Home / Κοινωνια / ΕΒΡΟΣ: ΚΛΙΣΗ 6% ΑΠΟ ΔΙΔ/ΧΟ ΜΕΧΡΙ ΕΚΒΟΛΕΣ

ΕΒΡΟΣ: ΚΛΙΣΗ 6% ΑΠΟ ΔΙΔ/ΧΟ ΜΕΧΡΙ ΕΚΒΟΛΕΣ

Λύση στο πρόβλημα των πλημμυρών μπορεί να δοθεί μόνο με διαπλάτυνση της κοίτης του ποταμού Έβρου – Θα συμφωνήσει η Τουρκία; – Αναγκαία και η αναδιάρθρωση των καλλιεργειών

  Κάθε χρόνο οι κάτοικοι της ακριτικής μας περιοχής, γίνονται μάρτυρες του ιδίου φυσικού φαινομένου που είναι οι πλημμύρες του ποταμού Έβρου.

Ο μεγάλος αυτός ποταμός, ξεκινά από την Βουλγαρία και οι όχθες του, αποτελούν την μεθόριο γραμμή, μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας.

Μέχρι σήμερα έχουν ξοδευτεί δισεκατομμύρια για την κατασκευή αναχωμάτων και άλλων αντιπλημμυρικών έργων, που όμως έχουν αποδειχθεί ατελέσφορα, αφού οι πλημμύρες κάθε χρόνο επαναλαμβάνονται με δυσμενείς επιπτώσεις για την οικονομία του τόπου μας.

Κάθε χρόνο λοιπόν, γίνονται συναντήσεις Επιτροπών από Ελλάδα-Βουλγαρία-Τουρκία για την πρόληψη και αντιμετώπιση των πλημμυρικών φαινομένων, ενώ κάθε χρόνο εκτοξεύονται μύδροι κατηγοριών από τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, για την αδράνεια και αδιαφορία των εκάστοτε κυβερνήσεων, που αδιαφορούν για τους κατοίκους του Έβρου.

Ευκαιρία για ερωτήσεις στην Βουλή, για δηλώσεις διαμαρτυρίας και συνακόλουθο κυνήγι ψήφων, με την απαίτηση άμεσης καταγραφής των ζημιών, για καταβολή αποζημιώσεων στους πλημμυροπαθείς.

Κάπου εδώ τελειώνει η “θεατρική παράσταση”, τα νερά υποχωρούν, το πρόβλημα ξεχνιέται, για να έλθει στο προσκήνιο τον επόμενο χρόνο, με το ίδιο ακριβώς μοτίβο.

Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΘΡΑΚΗ, από την πρώτη στιγμή της εκδοτικής της ζωής, εδώ και 73 χρόνια, κατάγραφε αδιαλείπτως τα φαινόμενα των πλημμυρών και πλέον, μετά λόγου γνώσεως, καταθέτει για μία ακόμη φορά την πρόταση λύσεως, που δεν είναι άλλη, παρά η ανάγκη διακρατικής συμφωνίας, μεταξύ Ελλάδος-Τουρκίας, για ΔΙΑΠΛΑΤΥΝΣΗ  της κοίτης του ποταμού Έβρου.

Εξηγούμε το γιατί:

Σύμφωνα με τα τοπογραφικά στοιχεία, η κλίση του εδάφους από το Διδυμότειχο μέχρι τις εκβολές του ποταμού Έβρου, είναι μόλις 6%.

Η κλίση είναι πάρα πολύ μικρή και δεν επιτρέπει στα κατερχόμενα ύδατα από την Βουλγαρία, να κυλήσουν γρηγορότερα.

Η Βουλγαρία έχει φτιάξει υδροφράγματα στο Ιβαήλοβγκραντ, που όμως δεν μπορούν να συγκρατήσουν απεριόριστες ποσότητες νερού και γι’ αυτό, όταν αγριεύουν τα πράγματα, αφήνει τα νερά να τρέξουν προς την πλευρά μας.

Εμείς τί θα μπορούσαμε να κάνουμε;

Μία σκέψη θα ήταν να εκβαθύνουμε την κοίτη του Έβρου, ώστε να χωρά περισσότερο νερό.

Αλλά αν γινόταν κάτι τέτοιο, τότε τα νερά της θάλασσας θα μπαίναν στο ποτάμι, άρα δεν γίνεται.

Ως εκ τούτου, η μόνη λύση είναι η ΔΙΑΠΛΑΤΥΝΣΗ της κοίτης του ποταμού, με παράλληλη αύξηση των παρόχθιων έκτασης, όπου θα εκτονώνονται τα υπερχειλίζοντα ύδατα.

Αυτό όμως για να γίνει, χρειάζεται επαναλαμβάνουμε μία διακρατική συμφωνία μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας.

Στο σύντομο σημερινό σημείωμα όμως, πρέπει να επισημάνουμε και τα εξής.

Όπως ο ποταμός Νείλος στην Αίγυπτο αναζωογονεί τα εδάφη με την ιλύ του που ρίχνει πλημμυρίζοντας στα χωράφια, το ίδιο έπρεπε να γίνεται και εδώ.

Δυστυχώς, όπως έχει γράψει παλαιότερα η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΘΡΑΚΗ, κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει σε εμάς, εξαιτίας των αναχωμάτων που έχουμε κατασκευάσει.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα περίφημα πεπόνια Τυχερού, που δύσκολα ευδοκιμούν πλέον, γιατί τα χωράφια δεν λιπαίνονται από την ιλύ του Έβρου.

Και εδώ μπαίνει η αναγκαιότητα της αναδιάρθρωσης των καλλιεργειών.

Δεν μπορούν να καλλιεργούνται π.χ. σιτηρά ή βαμβάκια σε περιοχές που πλημμυρίζουν, αλλά  τα είδη που ευδοκιμούν από το νερό, όπως π.χ. το ρύζι, όπως κάνει στην απέναντι όχθη η Τουρκία.

Αυτά σήμερα, εν συντομία που τα θέτουμε υπ’ όψιν των αιρετών μας Αρχόντων, που δεν πρέπει να ξεχνούν την κλίση 6% του εδάφους, μέχρι τις εκβολές, στο Δέλτα του Έβρου.

Σ. Κ.