Ο άνθρωπος έρχεται στη ζωή για να επιτελέσει,
μια αποστολή, που το ύψιστο Ον του έχει αναθέσει.
Κι αυτός, αφού πήρε το δώρο αυτό, της εύλογης ζωής,
θα πρέπει να εκμεταλλευτεί, ό,τι καλό επί γης.
Να μάθει, ό,τι είναι μπορετό, που θα του χρειαστεί,
αλλά με ευχέρεια να μπορεί, και να το χειριστεί.
Να κάνει πάντα, ό,τι καλό, και πρέπον στη ζωή,
και να συμπεριφέρεται, όπως οι πιο πολλοί.
Να μάθει, πως απαιτεί η ζωή, ανθρώπου ευημερία,
αλλά με μέτρο, και φρόνηση, κι όχι με υστερία.
Έγνοια του, να είναι το καλό, γι’ αυτόν, τη φαμελιά του.
Να μην βλάψει συνάνθρωπο, αλλά να ‘ναι κοντά του.
Να κάνει οικογένεια, να ‘χει και απογόνους,
αφού για τα γεράματα, αυτοί θα είναι το μπόνους!
Το χρέος στους γεννήτορες, θα πρέπει να εξοφλείται,
απ’ όλους τους επίγονους, να μην παραμελείται.
Πράγματι, είναι ωραία η ζωή, παρά τις υποχρεώσεις,
αφού, αυτός είναι νόμος της, κι ό,τι πάρεις, θα δώσεις.
Αλλά, εδώ μπαίνει το ερώτημα: Αξίζει η ζωή,
αν δεν έχει συνέχεια; Και ξέρε το, υπεύθυνος είσαι κι εσύ!
Αθ. Παπατριανταφύλλου
