Στο αλάνθαστο Χαράμετρο
ψυχές θα μετρηθούνε.
Θα μπούνε όμως στην Εδέμ
χαρά και γέλιο απ’ αυτές
αβίαστα σα βγούνε.
Οι αγέλαστες, οι σοβαρές
πρώτες που θα κληθούνε
πρώτες θ’ αποβληθούνε
γιατί απ’ αυτές αντί χαρές
λύπες θα προβληθούνε.
Οι εφτάψυχες που λαβώθηκαν
σ’ αγγέλους παραδόθηκαν.
Αφού θα τις μετρήσουνε
όσες γέλιο χαρίσουνε
στο χολ θα τις περάσουν.
Οι γελαστές, οι χαρωπές
από χαμόγελα νωπές
θα μείνουνε στην πόρτα
στον Πέτρο, πλάι σε χόρτα
χαρές να τον κεράσουν.
Μιά γελαστή αμετροεπής
φλύαρη, στο λόγο επιρρεπής
μιλάει δίχως μέτρο.
Τον ζάλισε τον Πέτρο
και θα την απελάσουν.
Τη στέλνουν στην άκεφη σιγή
χαρά να δώσει και πνοή
στα “νέφη” δίχως κέφι.
Έτσι θα φύγουν οι θυμοί.
Για να ανέβουν οι “χυμοί”
η θλίψη παίζει ντέφι.
Το γέλιο σφύζει από δροσιά
προσδίδει στην υγειά φτερά
ν’ αντέχει αυτή στο χρόνο.
Θεμελιώνει στην καρδιά
παλάτι με δώματα γερά
με τη χαρά στο θρόνο.
Χ. Γ. Μαυρομουστάκης
Αλεξανδρούπολη
