Home / Κοινωνια / Σχέσεις πολιτών και βουλευτών

Σχέσεις πολιτών και βουλευτών

Η πελατειακή σχέση, έχει υποκαταστήσει κάθε έννοια υγιούς εκπροσωπήσεως του εκλογικού σώματος, που σήμερα περιφρονείται

 

Η υπόθεση με τις αφίσες στην Βόρειο Ελλάδα, όπου απεικονίζονται βουλευτές στους οποίους ετίθετο ερώτημα εάν «θα προδώσουν την Μακεδονία», αποκαλύπτει ένα ακόμη θεσμικό κενό του συστήματος μας:

Την έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ των ψηφοφόρων και των εκλεγμένων εκπροσώπων τους. 

Πράγματι οι πολίτες επικοινωνούν με τους βουλευτές, σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα, για να ζητήσουν κάποια «εξυπηρέτηση», οι δε βουλευτές αναζητούν προεκλογικούς τους ψηφοφόρους για να τους υποσχεθούν ότι θα τείνουν ευήκοο ους στα αιτήματά τους.

Αυτό ονομάζεται πελατειακή σχέση και έχει υποκαταστήσει κάθε έννοια υγιούς εκπροσωπήσεως του εκλογικού σώματος.

Έτσί όταν φθάνουμε σε στιγμές κρίσιμων αποφάσεων, οι βουλευτές αδιαφορούν επιδεικτικώς για τις απόψεις της κοινής γνώμης, ενίοτε οχυρωμένοι πίσω από την λίαν αντιδημοκρατική τακτική της κομματικής πειθαρχίας.’

Οι πολίτες από την άλλη πλευρά μπορεί να εκτραπούν σε κινήσεις τις οποίες υπαγορεύει η οργή τους εξ αιτίας της στάσεως των εκπροσώπων τους.

Στις σοβαρές χώρες με κοινοβουλευτική παράδοση η προτροπή «απευθυνθείτε στον βουλευτή σας» αποτελεί συστατικό στοιχείο τού αντιπροσωπευτικού συστήματος.

Τα βουλευτικά γραφεία μπορεί να κατακλυσθούν από μηνύματα. Το μήνυμα των ψηφοφόρων που είναι πάντα ευπρεπές, αν και ενίοτε πολύ αυστηρό, λαμβάνεται πολύ σοβαρά ύπ’ όψιν, διότι προοιωνίζεται και την πρόθεση της επομένης ψήφου.

Ο δε βουλευτής γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν θα δυνηθεί να ανατρέψει την κατάσταση, υποσχόμενος «βολέματα» και διορισμούς. 

Στην Ελλάδα, δυστυχώς, τέτοιες θεσμικές νομιμότητες αντιμετωπίζονται ως σενάρια πολιτικής φαντασίας.

Ένα άλλο παθογενές σύμπτωμα που εκπορεύεται από την πελατειακή αυτή νοοτροπία είναι η αλαζονεία της εξουσίας.

Είδαμε στην Βουλή τον Αλέξη Τσίπρα να εκδηλώνεται όταν απευθυνόμενος προς τους βουλευτές είπε το περίφημο: 

«Καθίστε κάτω, τώρα μιλάει ο Πρωθυπουργός της χώρας». 

Να μην μας διαφεύγει όμως ότι τέτοιες συμπεριφορές ξεκινούν από την περιφρόνηση προς τους ψηφοφόρους. 

Που αρχίζει με αφορισμούς του τύπου:

«Ας τον να φωνάζει, θα του διορίσουμε τον ανηψιό και θα του περάσει…».

Και το κακό είναι ότι πράγματι «του περνάει». Έτσι ανατροφοδοτείται ο φαύλος κύκλος του πολιτικού καιροσκοπισμού!

Εν προκειμένω μπορούμε να σχολιάσουμε κάτι ακόμη:

Αλίμονο σε αυτόν που ταυτίζει την προσωπική υπόστασή του με το αξίωμα πού κατέχει. 

Πόσω μάλλον, όταν αυτό είναι προσωρινό. 

Διότι όλα τα αξιώματα είναι προσωρινά στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες. 

Και έχει αποδειχθεί ιστορικώς ότι εκεί που τα αξιώματα δεν είναι προσωρινά είναι προσωρινά τα καθεστώτα.

-Ε-