Μοναξιά να μην υπάρχει σε κανένα.
Ούτε στο χειρότερο εχθρό μας.
Είναι η ψυχή, η καρδιά κόμπο δεμένα
αν δεν έχουμε άνθρωπο δικό μας.
Όποιος την έζησε καταλαβαίνει
πόσο δύσκολο είναι να ζει τέτοια κατάσταση.
Βαδίζει με την κεφαλή σκυμμένη
μια που τον χωρίζει απ΄όλα απόσταση.
Ψεύτικο χαμόγελο και μελαγχολία
γιατί η μοναξιά φέρνει πόνο.
Προσποίηση για να αποφύγει την ατονία
και ζωή μέσα σε βαρύ τόνο.
Συντροφικότητα, αγάπη, ελπίδα, φιλοτιμία
απ΄τις ωραιότερες λέξεις.
Μακάρι να υπήρχαν σε κάθε κοινωνία
να μπορέσεις όλες να τις επιλέξεις.
Λέξεις με νόημα, με ουσία, με σημασία
που θα θέλαμε να κυριαρχούν στην πλάση,
να πηγάζουν σαν γάργαρα νερά με αξία
και να βρίσκονται διαρκώς σε δράση.
Είναι ο καιρός κατάλληλος για όνειρα;
Μες τη μοναξιά είναι ο δρόμος ανοιχτός;
Ή πέφτεις μέσα σε βαλτόνερα
και δεν μπορείς να δεις το φως;
Καμιά φορά την επιδιώκεις τη μοναξιά
για να κάνεις περισυλλογή.
Στην περίπτωση αυτή δεν είναι τόσο βαριά
και μπορεί να αποβεί ευεργετική.
Θα έρθει για να ξεδιψάσει
ότι έμεινε απότιστο και στεγνό.
Θα βοηθήσει να ωριμάσει
και να δέσει γερά το μυαλό.
Μοναξιά ώρες ώρες ανυπόφορη και εξαντλητική.
Μη τη φοβάσαι,παρά μια ανώφελη και άκαρπη φιλία.
Μοναξιά ώρες ώρες χρήσιμη και εποικοδομητική
κατάλληλη για αυτοσυγκέντρωση και δημιουργία.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
