Από τους 120.000 Ρωμιούς της Κωνσταντινούπολης, απέμεινε σήμερα, μία θλιβερή παροικία, μόλις 1.200 υπέργηρων Ελλήνων
Ελληνική ομογένεια, φυσικά, στην Κωνσταντινούπολη, μετά τις συστηματικές προσπάθειες της Άγκυρας να εκλείψει ο Ελληνισμός της Πόλης, έχει πάψει να υφίσταται.
Οι Ρωμιοί της από 120.000 που καταγράφηκαν στην απογραφή του 1927 αθροίζονται τώρα σε μια θλιβερή παροικία περίπου 1.000 ή μετά βίας 1.200 ηλικιωμένων και υπέργηρων Ελλήνων, από τους οποίους, όπως ίσως θα πληροφορήθηκε και ο Νίκος Δένδιας -που επιμένει να τους υπολογίζει σε 5.000- μετά την πυρκαγιά στο Νοσοκομείο Βαλουκλή, οι 104 βρίσκονται στο Γηροκομείο και από τους υπόλοιπους πάνω από 200 ^διαβιούν υπό συνθήκες δεινής απορίας.
Με δεδομένη την εχθρότητα και τις συστηματικές αγριότητες της Άγκυρας -θυμίζουμε εν τάχει: αναγκαστική στρατολόγηση το 1941 των ανδρών από 28 έως 47 ετών, φόρος περιουσίας το 1942, το πογκρόμ του 1955 και τις μαζικές απελάσεις του 1964, σε συνδυασμό με τον βίαιο εκτουρκισμό των Ίμβρου και Τενέδου- αλλά και την απάθεια της Ελλάδας, η οποία, πάντως, κάποια στιγμή δεν θα αποφύγει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα, το θεμελιώδες ερώτημα είναι τι ακριβώς κάνουν οι Έλληνες μειονοτικοί με τη διαχείριση αυτής της ανεκτίμητης περιουσίας.
-Δ-
