Εσχάτως, γίνεται λόγος πολύς, για μια νοημοσύνη,
την τεχνητή, που λεν πολλοί, έχει αξιοσύνη.
Λένε, ότι κάνει πράγματα, θαυμάσια μεγάλα,
που σαν κι αυτά ο άνθρωπος, ποτέ δεν είδε άλλα.
Και πρέπει, όλοι να ‘χουμε, τυφλή εμπιστοσύνη,
σ’ αυτήν, και σ’ ό,τι εντέλλεται και ό.τι μας προτείνει!
Πράγματι, αξιοθαύμαστα, πολλά μας έχει κάνει,
και στο σωστό δρόμο, ανακαλύψεων, πολλών μας έχει βάνει.
Αλλά, πάντα υπάρχει ένα αλλά! Άδολη εμπιστοσύνη,
όλοι πρέπει να έχουμε, σε ό,τι προτείνει εκείνη;
Λένε, υπάρχουν χειριστές, της ικανότητας αυτής,
που κάνουν χρήση άνομη, αλλά προθέσεως, μη χρηστής.
Δείτε πως ειδοποιούν, για κάποιο δήθεν δυστύχημα,
τους οικείους με φωνή, ίδια με του θύματος, που είχε το ατύχημα.
Αλλά, η φωνή που ακούγεται, πλάστηκε με τεχνητή νοημοσύνη,
και αυτοί που την ακούν, την πλάνη δεν την εννοούν, από αλλοφροσύνη.
Και η πλάνη συνεχίζεται, με τέλος δραματικό,
όχι εξαιτίας του δυστυχήματος, αλλά του μηνύματος, και δη οικονομικό.
Κι άλλα συμβάντα παρόμοια, ενδέχεται να γίνουν,
αν κακόβουλοι δόλια, με την τεχνητή νοημοσύνη τα προτείνουν.
Γι αυτό, ας είμαστε επιφυλακτικοί, με τη όποια νοημοσύνη.
Και ας δεχόμαστε μόνον αυτών, που έχουμε τυφλή εμπιστοσύνη!
Αθ. Παπατριανταφύλλου
