Home / Πολιτικη / Ο Διχασμός οδηγεί σε συμφορές

Ο Διχασμός οδηγεί σε συμφορές

Φοβερό ελάττωμα της φυλής μας, αποτελεί ο Διχασμός – Γιατί όμως οι Κυβερνώντες τον καλλιεργούν και μας οδηγούν σε ολισθηρά μονοπάτια; – Ας διδαχθούμε από την Ιστορία μας

 

Θέλω να εκφράσω την πεποίθησή μου στον κ. Πρωθυπουργό και την Κυβέρνησή του, ότι  οι άνθρωποι από την δημιουργία τους έχουν βαθειά φυτεμένα στα γονίδιά τους την Ελευθερία και ιδιαίτερα την διαφορετικότητα του ενός από τον άλλον.

Θέλω επίσης να τους διαβεβαιώσω, κατά την εκτίμησή μου, ότι είτε το θέλουμε είτε όχι οι άριστοι θα υπάρχουν πάντα και η ελευθερία, όπως ανέφερα, θα συνεχίζει να είναι βαθιά ριζωμένη στα ένστικτα του ανθρώπου.

Εξομολογούμαι, λοιπόν, έχοντας τα ανωτέρω στο μυαλό μου:

Παρακολουθώντας πράξεις, ενέργειες και συμπεριφορές των ανθρώπων που μας κυβερνούν, αναρωτιέμαι: πού τελικά μας πάνε, πού μας οδηγούν;

Προσωπικά φοβάμαι ότι η πατρίδα οδηγείται σταθερά στον αποτρόπαιο διχασμό.

Οι κυβερνώντες δεν έχουν φαίνεται διδαχθεί ότι αυτή η μικρή χώρα με τους σχετικά ευφυείς και παρορμητικούς κατοίκους της έχει ένα τρομερό μειονέκτημα. Η κοινωνία της, άγνωστο γιατί, σε ασταθή χρονικά διαστήματα διχάζεται ανελέητα.

Μικρή αναδρομή στην ιστορία των Ελλήνων, χωρίς αξιόλογες αξιώσεις γνώσεις, καταδεικνύει από αρχαιοτάτων χρόνων το φοβερό αυτό κουσούρι (ελάττωμα) της φυλής. Δεν το ξέρει άραγε η κυβέρνηση; Δεν το ξέρει ο πρωθυπουργός της; Δεν το ξέρουν έστω οι ελάχιστοι από αυτούς, αφανάτιστοι που την απαρτίζουν;

Γιατί έβαλαν στόχο τη μεσαία τάξη; Γιατί επιδιώκουν την εξαφάνισή της; Τον αφανισμό της; Γιατί τους ενοχλεί η αριστεία και η επιτυχία πολλών ανθρώπων;

Γιατί τους φταίει όποιος δούλεψε και δουλεύει και με λίγη καλή τύχη έφτιαξε μια περιουσία για να ζήσει αξιοπρεπής; Γιατί είναι αμαρτία και πρέπει να τους σταυρώσουμε, αν κάποιοι έχουν ένα ή δύο ακίνητα πέραν της κατοικίας τους; Γιατί τέλος τους φταίει ο παραγωγικός άνθρωπος σ’ όλους τους τομείς και τις εκφάνσεις της ζωής;

Στόχευσαν και στοχεύουν με βαρύτατη εξοντωτική φορολογία και εξίσου βαρύτατες ασφαλιστικές εισφορές τους πετυχημένους εργαζόμενους και τους καταξιωμένους σκληρά μοχθούντες, ελεύθερους επαγγελματίες.

Στόχευσαν και στοχεύουν τον ιδιοκτήτη ακίνητης περιουσίας. Τον ωδίνουν στην απόγνωση, στη φτώχεια και πιθανόν στη φυλακή.

Δεν μπορεί, βλέπεις, ο άμοιρος λόγω κρίσης να πουλήσει το ακίνητό του, να πληρώσει τους εξωφρενικούς φόρους που τον φορτώνουν.

Στόχευσαν και στοχεύουν συστηματικά και μεθοδικά τον συνταξιούχο με την αξιοπρεπή σύνταξη. Απόδειξη οι μειωμένες σε ποσοστό 50-70% συντάξεις.

Τιμωρούν λοιπόν αυτόν που εργάστηκε και μόχθησε μια ολόκληρη ζωή καταβάλλοντας υψηλότατες εισφορές σε χρήμα και ιδρώτα.

Γιατί τον αδικούν; Γιατί τον ισοπεδώνουν; Δεν αναλαμβάνονται ότι με αυτές τις μεθοδεύσεις χάνεται η ασφαλιστική συνείδηση από τις νέες γενιές των εργαζομένων;

Όλα λοιπόν γίνονται βορά και θυσία σ’ έναν άκρατο λαϊκισμό προκειμένου να συγκροτηθεί η εκλογική πελατεία;

Το ζητούμενο, τελικά, ποιό είναι; Να οδηγήσουμε τους φτωχούς προς ένα καλύτερο αύριο ή να πάρουμε τους πολίτες της μεσαίας τάξης και να τους κάνουμε πτωχούς; Δεν συνειδητοποιούν ότι με τις πράξεις τους πλήττουν βαρύτατα το περί δικαίου αίσθημα;

Τελικά πού μας οδηγούν; Πώς οραματίζονται το μέλλον αυτής της χώρας; Στην ισοπέδωση προς τα κάτω; Δεν βλέπουν ότι τα άξια νιάτα, οι προικισμένοι νέοι άνθρωποι, τα ταλέντα, οι άριστοι σηκώνουν πανιά και εγκαταλείπουν μια χώρα χωρίς προοπτική, χωρίς μέλλογ;

Δεν τους έμαθε τίποτα το αποτυχημένο πείραμα πάνω σε δυστυχισμένες χώρες και ανθρώπους πειραματόζωα, επί εβδομήντα ολόκληρα χρόνια;

Μου δίνουν το δικαίωμα να τους παροτρύνω να προσέξουν. Οι ευθύνες τους είναι μεγάλες, μην πω τεράστιες.

Ζούμε σε μια ανασφαλή γωνιά της γης με γείτονες, ιδιαίτερα στα ανατολικά, που μας εποφθαλμιούν, που καραδοκούν, που περιμένουν την κατάλληλη στιγμή για να δράσουν με στόχο τον διαμελισμό μας.

Χρειάζεται σε τέτοιες κρίσιμες στιγμές να διχάζεται με απρόβλεπτες συνέπειες η χώρα μοιραζόμενη σε καλούς και κακούς;

Η ιστορία διδάσκει. Ας ασχοληθούν λίγο μαζί της.

Καλά είναι ίσως τα 15μελή, άλλά σίγουρα όμως δεν αρκούν. Ο διχασμός είναι ολέθριος όταν έρχεται. Ενίοτε συνοδεύεται από τον αποκρουστικό φασισμό και τελικά πληρώνεται ακριβά.

Τον ζήσαμε τον διχασμό, εμείς, η γενιά μου, στα γεγονότα του λεγάμενου εμφυλίου.

Ιδιαίτερα όμως τον έζησαν οι άμοιροι οι πρόσφυγες γονείς μας, οι προερχόμενοι από την Ιωνία. Την αιματοβαμμένη δύσμοιρη Ιωνία.

Τραγικά θύματα και αυτοί ενός αδυσώπητου διχασμού.

Ας προσέξουν, ας διδαχθούν από την ιστορία. Οδεύουν σε ολισθηρά μονοπάτια.

Ανέστης Διακοδημήτρης