Home / Κοινωνια / ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΩΝ ΑΝΟΙΚΤΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ

ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΩΝ ΑΝΟΙΚΤΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ

Η εμπειρία διδάσκει ότι οι Μουσουλμάνοι, όχι μόνο δεν ενσωματώνονται, αλλά δημιουργούν παράλληλες παραβατικές κοινωνίες – Τι συμβαίνει στην Ελλάδα – Η διασπορά των εποίκων σε όλη την χώρα, αντί να λύσει το πρόβλημα, θα το επιδεινώσει

 

Σε μια πρώτη ανάγνωση η αιφνίδια απόβαση 543 μουσουλμάνων εποίκων με 13 λέμβους στη Λέσβο αντανακλά αντανακλά την καθολική διάλυση της χώρας και την ανυπαρξία στοιχειώδους εσωτερικής και εξωτερικής ασφάλειας.

Πράγματι, σε περίπτωση αιφνιδιαστικής τουρκικής επίθεσης είναι φανερό ότι αθέατες λέμβοι θα αποβιβάσουν χιλιάδες Τούρκους κομάντος σε σύντομο χρονικό διάστημα, χωρίς οι στρατιωτικές και αστυνομικές Αρχές του νησιού να αντιληφθούν το παραμικρό.

Δοθέντος επίσης ότι 100.000 ηττημένοι τζιχαντιστές στη Συρία σύντομα θα αποβιβαστούν στην Ελλάδα ώστε να αποκτήσουν ΑΦΜ, επιδόματα και φροντίδα, που γενναιόδωρα τους χορηγεί το πολιτικό σύστημα μέσω της αφαίμαξης των άφωνων εγχώριων υποζυγίων.

Οι επήλυδες είναι πλήρως ενημερωμένοι, ώστε μόλις αποβιβαστούν συνωστίζονται στις εφορίες για να διεκδικήσουν τα «δικαιώματά» τους, τα οποία αν δεν θεωρήσουν ικανοποιητικά αμέσως προβαίνουν σε καταλήψεις δημόσιων κτιρίων ή παρακωλύουν τις συγκοινωνίες, ενώ δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις βανδαλισμών και καταστροφών.

Καθένας λοιπόν μπορεί να αντιληφθεί τι θα επακολουθήσει όταν δεν θα είναι δυνατόν να ικανοποιούνται στο μέλλον οι οικονομικές τους απαιτήσεις. 

Η δεύτερη ανάγνωση της απόβασης των εποίκων λοιπόν γεννά το εύλογο ερώτημα «των αιτίων της ενθάρρυνσης του εποικισμού από το πολιτικό σύστημα», τη στιγμή που και η εμπειρία από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες δείχνει ότι οι μουσουλμάνοι όχι μόνο δεν ενσωματώνονται στις τοπικές κοινωνίες, αλλά αντιθέτως δημιουργούν παράλληλες κοινωνίες μέσα στις οποίες επικρατούν η παραβατικότητα και η επιλεκτική ατιμωρησία.

***

Στις 14 Ιουλίου στο Παρίσι, επί παραδείγματι, την ημέρα της Βαστίλης, χιλιάδες Γάλλοι αποδοκίμασαν τον Μακρόν. 

Η αστυνομία με εξαιρετική βιαιότητα διέλυσε την ειρηνική διαμαρτυρία, ενώ στο τέλος των διαδηλώσεων οι ομάδες των Antifa άρχισαν να τα σπάνε χωρίς αστυνομική επέμβαση. 

Λίγες ώρες αργότερα χιλιάδες Άραβες συγκεντρώθηκαν στην Αψίδα του Θριάμβου.

Κατά τη διάρκεια της συνηθισμένης λεηλασίας των καταστημάτων τα ονόματα των οδών αντικαταστάθηκαν με πινακίδες που έφεραν το όνομα του Abd El Kader, του θρησκευτικού και στρατιωτικού ηγέτη που πολέμησε εναντίον του γαλλικού αποικιοκρατικού στρατού στην Αλγερία, ενώ η αστυνομία και πάλι παρέμεινε απαθής.

Επίσης δύο ημέρες νωρίτερα εκατοντάδες παράνομοι μετανάστες από την Αφρική εισήλθαν στο Πάνθεον και ανακοίνωσαν τη γέννηση του «κινήματος των Μαύρων Γιλέκων», ζητώντας τη «νομιμοποίηση όλων των παράνομων μεταναστών και την ελεύθερη στέγασή τους σε γαλλικά σπίτια».

Η αστυνομία και πάλι ήταν ανύπαρκτη. 

Η Γαλλία λοιπόν, όπως και η Ελλάδα, είναι μια χώρα ακυβέρνητη, όπου η ανομία κερδίζει συνεχώς έδαφος. 

Η γαλλική αστυνομία αφενός αντιμετωπίζει με αγριότητα τους ειρηνικούς Γάλλους διαδηλωτές και αφετέρου δεν επεμβαίνει για να αντιμετωπίσει τις διαδηλώσεις των Antifa, των παράνομων μεταναστών και των Αράβων. 

Στη Γαλλία οι αλλοδαποί δολοφόνοι συνήθως αποφυλακίζονται ύστερα από μια σύντομη παρουσία στις φυλακές, ενώ τα εγκλήματά τους, σε αντίθεση με αυτά των γηγενών, ποτέ δεν χαρακτηρίζονται ρατσιστικά.

Η ανορθολογική εσωτερική κατάσταση στη Γαλλία ανάγκασε τον πρώην υπουργό των Εσωτερικών ΖεράρΚολόμπ να παραιτηθεί τον Νοέμβριο του 2018 δηλώνοντας ότι «οι κοινότητες στη Γαλλία εμπλέκονται σε όλο και βιαιότερες συγκρούσεις… ενώ πολύ σύντομα θα ζούμε ο ένας απέναντι του άλλου».

Επίσης ο πρώην πρόεδρος Ολάντ δήλωσε ότι «η Γαλλία βρίσκεται στα πρόθυρα της διαίρεσης». 

Ενώ λοιπόν η βία και ο φυλετικός σεχταρισμός κυριαρχούν παντού στην Ευρώπη ως αποτέλεσμα των ανοιχτών συνόρων, είναι άξιον απορίας η πολιτική ενθάρρυνση της μουσουλμανικής εγκατάστασης.

Στη Γαλλία το πολιτικό σύστημα και οι ελίτ έχουν αντιληφθεί ότι είναι αδύνατο να επιβιώσουν χωρίς την επιβολή του διχασμού και της διαίρεσης της κοινωνίας, και συνεπώς επιδιώκουν να παρουσιάζουν ως πολιτικά ορθή την επιλεκτική διάκριση εναντίον των αυτοχθόνων, ενώ ταυτόχρονα εντείνουν τον πόλεμο εναντίον των φτωχών.

***

Είναι λοιπόν προφανές ότι στο ίδιο μήκος κύματος εκπέμπει και το ελληνικό πολιτικό σύστημα, επειδή και αυτό έχει αντιληφθεί ότι δεν μπορεί να επιβιώσει στη σημερινή του μορφή χωρίς τον κοινωνικό αυτοματισμό, επειδή στο όνομα ενός ψευτοανθρωπισμού αγνοεί προκλητικά το γεγονός ότι η πληθυσμιακή δεξαμενή του τρίτου κόσμου είναι ανεξάντλητη.

Η πολιτική των ανοιχτών συνόρων που επέβαλε ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη επιφέρει την κοινωνική σήψη και τη διάλυση της κοινωνίας, ενώ ο καταμερισμός των εποίκων σε όλους του δήμους της χώρας, όπως σχεδιάζεται, αντί να λύσει το πρόβλημα θα το επιδεινώσει.

Ενώ το έτος 2057 οι μουσουλμάνοι θα είναι πλειοψηφία στη Γαλλία (el.gatestoneinstitute.org/14748/), η ενθάρρυνση του εποικισμού από το πολιτικό σύστημα καθιστά βεβαιότητα το γεγονός ότι η χώρα μας θα εξισλαμιστεί ταχύτερα από τη Γαλλία.

Αλκιβιάδης Κ. Κεφαλάς

Διδάκτωρ Φυσικής του Πανεπιστημίου 

του Manchester, UK, δ/ντής Ερευνών 

του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών