Τα χελιδόνια ήρθανε
Την άνοιξη μας φέρανε,
Τη γαλήνη την χαρά,
Με τα μαύρα τα φτερά
Την ψαλιδωτή ουρά,
Δίπλα μας φτερουγίζουν,
Γλυκά μας κελαηδούν
Και μας γλυκοχαιρετούν
Ήρθανε και πάλι, γύρισαν ξανά
Στην παλαιά τους την φωλιά,
Πάλι να ονειρευτούν να ερωτευθούν,
Και στη ζεστή τους τη φωλιά,
Τα όμορφα χελιδονάκια τους
Απ’ τα αυγά σαν βγούνε,
Με περισσοί στοργή κι αγάπη,
Στο στόμα τα ταΐζουν,
Μέσα στα μάτια τα κοιτούν
Σαν μεγαλώσουν ,
Στον καταγάλανο ουρανό
Διάπλατα τα φτερά τους θ’ ανοίξουν,
Πετώντας στους αιθέρες θα χαθούν,
Την τροφή τους μόνα τους για να βρουν.
Είναι πουλιά με χαρίσματα μοναδικά,
Έχουν σπάνια αριστουργηματική τεχνική
Κτίζουν την φωλιά τους με το ράμφος τους
Με τρόπο αριστοτεχνικό όμορφο ζηλευτώ
Στο είδος του μοναδικό.
Τον άνθρωπο εμπιστεύονται πολύ
Γι’αυτό και τις φωλιές τους
Σε κατοικίες των ανθρώπων
Τις κτίζουν πάντα εκεί.
Θα τα έχουμε κοντά μας
Στην παρέα μας συντροφιά μας,
Απ’την άνοιξη κι’ όλο το καλοκαίρι,
Σαν έρθει όμως το Φθινόπωρο
Με λύπη πάλι θα τα αποχωριστούμε
Θα φύγουνε και πάλι
Για την δεύτερη πατρίδα τους
Αφού έτσι ο Παντοδύναμος
Τα έχει πλάσει.
Με αγωνία θα καρτερούμε
Την άνοιξη να τα υποδεχθούμε ξανά,
Με ορθάνοιχτη ζεστή αγκαλιά,
Με αγάπη και χαρά.
Αλεξ/πολη
