Δάκρυ

Δάκρυ  που  ανακουφίζει
όταν  κάτι  περιμένεις  και  βλαστήσει
τα  μάτια  σου  ποτίζει  
γι αυτό που κατάφερες με κόπο να τελεσφορήσει.  

Δάκρυ  από  ευτυχισμένες  στιγμές
που  έζησες  με  τους  δικούς  σου  ανθρώπους
που  σου  έδωσαν  αγάπες  μοναδικές
και  σου  τις  έδειξαν  με  διάφορους  τρόπους.

Δάκρυ  από  αρρώστιες  και  τροχαία
που  πλήττουν  τον  πλανήτη
από  κακοποιήσεις  και  μοιραία
που  δε  λείπουν  από  κάθε  σπίτι.

Δάκρυ  για  συζυγικούς  χωρισμούς
όταν  πια  δε  βρίσκεις  διέξοδο,
όταν  σου  φέρνουν  κακούς  λογαριασμούς
και  το  ταξίδι  είναι  πολυέξοδο.

Δάκρυ  από  σκηνές  πολέμου
όταν  σκοτώνονται  αθώα  παιδιά
χωρίς  να  βρουν  το  αποκούμπι  ενός  ώμου
και  να  πάρουν  της  ζωής  τα  κλειδιά.

Μα  το  χειρότερο  δάκρυ  και  κλάμα
είναι  από  το  χαμό  αγαπημένου  προσώπου.
Εκεί  παίζεται  το  μεγάλο  δράμα
γιατί είσαι  στα πλαίσια τραγικού μετώπου.

Μα  ένα  να  ξέρεις ότι  η  ζωή  κυλά
και  παίρνει  κάθε  μέρα  λύπης  σταγόνες 
και  αν  τη  ρωτήσουμε  απαντά
πως φέρνει παρηγοριά και καινούριες εικόνες.

Τάνια  Στεφάνου – Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη