καλοί εκπρόσωποι της εθνικής μας εύκλειας ότι όλοι οι γεωγραφικοί ή χρονικοί προσδιορισμοί, όπου αναφέρονται στην ιστορία και σε οποίο μέρος του κόσμου εντοπίζονται, καταλαμβάνουν πάντα εθνοφυλετικά ίδιους λαούς;

Δεν υπάρχει καμμία εξαίρεση σε αυτό. Έτσι η Βόρεια Κορέα μπορεί να είναι διαφορετικό Κράτος με τη Νότια Κορέα, εθνοφυλετικά όμως είναι ίδιος λαός. Κάποιος τους χώρισε και περιμένουν την επανένωσή τους.

Το ίδιο ίσχυε μέχρι το 1989 και για τις δύο Γερμανίες, την Ανατολική και την Δυτική. Όπως βέβαια και για τη σχέση της Νέας με την Αρχαία Ελλάδα. Μπορεί όμως να λεχθεί το ίδιο και για την «Βόρεια» ή «Νέα» Μακεδονία στη σχέση της με την Ελλάδα; Ανήκουν οι Έλληνες Μακεδόνες και οι Σκοπιανοί «Μακεδόνες» εθνοφυλετικά στον ίδιο λαό;

Αντί άλλων την απάντηση την δίνει ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας των Σκοπίων Κίρο Γκλιγκόρωφ, ο οποίος υπογραμμίζει την σλαβική καταγωγή των Σκοπιανών, πράγμα που επιβεβαιώνεται μεταξύ άλλων και από την γλώσσα που ομιλούν.

Επομένως, εάν τους αναγνωρίσουμε ως «Βορειο-Μακεδόνες», θα βεβαιώνουμε ότι ανήκουν και αυτοί στο ίδιο με εμάς Μακεδονικό Έθνος. Άπλα εκείνοι θα λέγονται «Βόρειοι» και εμείς «Νότιοι» Μακεδόνες.

Με δεδομένο ότι η «Βόρεια Μακεδονία» θα είναι αναγνωρισμένο ανεξάρτητο κράτος, ενώ η δική μας «Νότια Μακεδονία» απλή γεωγραφική περιοχή της Ελλάδος, η Αληθινή Μακεδονία θα εκτοπισθεί σε δεύτερο πλάνο.

Όλο το παιχνίδι θα το κάνει η «Μακεδονία-Μαϊμού», που θα την έχουμε αναγνωρίσει με την υπογραφή μας ως γνήσια Μακεδονία και αυτή. Όταν δε θα έχουν καθιερωθεί οι Σκοπιανοί στη συνείδηση της παγκόσμιας κοινής γνώμης ως οι μοναδικοί γνήσιοι εκπρόσωποι του Μακεδονικού Έθνους, τότε να δεις έκρηξη του αλυτρωτισμού.

Θα ξεσπαθώσουν οι Σκοπιανοί και θα λένε ότι οι κακοί Έλληνες τους υποχρέωσαν να παραιτηθούν  από τις αξιώσεις απελευθέρωσης των σκλαβωμένων σε αυτούς Αδελφών τους, για να συμφωνήσουν στην ένταξή τους στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ.

Τί θα κάνουμε εμείς τότε; Θα πάρουμε πίσω την υπογραφή μας; Θα ζητήσουμε να βγουν τα Σκόπια από τους Διεθνείς ’Οργανισμούς, στους οποίους μπήκαν με τη συναίνεσή μας, διότι μας παραπλάνησαν; Τα ίδια θα έλεγε και κάθε ποντικός, αν μπορούσε να μιλήσει: «Με βάλανε με πονηριά στη φάκα». Ποιός όμως ακούει τους ποντικούς;

Ας είμαστε λοιπόν σοβαροί, εάν μας έχουν μείνει κάποιες εθνικές ευαισθησίες και δεν θέλουμε να θρηνήσουμε άλλες Χαμένες Πατρίδες. Αυτή τη φορά μέσα στους κόλπους της Μητέρας Πατρίδας.

Η Μακεδονία είναι ένα από τα πιο ένδοξα, αλλά και τα πιο βασανισμένα παιδιά της Ελλάδος. Είναι όχι απλώς κρίμα αλλά φριχτό εθνικό έγκλημα να την κάνουμε «ποντικό» και να την αφήσουμε να μπει στην «φάκα» των Σκοπιανών, η οποία θα φέρει ως αιώνιο όνειδος για μας τα δακτυλικά μας «αποτυπώματα» στην κατασκευή της.

Θα το πω άλλη μία φορά. Είναι εσφαλμένη η στρατηγική της διαπραγμάτευσης για την ονομασία των Σκοπίων.

Εμάς δεν μας ενδιαφέρει πως θα ονομάζονται, αλλά πως δεν μπορούν να ονομάζονται τα Σκόπια, εφ’ όσον ιδιοποιούνται την πολιτιστική μας ταυτότητα. Και η πολιτιστική κληρονομιά προστατεύεται διεθνώς, όπως και η πνευματική ιδιοκτησία.

Εκεί πρέπει να ρίξουμε το βάρος της στρατηγικής μας. Ας το βάλουμε καλά στο μυαλό μας για να μη μοιραζόμαστε με άλλους τα «χρυσαφικά» μας.

Όλος ο κόσμος να αναγνωρίσει τα Σκόπια ως «Μακεδονία», εμείς την Μακεδονία μας δεν πρόκειται να την χάσουμε ποτέ, εάν δεν την πουλήσουμε ή δεν την σπρώξουμε στη «φάκα» των Σκοπιανών.

Αλέξανδρος Π. Κωστάρας

Ομότιμος Καθηγητής Νομικής

Σχολής Πανεπιστημίου Θράκης