Home / Πολιτικη / ΟΙ ΑΠΑΓΩΓΕΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΑΛΙΑ ΤΟΥΣ… «ΤΕΧΝΗ» !!!

ΟΙ ΑΠΑΓΩΓΕΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΑΛΙΑ ΤΟΥΣ… «ΤΕΧΝΗ» !!!

Οι απαγωγές ψαράδων στον Έβρο και το «κάζο» που έπαθαν από τα ΤΕΑ το 1958

Η μνημειώδης προκλητικότητα των Τούρκων είναι διαχρονική, όπως και οι τακτικές τους προκειμένου να διατηρούν ένταση στις σχέσεις τους με τους Έλληνες.

Κατά καιρούς επιστρατεύουν μεθόδους που εξυπηρετούν τις σκοπιμότητές τους.

Η περίπτωση τής απαγωγής των δύο ανδρών του Ελληνικού Στρατού παραπέμπει σε συνήθη περιστατικά που συνέβαιναν πριν από μία εξηκονταετία.

Συχνά πυκνά απήγαγαν αλιείς τους οποίους κατηγορούσαν για λαθραλιεία, αδίκημα το οποίο είχαν φροντίσει να εξισωθεί με τη λαθρεμπορία και να μην υπόκειται σε αμνηστία.

Συνεπώς οι αλιείς που συλλαμβάνονταν σήπονταν στις τουρκικές φυλακές και μετατρέπονταν σε αντικείμενο διαπραγματεύσεων.

Την πρακτική αυτή είχαν ξεκινήσει μεθοδικά οι Τούρκοι από τις αρχές της δεκαετίας του 1950.

Χρησιμοποιούσαν τους ομήρους ως διαπραγματευτικό όπλο, κυρίως σε περιόδους έντασης με την Κύπρο. Είναι πολλές οι ιστορίες που έχουν αφηγηθεί ψαράδες και σώζονται πλούσια στοιχεία για τα βάσανα που υπέφεραν.

Αλλά τον Ιούλιο του 1958 μια ομάδα των Ταγμάτων Εθνοφυλακής Αμύνης (TEA) τους έστησε… κάζο και έκανε τους Τούρκους να το φυσάνε και να μην κρυώνει. Τούρκοι στρατοχωροφύλακες, κατά τη συνήθη πρακτική τους, είχαν συλλάβει τον αλιέα Ηλία Κουκαυμάνη ή Τούρνα, ο οποίος μαζί με τα δύο παιδιά του ψάρευε στη θέση Γκαρί Μπουίκ ταυ Έβρου.

Παρά το γεγονός ότι ψάρευε σε ελληνικά ύδατα, οι Τούρκοι, εφαρμόζοντας πρόγραμμα της Άγκυρας για τη δημιουργία έντασης μεταξύ των δύο χωρών, κάλεσαν τον ψαρά να παραδοθεί.

Ο Ηλ. Κουκουμάνης προσπάθησε στην αρχή να διαφύγει και να αποβιβαστεί στην ελληνική όχθη του ποταμού. Όμως οι Τούρκοι τον καθήλωσαν με καταιγιστικά πυρά.

Τα δύο παιδιά ρίχτηκαν στη θάλασσα και κατόρθωσαν να φτάσουν στην ελληνική όχθη, ενώ ο πατέρας τους συνελήφθη από τους Τούρκους.

Τα παιδιά, όταν γύρισαν στο χωριό, ενημέρωσαν για όσα είχαν συμβεί. Η ομάδα TEA των Φερών αποφάσισε να δράσει αστραπιαία ώστε να μη δοθεί η ευκαιρία στους Τούρκους να μεταφέρουν τον ψαρά στο εσωτερικό.

Η ομάδα επιβιβάστηκε σε λέμβο και πέρασε στην τουρκική όχθη του ποταμού. Όταν πλησίαζαν σε τουρκικό έδαφος, οι στρατοχωροφύλακες νόμιζαν πως ήταν άοπλοι χωρικοί και τους κάλεσαν να παραδοθούν. Ταχύτατα όμως οι άνδρες των TEA αποβιβάστηκαν στην όχθη και άρχισαν να βάλλουν εναντίον των Τούρκων.

Οι τελευταίοι τρομοκρατήθηκαν και τράπηκαν σε φυγή. Εγκατέλειψαν το φυλάκιό τους στο οποίο βρισκόταν δέσμιος και ο Έλληνας ψαράς.

Τον απελευθέρωσαν και προσεκτικά φρόντισαν να αποχωρήσουν και να επανέλθουν σε ελληνικό έδαφος. Δεν ενοχλήθηκαν από τους Τούρκους, οι οποίοι τρομοκρατήθηκαν τόσο ώστε επέστρεψαν στο φυλάκιό τους δύο ώρες αργότερα.

Όπως αφηγήθηκε ο Ηλ. Κουκουμάνης, από την ώρα της σύλληψής του μέχρι την απελευθέρωσή του ξυλοκοπούνταν διαρκώς. Οι Τούρκοι, αγανακτισμένοι για το… κάζο που έπαθαν, προσπαθούσαν ύστερα να προκαλέσουν επεισόδιο.

Πυροβόλησαν λοιπόν κατ’ επανάληψη αλλά ανεπιτυχούς εναντίον του 21χρονου κατοίκου του χωριού Τυχερό, την ώρα που έβοσκε τα πρόβατά του.

Οι Τούρκοι κλιμάκωσαν την πρακτική τους φτάνοντας το 1960 να κρατούν περισσότερους από 14 αλιείς σε τουρκικές φυλακές.

Οι ποινές που τους επιβάλλονταν ήταν εξοντωτικές, όπως πενταετής φυλάκιση και τριετής εξορία, γεγονός που σήμαινε την πλήρη εξαθλίωσή τους. Τόπος εξορίας τους προβλεπόταν περιοχή κοντά στα σύνορα με τη Ρωσία.

Παρά τα επίσημα διαβήματα και διεθνών φορέων, oι Τούρκοι δεν αμνήστευαν τους ψαράδες, οι οποίοι για να αντιμετωπίσουν τα έξοδα των δικών έφταναν στο σημείο να πωλούν τα ρούχα τους.

Τελικώς, ύστερα από έντονο διπλωματικό παρασκήνιο τους παρείχαν αμνηστία, αφού τους είχαν χρησιμοποιήσει στο έπακρο.

Το ίδιο εξάλλου έκαναν οι Τούρκοι και μέλους Βουλγάρους στον Βόσπορο, Αλλά οι Βούλγαροι τηρούσαν δική τους τακτική.

Συνελάμβαναν αντιστοίχως Τούρκους και μετά προχωρούσαν σε ανταλλαγή!

Ελευθέριος Σκιαδάς