• του Φάνη Κωφίδη
Συχνά λέγεται ότι σήμερα στο Δυτικό Κόσμο δεν υπάρχουν ηγέτες, ότι υπάρχει ένα έλλειμμα ηγεσίας. Και ενώ αυτό φαινομενικά μοιάζει πραγματικό, αν το καλοσκεφτούμε τελικά οδηγούμαστε σε ένα ορθολογικό συμπέρασμα: στο δυτικό σύστημα, στο λεγόμενο «πρώτο» ή ανεπτυγμένο Κόσμο, το «έλλειμμα» ηγεσίας μάλλον δείχνει ότι τα πράγματα πήγαιναν μέχρι πρόσφατα καλά, και γι’ αυτό δε χρειάζονταν δυναμικοί μπροστάρηδες και μπαλκονάτοι διεγέρτες, που θα έβγαζαν τα κάστανα από τη φωτιά.
Εννοείται ότι δε μιλούμε για εύγλωττους σαλτιμπάγκους και ναρκισσολαϊκιστές, αλλά για πραγματικά συγκροτημένους εγκεφάλους με συνοχή, ορθό λόγο, σχέδιο, συνέπεια και πειθώ.
«Έτσι χάνεται η ικανότητα κριτικής σκέψης και μέτρου σύγκρισης»
Μήπως όμως και σήμερα, υπάρχουν άτομα με ξεχωριστές ικανότητες να ηγούνται; Για να απαντηθεί το ερώτημα οφείλουμε να δούμε πρώτα δύο παράγοντες που παραμορφώνουν το φακό της πραγματικότητας και δημιουργούν την εντύπωση ενός ελλείμματος ικανών ανθρώπων. Το πρώτο παραμορφωτικό στοιχείο είναι η ολοένα και μεγαλύτερη σύγχυση ανάμεσα στην Αλήθεια των πραγμάτων από τη μία πλευρά και την Παρά-ενημέρωση/Παρα-πληροφορία από την άλλη. Το δεύτερο στοιχείο συνδέεται με το πρώτο και δεν είναι άλλο από την Ανασφάλεια που παράγεται από το γεγονός ότι χιλιάδες πράγματα που ζούμε στο πληροφοριόκοσμο δεν επαληθεύονται! Έτσι χάνεται η ικανότητα κριτικής σκέψης και μέτρου σύγκρισης.
«Δε θέλει πολύ για να κατανοηθεί πώς πάνω στο μπέρδεμα Γνώμης-Γνώσης, τίθενται σε αμφισβήτηση σημαντικοί πυλώνες του δυτικού κόσμου»
Αν σε αυτή τη σαθρή βάση προστεθεί και η φυσική ανασφάλεια του ανθρώπου απέναντι σε δεδομένα που πραγματικά κλονίζουν τις βεβαιότητές του, ευλόγως παράγεται ο αφορισμός «δεν υπάρχουν ηγέτες να μας σώσουν», «άνθρωποι ικανοί να ηγηθούν».
Έτσι η πολιτική πραγματικότητα στην Ευρώπη, ήδη επηρεασμένη από την παραπάνω συνθήκη, επέτρεψε σε πρόσωπα με μπόλικο λαϊκίστικο προφίλ να επιδρούν καταλυτικά στη λειτουργία και καθοδήγηση των λαών της. Με γεγονός την αμυντική ανετοιμότητα της γηραιάς ηπείρου, τις πολεμικές συγκρούσεις στην περιφέρειά μας, την παράνομη Μετανάστευση με τα νέα «ήθη» της, όπως και τις διακυμάνσεις της ενεργειακής τροφοδοσίας της, δε θέλει πολύ για να κατανοηθεί πώς πάνω στο μπέρδεμα Γνώμης-Γνώσης, τίθενται σε αμφισβήτηση σημαντικοί πυλώνες του δυτικού κόσμου. Όταν τελικά μεγάλα τμήματα του κόσμου έχουν την ψευδαίσθηση την ισχύος που προκύπτει από το ότι η γνώμη περνιέται για Γνώση, τα παραπάνω γεγονότα φιλτράρονται στραβά. Αντί ζητούμενο να είναι η συστράτευση με τη Λογική και την ανάγκη για ακόμη ισχυρότερους θεσμούς, τελικά υποστηρίζεται η αποδόμηση του «συστήματος», η συνωμοσιολογία, ο λαϊκισμός και η «ηγετικολογία».
«Χρειάζεται καθαρή ορατότητα για την αντιμετώπιση των κύριων αδυναμιών της Δύσης»
Θέλει πολλή ψυχραιμία και «χειρουργική» λεπτομέρεια ο αγώνας για συγκράτηση της «ασθένειας» αυτής σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Χρειάζεται καθαρή ορατότητα για την αντιμετώπιση των κύριων αδυναμιών της Δύσης. Και αφού μιλάμε για ψυχραιμία και λογική, μήπως δε χρειάζεται να πάμε πολύ μακριά για να διαπιστώσουμε κάτι αυτονόητο όσο και «αποκαλυπτικό»; Αν συμφωνήσουμε ότι η Ευρώπη και ευρύτερα η Δύση, που δεν έχει τις παλιές της Βεβαιότητες, αποζητά τελικά ισχυρές ηγεσίες, μήπως αυτό που σήμερα ονομάζεται πραγματική ηγεσία έχει να κάνει με την υπεράσπιση του Ορθού Λόγου ως θεμέλιο για τη θωράκιση των κρατών και λαών μας απέναντι στις μεγάλες προκλήσεις;
Ε, αυτό δεν κάνει ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας; Δεν υπερασπίζει την ισχύ της Λογικής απέναντι σε καθετί ανορθολογικό, που δε μας λέει πώς θα κυβερνήσει, αλλά απλώς να φύγει ο «κακός» Μητσοτάκης; Δεν έδωσε πολλά δείγματα ηγεσίας με σχέδιο, ετοιμότητα, συνέπεια και πρωτοβουλίες σε βασικούς τομείς; Στην Οικονομία σε ομαλές και μη ομαλές περιόδους; Στην υγειονομική κρίση; Στην ενεργειακή κρίση προ λίγων ετών; Στην αυστηροποίηση απέναντι στην ό,τι ναναι ή και καθοδηγούμενη Μετανάστευση; Στην ισχυροποίηση της χώρας ενεργειακά και γεωστρατηγικά; Και φυσικά σήμερα αυτός δεν είναι ο μπροστάρης για την υπεράσπιση ευρωπαϊκού εδάφους, όπως η Κύπρος και η Βουλγαρία, ή και της διεθνούς Ναυσιπλοΐας; Δεν πρωτοστατεί επίσης στην προετοιμασία για τα χειρότερα από τη ραγδαία αύξηση των τιμών του πετρελαίου; Αλλά και στο καθοριστικό πεδίο της εμβάθυνσης και όχι κατάργησης των θεσμών, αυτός δεν είναι που παίρνει την πρωτοβουλία;
Εάν λοιπόν θέλουμε ηγέτες με «μπόλικα χοντροελλειμματάκια» και με περισσή μαγκιά στα λόγια, μπορούμε να πάρουμε από τα ράφια του απολυταρχισμού ή του άκρατου ξεφευγολαϊκισμού! Αν όμως θέλουμε πραγματική Ηγεσία με όραμα, σχεδιασμό και συνέπεια απέναντι στις προκλήσεις του Δυτικού Κόσμου, τότε παράδειγμα υπάρχει…
Και λέγεται Κυριάκος Μητσοτάκης.
Φάνης Κωφίδης
Πολιτευτής ΝΔ Ροδόπης
