Δυο όψεις έχει
Ο πλανήτης γη που ζούμε
Μα δυστυχώς μόνο μια κοιτούμε,
Και εγκάρδια την χαιρετούμε,
Την δεύτερη την δύσκολη,
Εσκεμμένως την αγνοούμε
Την λαμπερή όψη αγαπούμε,
Την φωτεινή όψη θαυμάζουμε,
Στο άπλετό της φως προχωρούμε,
Γλεντούμε τραγουδούμε,
Τις νύχτες ονειρευόμαστε,
Εμείς καλά να είμαστε.
Τι, για όλα εμείς θ’ ανησυχούμε;
Εμείς δόξα το θεό καλά περνούμε.
Την άλλη όψη την σκληρή,
Εγκληματικά την παραμελούμε,
Κι’ αυτή έντονα δυσανασχετεί,
Και δυνατά φωνασκεί,
Ποιος θα την ακούσει;
Ποιος μες στο σκοτάδι θα τη δει;
Αφού μες στο βούρκο ζει,
Ακόμα και ο ήλιος μάσκα φορεί,
Για να αναπνέει και να δει,
Πόσο κινδυνεύει ο πλανήτης γη,
Εκεί το σκοτάδι κυβερνά,
(τα συμφέροντα να είναι καλά)
Ο πλανήτης γη δυστυχώς
Συνεχίζει επικίνδυνα ν’ απειλείται,
Απ’ τα δηλητηριώδη καυσαέρια
Και την μόλυνση του περιβάλλοντος.
Την κλιματική αλλαγή,
την άνοδο της θερμοκρασίας,
Το λιώσιμο των πάγων,
Την άνοδο της στάθμης των ωκεανών,
Των καταρρακτωδών βροχών,
Τις πυρκαγιές των δασών,
Τις ανομβρίες, τις πλημμύρες,
Τους τυφώνες, τους ανεμοστρόβιλους,
Τις ανεμοθύελλες κι άλλες απειλές.
Κι εσύ άνθρωπε μες στο χάος,
Παλεύεις, προσπαθείς,
Αγωνίζεσαι, ανήμπορος μένεις,
Οι δυνάμεις σου σκορπισμένες εδώ κι εκεί,
Χωρίς πρόγραμμα χωρίς προοπτική.
Για όλα αυτά ποιος φταίει;
Ποιοι οδηγούν τον πλανήτη γη,
στην καταστροφή;
Ποιοι ανοίγουν το δρόμο χωρίς επιστροφή;
Υπάρχει ακόμα ελπίδα;
«Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία»
Όμως πρώτα πρέπει ν’ αλλάξουμε πορεία.
Όχι αύριο, σ ή μ ε ρ α…
Γεώργιος Χ.Τσαρακτσίδης
Αλεξ/πολη
