“Προοδευτική”πολιτική κατά τους αριστερούς είναι να μοιράζεις απλόχερα τα χρήματα των φορολογουμένων στις δημοσιοϋπαλληλικές συντεχνίες – Όπως “προοδευτική” είναι και η άρνηση αξιολόγησης προσώπων στον Δημόσιο τομέα
Τον τελευταίο καιρό, πριν άλλα και μετά τις πρόσφατες εκλογικές αναμετρήσεις, ακούσαμε να επαναλαμβάνεται κατά κόρον, τόσον από τον κ. Βενιζέλο όσο και από τον κ. Κουβέλη, ότι χρειάζεται να δοθεί στη διακυβέρνηση της χώρας «προοδευτική κατεύθυνση» ή μια αναπτυξιακή πολιτική με «προοδευτικό πρόσημο» και άλλα παρόμοια.
Θεωρούν μάλιστα ότι τα κόμματα τους ανήκουν στην «προοδευτική παράταξη» μαζί με τα άλλα κόμματα της λεγόμενης ριζοσπαστικής αριστεράς, του σταλινικού απολιθώματος» του ΚΚΕ, μη εξαιρουμένου!!
Με το ίδιο πνεύμα, τόσο ο κ. Βενιζέλος όσο και ο κ. Κουβέλης, άλλα και στελέχη των κομμάτων τους αναφέρονται συχνά στη «δημοκρατική παράταξη», στην οποία εντάσσουν όλα τα αριστερά κόμματα, μαζί και το ΚΚΕ και τις άλλες κομμουνιστικές παραφυάδες!
Εξ αντιδιαστολής, από τη λεγόμενη «δημοκρατική παράταξη», αποκλείουν τη Νέα Δημοκρατία, δηλαδή το κόμμα πού εδραίωσε τη δημοκρατία, μετά τη δικτατορία των Συνταγματαρχών, έδωσε στη χώρα ένα σύγχρονο δημοκρατικό σύνταγμα και της προσέδωσε ευρωπαϊκή πολιτική φυσιογνωμία, εντάσσοντας την μάλιστα στη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια, την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Αλλά περί της «δημοκρατικότητας» του ΠΑΣΟΚ και όλων των αριστερών κομμάτων θα έχουμε πιστεύω την ευκαιρία να μιλήσουμε μια άλλη φορά.
Προς το παρόν ας επικεντρωθούμε στο βαθμό «προοδευτικότητας» των κομμάτων αυτών και ειδικά του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ.
Το θεωρώ σκόπιμο μια και ο κ. Βενιζέλος τέλος ισχυρίζεται δη με τη συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση τής προσδίδει “προοδευτικό πρόσημο”.
Αναφέρει δε ως προοδευτικές ενέργειες των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ το σαματά πού έγινε για το παστεριωμένο γάλα αν θα είναι 5 ή 7 ήμερων η τη μετακύλιση στην τιμή των τσιγάρων, του κόστους νοσηλείας των άνεργων, των μη ασφαλισμένων, των φτωχών από το «εισιτήριο» πού θα πλήρωναν οι εισαγόμενοι στα δημόσια νοσοκομεία ασφαλισμένοι και εύποροι, λες και αυτοί πού καπνίζουν είναι μόνο οι πλούσιοι!!
Προοδευτική υπήρξε πράγματι ή πρόταση νόμου της κυβέρνησης, δια του υπουργού Υγείας, να παρασχεθεί δωρεάν ιατρική και νοσοκομειακή περίθαλψη σε όλους τους ανασφάλιστους και φτωχούς χωρίς εξαίρεση.
«Προοδευτική» πολιτική, κατά τους αριστερούς και σοσιαλιστές ή όπως αλλιώς αυτοχαρακτηρίζονται είναι να μοιράζεις απλόχερα στην κομματική σου πελατεία, στις δημοσιοϋπαλληλικές συντεχνίες πού σε στηρίζουν, χρήματα πού δεν προήλθαν από ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα, άλλα αντλήθηκαν από την υπό διωγμόν ιδιωτική οικονομία ή με δανεικά για λογαριασμό του κράτους, χρεώνοντας τις μελλοντικές γενιές.
Ας θυμηθούμε λοιπόν τις πρώτες «προοδευτικές» πολιτικές ενέργειες του ΠΑΣΟΚ για την οικονομία, μετά το 1981.
Πρώτη ενέργεια υπήρξε ο διπλασιασμός του εργατικού κόστους για τις επιχειρήσεις, πού εξαφάνισε την ανταγωνιστικότητα τους και έσπρωξε πολλές στη χρεωκοπία.
Στη συνέχεια, «κοινωνικοποίησε» τις μεγάλες ιδιωτικές βιομηχανικές κυρίως επιχειρήσεις, τη διοίκηση των οποίων ανέθεσε σε κομματικούς εγκάθετους, τους «οικονομισάριους» πού τις οδήγησαν στο κλείσιμο.
Τότε καταστράφηκαν όλες οι μεγάλες βιομηχανικές επιχειρήσεις, η Πειραϊκή Πατραϊκή, το Συγκρότημα Σκαλιστήρη, το Συγκρότημα Μποδοσάκη, η ΕΛΙΝΤΑ και πολλές άλλες βιομηχανικές μονάδες.
Ήταν η αρχή της αποβιομηχάνισης τις χώρας, τις συνέπειες της όποιας βιώνουμε ακόμα και σήμερα.
Το χειρότερο όμως υπήρξε ή αύξηση των δημοσίων δαπανών για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους, σε μισθούς» συντάξεις, επιδόματα, διορισμούς ημετέρων στο δημόσιο, έργα βιτρίνας, άσκοπες κοινωνικές δαπάνες.
Η χρηματοδότηση αυτών γινόταν με δανεικά και πληθωρικό χρήμα» με αποτέλεσμα τις διαδοχικές υποτιμήσεις της δραχμής και τη διόγκωση του δημόσιου χρέους.
Εκείνο το αμίμητο του Ανδρέα: «Τσοβόλα δώστα όλα», ήταν η πασοκική «πρόοδος»»!
Ειδικά για τον κ. Κουβέλη και τη ΔΗΜΑΡ «προοδευτική κατεύθυνση» στην πολιτική είναι να απορρίπτεις και να καταψηφίζεις κάθε πρόταση για μείωση του υπερμεγέθους κράτους με τα πολυάριθμα πλοκάμια του (πού καταπνίγουν κάθε υγιή επιχειρηματική πρωτοβουλία) και κάθε κυβερνητική πρόταση για αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, για πάταξη της γραφειοκρατίας, κατάργηση η απλούστευση των ρυθμίσεων και κανόνων πού εμποδίζουν την ανάπτυξη της υγιούς επιχειρηματικότητας.
Πόσο «προοδευτική» είναι αλήθεια η άρνηση της αξιολόγησης δομών και προσώπων σε όλο τον δημόσιο τομέα;
Και να βάζεις στην ίδια μοίρα ικανούς και ανίκανους, εργατικούς και τεμπέληδες, δραστήριους και κοπανατζήδες, αποδοτικούς και αργόμισθους, για να μη τυχόν και θιγούν οι στρατιές των αριστερών τροφίμων του δημοσίου.
Αυτών πού κατά χιλιάδες έμπαιναν στο δημόσιο από το παράθυρο, με κύριο προσόν την κομματική ταυτότητα, στα χρόνια κυριαρχίας του ΠΑΣΟΚ και των άλλων «δημοκρατικών δυνάμεων».
Ακόμα και σήμερα στις περισσότερες συντεχνίες στο δημόσιο, τις ΔΕΚΟ, τα ΑΕΙ, πλειοψηφούν η ΔΗΜΑΡ και το ΠΑΣΟΚ, ενώ σχεδόν όλες οι πρωταρχικές αρχές πρόσκεινται στα αριστερά κόμματα!!
Πόσο «προοδευτική» υπήρξε αλήθεια η συμπεριφορά της ΔΗΜΑΡ του κ. Κουβέλη, όταν έφυγε από την κυβέρνηση συνεργασίας των τριών κομμάτων, σκοπός της οποίας υπήρξε η αποτροπή της χρεωκοπίας της χώρας και της εξόδου της από το Ευρώ και την ΕΕ, με αφορμή το προσωρινό κλείσιμο τής ΕΡΤ;
Αδιαφόρησαν μπροστά στον κίνδυνο της χρεοκοπίας της χώρας και της διεθνούς απομόνωσης, για να προστατεύσουν τα συμφέροντα της αλλοπρόσαλλης συντεχνίας τής ΕΡΤ.
Μιας συντεχνίας και μιας ΕΡΤ με 2700 υπαλλήλους, όταν λιγότεροι από 1.000 θα ήσαν αρκετοί για τη λειτουργία της.
Συντεχνία πού θεωρούσε την ΕΡΤ δικό της μαγαζί και απεργούσαν κάθε φορά για ψύλλου πήδημα.
Άλλωστε πώς αντιλαμβάνεται την «προοδευτική» πολιτική ο κ. Κουβέλης, όταν με δικά του λάθη και της ελεγχόμενης από αυτόν ηγετικής ομάδας, το 6,4% πού έλαβε ή ΔΗΜΑΡ στις εθνικές εκλογές του 2012 κατρακύλησε στο 1,2% στις πρόσφατες εκλογές;
Μήπως είναι «πρόοδος» να γατζώνεσαι στην καρέκλα σου και να ρίχνεις το φταίξιμο στους άλλους και να μετακυλήσεις τις ευθύνες σου σε τρίτους;
Υπάρχουν πάρα πολλά παραδείγματα πού δείχνουν ότι κάθε άλλο παρά προοδευτικά είναι τα αριστερά κόμματα, τού ΠΑΣΟΚ άλλα και της κρατικιστικής λαϊκής δεξιάς μη εξαιρουμένων, για να είμαστε δίκαιοι.
Κατά βάση είναι παλαιοκομματικά, οπισθοδρομικά ή συντηρητικά σε ποικίλλοντα βαθμό, πού στην πράξη αντιμάχονται την αληθινή πρόοδο τής χώρας, του εκσυγχρονισμού της προς μια γνήσια αναπτυξιακή ευρωπαϊκή πορεία.
Γεώργιος Συκιανάκης
