Ρίζες βαθιές, κλαδιά πολλά,
στέκονται κόντρα στο βοριά,
τον ήλιο αγναντεύουν
και οξυγόνο μάς προμηθεύουν.
Φωλιά για του κόσμου τα πουλιά,
την παρέα τους κάθε δέντρο αναζητά.
Μηνύματα από τον κόσμο γυρεύουν
γιατί αυτά δεν μπορούν να ταξιδεύουν.
Τροφή για τις μέλισσες που τριγυρνούν
το χυμό απ’ τα άνθη τους να γευτούν
για να μας δώσουν το μέλι το θρεπτικό
που είναι στον άνθρωπο αρεστό.
Στη σκιά τους τα ζευγάρια φιλοξενούν
και τους αγρότες που θέλουν να ξεκουραστούν.
Προσφέρουν καρπούς, προσφέρουν δροσιά
στον άνθρωπο που τα εκτιμά.
Δέντρα που κοιτάν ψηλά στον ουρανό
να ευχαριστήσουν το θεό,
γιατί τους έδωσε μακροβιότητα
και προσφέρουν στην ανθρωπότητα.
Δέντρα αιωνόβια που είδαν πολλά,
αλλά μπορούν να καταστραφούν από μια φωτιά
που κάποιοι ασυνείδητοι ανάβουν
και τη ζωή τους δυστυχώς θάβουν.
Αχ και να μπορούσαν να διαμαρτυρηθούν
πόσα παράπονα θα είχαν να πουν
για των ανθρώπων την απερισκεψία
που δεν καταλαβαίνουν τη μεγάλη τους αξία.
Αν η φύση καταστραφεί
ο άνθρωπος δε θα σωθεί,
γιατί αυτή είναι πηγή ζωής
στον κόσμο αυτό της ηθικής παρακμής.
Τάνια Στεφάνου Τσαβδάρη
