Home / Κοινωνια / ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Είναι ζήτημα μηνών να στραφεί ο Ερντογάν προς το Αιγαίο, την Κύπρο και τη Θράκη – Ο Λαός είναι ψυχολογικά προετοιμασμένος; – Πιστεύουν οι κυβερνώντες ότι είναι αρκετές οι …«Συμμαχίες» για να μας σώσουν; 

Μέχρι πριν από λίγες εβδομάδες διατυπώθηκε την Αθήνα η ρεαλιστική εκτίμηση, ότι έχουμε ένα περιθώριο ολίγων ετών μέχρις ότου αρχίσουν να εκδηλώνονται τα επιθετικά σχέδια της Άγκυρας εις βάρος μας. 

Λέγαμε, λοιπόν, ότι απαιτούνται τρία με τέσσερα χρόνια μέχρις ότου ο Ερντογάν απεμπλακεί από την Συρία και μπορέσει να έχει μια ηρεμία στα νοτιοανατολικά σύνορά του και τις κουρδικές επαρχίες.

Και μετά θα στρεφόταν προς δυσμάς. Είτε είχε κερδίσει στην Συρία είτε είχε χάσει.

Αν είχε κερδίσει θα του είχε ανοίξει η όρεξη και για άλλη επέκταση.

Αν είχε χάσει τότε θα χρειαζόταν μια νίκη «κάπου αλλού» προκειμένου να ισορροπήσει τις απώλειες της Συρίας.

Αυτά ίσχυαν μέχρι πριν από λίγες ήμερες. Τώρα έχουμε μία νέα, πολύ ξεκάθαρη κατάσταση. 

Είναι ζήτημα μηνών, έστω ενός έτους για να στρέψουν οι Τούρκοι τα μάτια τους προς δυσμάς. 

Προς το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Προς την ελεύθερη Κύπρο και τη Θράκη.

Το ερώτημα είναι: Μπορούμε εμείς να τους αντιμετωπίσουμε;

Έχουμε την πρόθεση, την διάθεση και την αποφασιστικότητα (διότι σχέδια υπάρχουν) για να αντιμετωπίσουμε δυναμικά τις τουρκικές διεκδικήσεις;

Και είναι ο πληθυσμός ψυχολογικά προετοιμασμένος γα να μετάσχει στην πανστρατιά που ίσως απαιτηθεί για την υπεράσπιση της πατρίδας;

Ή θα έχουμε τα χάλια των Ιμίων (τώρα δυστυχώς οι απώλειες διαγράφονται πολύ χειρότερες) όπου οι «σοφοί» Έλληνες ψηφοφόροι, λίγους μήνες μετά την ήττα, επιβράβευσαν εκλογικά τον Κώστα Σημίτη), που ούτε λίγο ούτε πολύ υποστήριξε ότι «απέφυγε τον πόλεμο».

Μην κάμουμε τώρα συγκρίσεις με Ηγέτες που τόνιζαν ότι «υπέρ την νίκην η δόξα».

Εν τω μεταξύ ούτε την Κυβέρνηση είδαμε να συγκαλεί το ΚΥΣΕΑ, να ζητεί να ενημερωθεί και να λάβει αποφάσεις, ούτε και την στρατιωτική ηγεσία να απαιτεί επιτακτικά να ενημερώσει την Κυβέρνηση για τους κινδύνους.

Καλά, κανείς δεν ανησυχεί σε αυτήν την χώρα;

Και για να μην υποστηρίζουν ορισμένοι ότι είμαστε υπερβολικοί, θα θυμίσουμε την γενική επιφυλακή που είχε κηρυχθεί μέ εντολή του τότε υπουργού Εθνικής Αμύνης Γιάννη Βαρβιτσιώτη, προκειμένου να παρακολουθεί το Επιτελείο τον Πόλεμο του Κόλπου. Κάτι πολύ πιο μακρυνό, που πολύ λιγότερο θα μπορούσε να μας επηρεάσει. 

Τότε όμως υπήρχε σοβαρότητα.

Πιστεύουν άραγε οι κυβερνώντες μας ότι είναι αρκετές οι «συμμαχίες» για να μας σώσουν;

Ή κάποιοι διακατέχονται από φοβικά σύνδρομα και πιστεύουν ότι μια σοβαρή εφαρμογή μέτρων ετοιμότητας μπορεί να βλάψει την «πολύτιμη» οικονομία; 

Έστω θέτουν την οικονομία σε πρώτη προτεραιότητα. 

Δεν αντιλαμβάνεται κανείς ότι χωρίς αξιόπιστους μηχανισμούς εθνικής ασφαλείας, δεν μπορεί να υπάρχει ανάπτυξη;

Ας αφήσουμε το αναπτυξιακό σκέλος της αμυντικής πολιτικής που είναι παρατημένο. 

Ακόμη τις κρατικές αμυντικές βιομηχανίες διοικούν κάποιοι αποτυχημένοι τους οποίους επέλεξε ο ΣΥΡΙΖΑ!

Έτσι όμως προκοπή δεν γίνεται!!!

Ευθ. Π. Πέτρου