Εσχάτως λόγος γίνεται, για μπάζα πεταμένα
σε χώρους, που δεν έπρεπε να είναι σκορπισμένα.
Υπάρχουνε σε ρεματιές, στις θάλασσες παντού,
σε δρόμους, σε οικόπεδα, ωσάν στο … Κατμαντού.
Κι όμως, εδώ τα βλέπουμε και απορούμε όλοι,
λες κι όλα αυτά τα πέταξαν κάποιοι άλλοι χαχόλοι.
Φίλοι μου, μην ταράζεστε, συνάμα κι απορείτε,
αίτιους για το φαινόμενο μην ψάχνετε να βρείτε.
Είσαστε εσείς, είμαι κι εγώ, που ανέκαθεν πετάμε,
ό,τι σαθρό και άχρηστο και παντού το σκορπάμε.
Και δεν μας νοιάζει, αν αυτό μολύνει όλους τους τόπους,
και καταντά επικίνδυνο για όλους τους ανθρώπους.
Πετάμε μες στις θάλασσες, στις ρεματιές, στα δάση,
και δεν μας νοιάζει η ομορφιά, που χάνεται στην πλάση.
Ούτε που το σκεφτόμαστε, πόσο επικίνδυνο είναι
τη φύση που αλλοιώνουμε. Δες το και … ματακρίνε.
Μολύνοντας τη θάλασσα τον πληθυσμό αλλοιώνεις,
αφού, ανόητε άνθρωπε, πολλά ψάρια σκοτώνεις.
Φράζοντας δε τα ρέματα, κλείνεις και τη ροή,
τη φυσική, και το νερό διέξοδο, δεν ημπορεί να βρει.
Κι αρχίζουν παρατράγουδα, πλημμύρες, πυρκαγιές,
καταστροφές και δράματα, χάνονται και ζωές.
Το τίμημα γίνεται βαρύ, και η απρονοησία
χωρίς οίκτο πληρώνεται. Κι αυτή είναι η ουσία!
Δεν είναι κρίμα κι άδικο, να χάνονται ζωές
με αιτία κι αποτέλεσμα κακές συμπεριφορές;
Γι αυτό, ας έχουμε στο νου, πως δεν πρέπει να σκορπάμε,
σκουπίδια κι άχρηστα υλικά παντού, όπου κι αν πάμε!
Αθ. Παπατριανταφύλλου
Κομοτηνή
