«1%; Ευχαριστώ, δεν θα πάρω»
- του Χρήστου Κηπουρού
Στη φράση «Άλλη μια Ελλάδα» κατέληγαν πάντα οι όρκοι αγάπης του ημεδαπού πολιτικού συστήματος προς τους απόδημους και τους ομογενείς. Εννοούσαν προφανώς την κοινωνική, οικονομική και πολιτισμική τους δυναμική, όσο όμως και την πληθυσμιακή τους πραγματικότητα.
Μόνο που οι παρελθούσες Κυβερνήσεις «ήλθον, είδον και απήλθον» στο θέμα της εκπροσώπησης των αποδήμων στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Δεν το επέτρεψε η εθνική και μορφωτική τους ανεπάρκεια, η οποία συνεχίζει να τις κατατρύχει και ως αντιπολιτεύσεις. Άδραξε λοιπόν την ευκαιρία ο κ. Μητσοτάκης, χρησιμοποιώντας το τεράστιο αντιπολιτευτικό κενό ως «πλυντήριο», πριν καταλήξει στη γνωστή πρόταση για την εκλογή τριών Βουλευτών από τους απόδημους.
Επειδή όμως ταυτόχρονα εξήγγειλε την έναρξη διαλόγου για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, δίνεται η μεγάλη ευκαιρία τα δύο θέματα να συνεξεταστούν υπό το πρίσμα ενός οράματος: της Νέας Εθνικής Παλιγγενεσίας.
Προτείνω λοιπόν, οι Βουλευτές να μειωθούν σε 200. Και οι υπόλοιπες 100 έδρες να καλυφθούν από Ομογενείς και απόδημους. Και οι 300 πλέον Βουλευτές του Ελληνισμού θα είναι άμισθοι, με τη λεγόμενη αποζημίωση να αφορά αποκλειστικά τα έξοδα μετακίνησης (όπως τα διεθνή αεροπορικά εισιτήρια).
Ταυτόχρονα, επιμένω στην πληθυσμιακή ανακατανομή. Η υπαρκτή κατανομή στην Ελλάδα είναι από τις πλέον ανώμαλες στον πλανήτη. Την αποκαλούν ευγενικά «άνιση ανάπτυξη», όμως είναι κοινός τόπος ότι ούτε περιφερειακό ζήτημα θα υπήρχε, ούτε αγροτικό, αν δεν τα αναπαρήγαγε ένας και μοναδικός αίτιος: ο Αθηναϊσμός.
Έτσι προκύπτει και η πρόταση για την ίδρυση και πολεοδόμηση 12 νέων Πόλεων. Μία για κάθε ιστορική Περιφέρεια. Στην περιοχή μας, στη Θράκη, η πόλη αυτή θα είναι προφανώς η Ρωμανία. Για τις υπόλοιπες Περιφέρειες, ο διάλογος θα γίνει στα Περιφερειακά Συμβούλια για την επιλογή της θέσης της νέας Πόλης.
Αν ήμουν ομογενής, απευθυνόμενος στον κ. Μητσοτάκη για το 1% των εδρών που προσφέρει στους απόδημους, θα έλεγα απλά: «1%; Ευχαριστώ, δεν θα πάρω».
Χρήστος Κηπουρός
