Γυναίκα, χατίρι δε σου χάλασα
γιατί μοιάζεις με τη θάλασσα.
Άλλοτε ήσυχη, γαλήνια, ονειρεμένη.
Άλλοτε ταραγμένη, φουρτουνιασμένη.
Με ένα καλό λόγο, ένα χάδι, ένα φιλί
γίνεσαι ήρεμη πολύ,
μα σε μια άσχημη κατάσταση
παίρνεις άλλη διάσταση.
Είσαι δροσερό αεράκι
αλλά και ισχυρό βοριαδάκι.
Είσαι ήλιος και φεγγάρι
αλλά μερικές φορές όποιον η μπόρα πάρει.
Είσαι γατούλα χαδιάρα,τρυφερή
που βγάζει αγάπη περισσή
κι άλλοτε τίγρη και λιοντάρι,
άγριο, ατίθασο βλαστάρι.
Πώς να τα βρει κανείς μαζί σου;
Θέλεις να είναι η απόφαση δική σου.
Να έχεις σ΄όλα το πάνω χέρι
γιατί ο εαυτός σου όλα τα ξέρει.
Όχι πως δεν είναι δίκαιο αυτό
μια που έχεις μεγάλο τσαγανό.
Τα σημερινά χρόνια άλλαξε η θέση σου πολύ
απέκτησες θάρρος και πυγμή.
Όπως και να έχει όμως είναι αλήθεια
πως η ζωή σου είναι μια συνήθεια,
δουλειά, μάνα, κόρη, γιαγιά, νοικοκυρά,
όλα αυτά σε μια καρδιά.
Κι αν καμιά φορά γκρινιάζεις
την άλλη στιγμή με όλους μονοιάζεις,
όταν βλέπεις την οικογένειά σου
να χρειάζεται την αγάπη, την αγκαλιά σου.
Κάθε μέρα γιορτή σου πρέπει.
Κάθε σου ρόλος δάφνες να δρέπει,
γιατί σ΄όλα τα βγάζεις πέρα
με ταλέντο, με μεγάλο αέρα.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη
