Home / Κοινωνια / ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΘΡΑΚΗ Η ΓΙΟΡΤΗ ΚΡΑΣΙΟΥ

ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΘΡΑΚΗ Η ΓΙΟΡΤΗ ΚΡΑΣΙΟΥ

«Μάτωσε και δάκρυσε η Θράκη Μάνα Γη», σαν κατάλαβε πως δεν ήταν δικό της το Κρασί» – Ο Πρόεδρος της ΕΠΟΦΕ τα λέει έξω από τα δόντια στον Δήμαρχο Αλεξ/πολης Ευάγγελος Λαμπάκη  

    

Πληθαίνουν κάθε μέρα, όλο και περισσότερο, οι κρίσεις και τα σχόλια, για τα πεπραγμένα της σημερινής Δημοτικής Αρχής Αλεξανδρούπολης.

Δημοσιεύματα σε εφημερίδες και Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, εκτοξεύουν κατηγορίες κατά του Δημάρχου Αλεξανδρούπολης, που νομίζει ότι η πόλη είναι… ιδιοκτησία του και οι Δημότες, υπήκοοι του.

Ο κ. Λαμπάκης, στα φιλικά του ραδιόφωνα που τον προβάλλουν, λέγει αυτάρεσκα, πως «τα δέντρα τα πετροβολούν, γιατί κάνουν καλούς καρπούς».

Μόνο που οι καρποί του κ. Λαμπάκη δεν είναι όλοι καλοί και νόστιμοι.

Εξ ου και η κριτική που ασκείται, σε έναν άνθρωπο, που δεν θέλει να ακούσει κανέναν, και που θεωρεί ως εχθρούς του, όσους έχουν αντίθετη άποψη από τον ίδιο.

Γι’ αυτό και οι «καρποί» του, αποδεικνύονται άνοστοι.

Σειρά στα επικριτικά δημοσιεύματα, παίρνει τώρα και ο Πρόεδρος της Ένωσης Πολιτιστικών Φορέων Έβρου (ΕΠΟΦΕ) κ. Δημήτρης Κελεμίδης, που εστιάζοντας στην φετινή διοργάνωση της Γιορτής Κρασιού στην Αλεξανδρούπολη, ασκεί δριμύτατη κριτική για τα λάθη και τις παραλείψεις που έγιναν.

Η γραφή του αλληγορική αλλά οι κατοικούντες την Ιερουσαλήμ, καταλαβαίνουν απόλυτα τα γραφόμενά του, που έχουν τίτλο τα «Σταφύλια της Οργής».

***

Τ’ Αϊ-Ζαβού και τ’ Αϊ-Γκαβού δυο νοματαίοι αντάμωσαν…! Ο άρχοντας με του Πάπα το Αλάθητο και ο πρόεδρος που έριξε την εταιρεία την ανώνυμη στα βράχια. Με μεγάλες προσδοκίες στήσανε ‘‘άρτον και θέαμα’’ μες στο θέρο! 250.000 και πλέον ευρώπουλα ρίξανε, των δημοτών όμως τα χρήματα, μα δεν τους έκατσε ούτε καν κατά διάνοια στο ήμισυ φίλοι μου, όπως όλοι είδαμε, σας λέω. Πάτωσε το πανηγύρι από την πρώτη κιόλας μέρα, όταν ξεκίνησε με άδεια τα πάντα όλα. Άχρωμη και άοσμη εφέτος ήταν η γιορτή, καμιά σχέση με τη λέξη ‘‘φαντασμαγορική’’, που ένα παπαγαλάκι ψέλλιζε, από το βράδυ ως το πρωί. Βόρεια Κορέα επέβαλαν στα μέσα εδώ πέρα, με fake δελτία πολεμικά κάθε μέρα. Μα όλοι βλέπαμε τον Τιτανικό που τους έριχνε στην ξέρα. Κρίση πανικού τους έπιασε, τους πλάκωσε η φοβέρα. Μια νεκρική σιγή τους έζωσε και σαν κόσμο δεν βλέπανε, τους έκοψε το αίμα.

«Μπρρρρ-τα!» όπως στα αμνοερίφια -αφού έτσι τους θεωρούσε- φώναξε ο άρχοντας πριν από μήνα στους συλλόγους τους πολιτιστικούς της πόλης, μα τον ακολούθησαν ελάχιστοι παραπλανημένοι και μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού. Μπερδευόσουν αν έμπαινες μέσα στη γιορτή! Αφού μόνο πολιτισμού δεν ήτανε, μάλλον αθλητική. Τουρνουά λες και ήτανε αθλητισμού με μουσική, στο φουλ από παντού. Έτσι την κατάντησαν τη μεγάλη του πολιτισμού γιορτή, οικτρή.

Ο κόσμος και στη συντριπτική πλειοψηφία τους οι σύλλογοι οι πολιτιστικοί, την πλάτη τους γύρισαν επιδεικτικά κι αυτό τους έτρωγε τα σωθικά, αργά-βασανιστικά. Τα δρομάκια της γιορτής και τα πέντε χρόνια πριν, σφύζανε από χιλιάδες κόσμο κάθε χρόνο τις μέρες της γιορτής, τώρα όλα όμως άδεια κείτονταν, σαν να ’πεσε χολέρα. Κάτι τελικά σαν πρόσκληση θύμιζε ετούτη η φετινή γιορτή, σε τσάι κυριών λονδρέζικο ή σε κηδεία με κόλλυβα μπαγιάτικα, πέρα για πέρα.

Καρέκλες οκτακόσιες για της Μάκρης τις κατασκηνώσεις αγοράστηκαν στα μέσα του Αυγούστου κι όλως περιέργως βρέθηκαν μες στη γιορτή καμαρωτές να φιγουράρουν. Στην Άβαντος δεν έμεινε καρέκλα-κιτς λευκή ούτε μία, αφού όλες τις ενοικίασαν οι δυο τους και αυτές για πέρα. Τραπέζια ογδόντα αγόρασαν, μα άδεια σαν την καλαμιά στον κάμπο, έμεναν κι αυτά. Ψησταριές τρανές επήρανε και ψήστες πολλούς επληρώσαν, αλλά τα σουβλάκια τους έμεναν σαν χαρταετός για πέταμα όλη μέρα.

Στο επίμαχο βράδυ όμως ας περάσουμε της απόλυτης ξεφτίλας, αυτό που πείραξε όλον τον κόσμο πολύ, ήταν… όταν fuego τραγουδούσε η λωλή, δεκάδες παιδάκια και μαμάδες κρέμονταν στα κάγκελα με δάκρυ έξω από τη γιορτή. Απλά λεφτά πολλά δεν είχανε να μπούνε μέσα κι αυτοί. Σαν να τους έλεγαν οι άρχοντες: «δεν υπάρχει χώρος για μένα και για σένα, για τους ομοίους μου και για τους ομοίους σου, δεν χωράνε μαζί πλούσιοι και φτωχοί στην ίδια τη γιορτή, δεν χωράνε κλέφτες και τίμιοι άνθρωποι μαζί…». Ένα μόνο έχω εγώ να πω: ΑΙΣΧΟΣ και ΝΤΡΟΠΗ.

Το άλλο πάλι, που στη θύμησή του και μόνο, μου προκαλεί θυμό… για διαφάνεια μιλώ, είναι ότι ο Αοιδός του Έρωτα, στη Χίο τραγούδησε δέκα μέρες πριν και κόστισε συνολικά μόλις χιλιάρικα 14, ενώ εδώ 54. «Έρως ανίκατε μάσαν», όπως λέει και ο μεγάλος Κορτώ!

ΜΑΤΩΣΕ ΚΑΙ ΔΑΚΡΥΣΕ Η ΘΡΑΚΗ ΜΑΝΑ ΓΗ, ΣΑΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΗΤΑΝΕ ΔΙΚΟ ΤΗΣ ΤΟ ΚΡΑΣΙ. Κάπου από πέρα μακριά την Εύβοια το φέρανε μέσω αντιπροσώπου, γνωστού λένε για εισαγωγές από τη Μακεδονία …τη βόρεια!, την Αλβανία κι άλλα κάτι τέτοια ύποπτα σε «…ία». Άλλωστε δεν πινότανε αυτό το νεροζούμι. Αυτό θέλανε φυσικά κι αυτοί, το κόστος για να ρίξουνε, να ξεφύγουνε έστω και λίγο από την προδιαγραφόμενη ολική καταστροφή.

Κρασάκι πετρο-ξινοστάφυλο και μάγουλο βερίκοκο!

Ντροπή σας που σκοτώσατε εν μια νυκτί, μια μεγάλη για την πόλη γιορτή. Που 32 σύλλογοι το ’13 τη στήσαν με μεράκι, αγάπη απόλυτη και ομαδική. Μια γιορτή δώρο σχεδίασαν για την πόλη οι σύλλογοι λαϊκή, με ντόπιο κρασί και παραγωγή. Το βάρος ανυπόφορα σας βαραίνει, αφού την κλέψατε χωρίς ντροπή. Το ξέρετε μέσα σας κι εσείς. Τα Σταφύλια της Θράκης μάτωσαν από την Οργή. Τίποτα δεν σας σώζει πλέον τους δυο σας από την κρίση του κόσμου που είναι σίγουρα συντριπτική.

Δημήτρης Κελεμίδης

***

Σημείωση Ε.Θ.:

Όπως έχει γράψει η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΘΡΑΚΗ, ο μεγαλύτερος εχθρός του κ. Ε. Λαμπάκη, είναι ο κακός εαυτός του.

Δεν επικοινωνεί με τους Δημότες της Αλεξανδρούπολης που τους αντιμετωπίζει αφ’ υψηλού, χωρίς να ακούει τις αντίθετες φωνές, που του φωνάζουν: ΚΑΝΕΙΣ ΛΑΘΟΣ.

Συνεχίζει εγωιστικά, ακόμη και τώρα ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΟΥ, χωρίς να αντιλαμβάνεται ότι το μπαλόνι της δημοφιλίας του, ξεφουσκώνει όλο και περισσότερο.

Οι εκλογές είναι κοντά και τότε ίσως καταλάβει τα μηνύματα των καιρών.

Σ. Κ.