9.4 C
Alexandroupoli
Τρίτη, 9 Αυγούστου, 2022

Οι Παππούδες μας ήταν… Έλληνες!!!

 «Και εμείς ξαφνικά γίναμε… Τούρκοι» – Η επίσκεψη του ΥΠΕΞ Νίκου Δένδια στον Έβρο ανέδειξε την παρουσία των Αλεβιτών Πομάκων στην Ρούσσα, που φτιάχνουν το ψηφιδωτό της Θράκης και στέλνουν το δικό τους μήνυμα στην Άγκυρα 

Επιτέλους, έπρεπε να περπατήσει στην ιερή γη της Θράκης ο Νίκος Δένδιας για να βρεθεί -για πρώτη φορά- Έλληνας υπουργός μαζί με τους Πομάκους Αλεβίτες της Ρούσσας. Και να σταλεί ηχηρό μήνυμα σε όλη την Ανατολή ότι η Ελλάδα προστατεύει τους Αλεβίτες, τους λατρευτικούς χώρους και τα μνημεία τους.

Οι Πομάκοι δεν είναι Τούρκοι, είναι Θρακιώτες και οι Αλεβίτες δεν είναι ακριβώς μουσουλμάνοι.

Θεωρούνται ένα παρακλάδι του Ισλάμ, που «συγγενεύει» με τον σιιτισμό επειδή έχει στοιχεία που μοιάζουν με τους Σιίτες, αλλά στην πραγματικότητα ο αλεβιτισμός είναι ένα αμάλγαμα του θρησκευτικού συγκρητισμού της περιοχής.

- Advertisement -

Σε πολλές δυτικές χώρες οι Αλεβίτες πλέον αναγνωρίζονται ως ξεχωριστή θρησκεία.

Στον αλεβιτισμό συναντά κανείς στοιχεία από όλες τις σχολές του Ισλάμ, από την Ορθοδοξία, από τον νεοπλατωνισμό και από τις προχριστιανικές θρησκευτικές παραδόσεις.

Πολλές εσωτερικές δοξασίες τους «αναγνωρίζονται» ότι προέρχονται από τα αρχαία μυστήρια.

Για παράδειγμα εκεί στη Ρούσσα ερευνητές έχουν «αναγνωρίσει» στοιχεία ορφικάστην αλεβίτικη λατρεία.

«Ανήμερα της Παγκόσμιας Ημέρας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων επισκέφθηκα στη Ρούσα Έβρου ένα από τα σημαντικότερα προσκυνήματα των Αλεβιτών Μουσουλμάνων παγκοσμίως», έγραψε ο Νίκος Δένδιας στο Twitter και συνέχισε:

«Ευχαριστώ τους συμπολίτες μας Αλεβίτες Μουσουλμάνους για τη θερμή υποδοχή και φιλοξενία, όπως και για το υπέροχο γεύμα που μου παρέθεσαν».

Ο Νίκος Δένδιας στον Τουρμπέ -ταφικό μνημείο- μαυσωλείο του Σεγίτ Αλή Σουλτάν. Στον τεκέ εορτάζεται κάθε χρόνο η μνήμη του Αγίου Γεωργίου, γιορτή κοινή για χριστιανούς και αλεβίτες, στις 6 Μαΐου (σύμφωνα με το παλαιό ημερολόγιο), παρουσία εκτός των άλλων και του μητροπολίτη Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου. Η πανήγυρη συνοδεύεται με κουρμπάνι και συνεστιάσεις.

Ο Νίκος Δένδιας, πολύ αποφασιστικά, δεσμεύτηκε και υποσχέθηκε η Ελλάδα να προστατέψει τους Αλεβίτες και τους χώρους λατρείας τους:

«Με μεγάλο σεβασμό και με την υπόσχεση από την ελληνική Πολιτεία για τη διατήρηση του Ιερού αυτού χώρου που διασώθηκε μέσα στους αιώνες: 

»Η δέσμευσή μου, στο βιβλίο επισκεπτών, στο Προσκύνημα των Αλεβιτών στη Ρούσα Έβρου».

Και πρόκειται για μία δέσμευση που την ακούνε και στην Τουρκία οι εκατομμύρια Αλεβίτες που δεν τους επιτρέπεται να θρησκεύονται ελεύθερα.

Στο κέντρο του τεκέ υπάρχει ένα δένδρο μουριάς 600 ετών, του οποίου τα μούρα σύμφωνα με την θρησκευτική παράδοση είναι θαυματουργά.

Σύμφωνα με την θρησκευτική παράδοση, αν κάποιος φάει μούρα από το δέντρο αυτό, προστατεύεται από όλες τις αρρώστιες. 

Το ίδιο δένδρο υπάρχει και στον κεντρικό χώρο συνάθροισης του μπεκτασικού τάγματος, ο οποίος βρίσκεται στην Μικρά Ασία και συγκεκριμένα στο χωριό Χατζί Μπεκτάς.

Γύρω από τη μουριά είναι διασκορπισμένα τα κτήρια του τεκέ: α) η κουζίνα, όπου κατά την διάρκεια των εορτών μαγειρεύεται φαγητό για το πλήθος των επισκεπτών, β) το κονάκι (ξενώνας) – σήμερα εκεί διαμένει ο τουρμπεντάρης, ο επιστάτης του χώρου μαζί με την οικογένειά του (ο Μουσλούμ Τσολάκ), γ) ένας Τουρμπές – ταφικό μνημείο- μαυσωλείο του Σεγίτ Αλή Σουλτάν, δ) ο χώρος προσευχής (Μeydan Evi) και ε) πρόσφατες εγκαταστάσεις με κοινόχρηστες τουαλέτες για τους επισκέπτες. Στο νεκροταφείο υπάρχουν πληθώρα τάφων Σεΐχηδων (πνευματικών-σοφών ενός τεκέ) και δερβίσηδων.

tribune.gr

* * * 

«Αυτός ο κόσμος δεν ήξερε τουρκικά. Υποχρεώθηκε να μάθει μετά την υπογραφή των συνθηκών». Ο Ζεκί είναι αλεβίτης. Ο φύλακας του Τεκέ της Ρούσσας. Ηταν ο άνθρωπος που μου έδωσε την πιο ξεκάθαρη και θυμωμένη απάντηση όταν ρώτησα αν για τους αλεβίτες υπάρχει «τουρκική ή μουσουλμανική κοινότητα». «Είναι δυνατόν να με ρωτάς κάτι τέτοιο έπειτα από όσα είπαμε; Θες να τσακωθούμε; Είναι δυνατόν να μου μιλάς για τουρκική κοινότητα;». Ο Ζεκί και οι αλεβίτες είναι ένα από τα κομμάτια που φτιάχνουν το ψηφιδωτό της Θράκης και σίγουρα ένα από αυτά που αναγνωρίζουν την ελευθερία που τους δίνει η ελληνική πολιτεία.

Στην ερώτηση τι χρειάζονται από το κράτος, ο Ζεκί μού απαντά «περισσότερα δημόσια ελληνικά σχολεία. Το πρώτο που πρέπει να γίνει είναι για την παιδεία. Εδώ δεν έχουμε ελληνικά δημόσια σχολεία». Ρωτάω αν θα τα προτιμούσαν οι οικογένειες της μειονότητας, αν θα επέλεγαν να στείλουν εκεί τα παιδιά και όχι στα μειονοτικά. «Πώς δεν θα θέλανε. Για να πάνε Γυμνάσιο και Λύκειο πρέπει να πάνε στο δημόσιο και τα παιδιά τραβάνε ζόρια. Δεν ξέρουν καλά ελληνικά. Και όλα αυτά είναι σημαντικά για να μπορέσουν να προχωρήσουν», απαντά ο Ζεκί. «Πολλοί αναγκάστηκαν να φύγουν, να πάνε σε Ορεστιάδα, Αλεξανδρούπολη, Διδυμότειχο», έρχεται να προσθέσει ο Μουμίν, ο δάσκαλος του μειονοτικού σχολείου του Μεγάλου Δερείου.

Ο Ζεκί είχε όνειρο να γίνει συνοριοφύλακας. Τώρα ζει στον Τεκέ με την οικογένειά του. Εχει τρεις κόρες. Δηλώνει Ελληνας, Θρακιώτης, «πάππου προς πάππου». «Εδώ ο κόσμος είναι Θρακιώτες με οικογένειες που έχουν ιστορία στους αιώνες. Εδώ ζούσαν. Είναι οι πιο καθαροί Θρακιώτες. Εμένα και οι δύο παππούδες μου ήταν εθνοφύλακες. Οι παππούδες μας ήταν Ελληνες κι εμείς ξαφνικά γίναμε Τούρκοι;» μου λέει. Στους αλεβίτες η επιρροή της Αγκυρας είναι μάλλον ανύπαρκτη. Η παρουσία του ΥΠΕΞ Νίκου Δένδια στον Τεκέ την Παγκόσμια Ημέρα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων θεωρήθηκε ως ένα μήνυμα προς όλους, ότι η ελληνική πολιτεία προστατεύει τους αλεβίτες. Ενα δόγμα που στην Τουρκία φτάνει να διώκεται, παρότι ανήκουν σε αυτό περίπου 25 εκατ. πολίτες.

Ζητούν μόνο την αναγνώριση

Φτάσαμε στον Τεκέ της Ρούσσας, ή πιο σωστά στον Τεκέ του Σεγίτ Αλή Σουλτάν, Παρασκευή μεσημέρι. Στα ημιορεινά του Εβρου. Ενας τόπος λατρείας, ένα μνημείο ιερό για τους αλεβίτες, που υποβάλλει στην ενέργειά του όποιον περνάει την πύλη. Ενας τόπος συνάθροισης δερβίσηδων, ο τόπος λατρείας των αλεβιτών. Χρονολογείται περίπου στο 1400 και ζητούν μόνο την αναγνώρισή του από την ελληνική πολιτεία ως επίσημου χώρου λατρείας.

«Η κατάσταση για τη δική μας κοινότητα είναι πολύ καλή. Εχουμε το δικαίωμα να εκφραζόμαστε ελεύθερα. Νομίζω ότι έχει ανοίξει ο δρόμος στο να δημιουργήσουμε ωραία πράγματα» λέει στα «ΝΕΑ» ο Μουμίν, με αφορμή την αναγνώριση του Cem Evi (Τζεμ Εβί) των αλεβιτών στο Μεγάλο Δέρειο, που δημιούργησε προσμονή για περισσότερα. Ηρθε στον Τεκέ για την επίσκεψη του Νίκου Δένδια, αφού η γυναίκα του, η «προεδρίνα», όπως φωνάζουν τη Χαϊριγέ, είναι η επικεφαλής του Πολιτιστικού Συλλόγου του Μεγάλου Δερείου, όπου δραστηριοποιούνται πολλές γυναίκες από το χωριό.

«Εχουμε πάρει τα καλύτερα από την ελληνική πολιτεία, το επόμενο βήμα που θέλουμε είναι να γίνει και εδώ (σ.σ.: ο Τεκές της Ρούσσας) επίσημος χώρος λατρείας. Στο Μεγάλο Δέρειο έχουμε επίσημα Cem Evi (ο χώρος προσευχής των αλεβιτών)». Ρωτάω για τους αλεβίτες στην Τουρκία, «δυστυχώς και αυτοί έχουν τα προβλήματά τους», μου απαντά ο Μουμίν. Για τη σχέση τους με τους υπόλοιπους μουσουλμάνους, και ο δάσκαλος είναι σαφής: «Ζούμε πολύ ειρηνικά με τους σουνίτες, δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα, και πρέπει να το τονίσω αυτό. Στο σχολείο έχουμε 35 παιδιά, αλλά έπεται συνέχεια, έρχονται και άλλα».

Τι πρέπει να κάνει το κράτος για να μείνει ζωντανό το χωριό; ρωτάω. «Το χωριό μπορεί να κρατηθεί για ακόμα περίπου 20 χρόνια. Αλλά η πολιτεία πρέπει να ανοίξει δουλειές και να μείνουν οι οικογένειες. Φεύγουν μετανάστες για Ολλανδία, Γερμανία και αφήνουν τις οικογένειες πίσω. Οι γυναίκες γίνονται και πατέρας και μάνα. Κρατάνε τα σπίτια. Κρατάνε την οικογένεια».

Αλεξάνδρα Φωτάκη

spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
Τρίτη, 9 Αυγούστου, 2022

Latest News

Η Ελένη Παπαδοπούλου υποψήφια με την “Πατριωτική Ένωση” στην Δράμα

Με ιδιαίτερη χαρά ανακοινώνουμε την υποψηφιότητα της κυρίας Ελένης Παπαδοπούλου στην εκλογική περιφέρεια Δράμας. Η κ. Ελένη Παπαδοπούλου γεννήθηκε στη...

More Articles Like This