Οι δικαστές πρέπει να έχουν γνώσεις ψυχιατρικής συγκροτήσεως των ανθρώπων – Οι σχιζοφρενείς, οι μικρόνοες και οι κουτοπόνηροι της πολιτικής μας ζωής
Όλη η πορεία της ζωής και της ιστορίας μπορεί να αλλάξει από την ιδιοσυγκρασία ενός μόνο ατόμου.
Κατά τον Φρόιντ, αν ο Μιλτιάδης το είχε βάλει στα πόδια στον Μαραθώνα και ο Κάρολος Μάρκελλος στο Πουατιέ, ο δυτικός πολιτισμός θα ήταν διαφορετικός.
Άλλα και η Ευρώπη θα ήταν άλλη αν δεν υπήρχαν ο Χίτλερ, ο Μουσολίνι, ο Στάλιν και οι άλλοι μανιοκαταθλιπτικοί αξιωματούχοι των Ναζί, των φασιστών και των μπολσεβίκων.
Όμως και η σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα θα ήταν διαφορετική αν δεν είχε μεσολαβήσει η διακυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, υποβαλλομένου επί έτη σε ψυχιατρική θεραπεία, από διαπρεπή Έλληνα καθηγητή Πανεπιστημίου, έχοντος δε αντικαταστήσει το νερό του ομιλητή με το ουίσκι της επιλογής του.
Κατά τους στατιστικολόγους οι σχιζοφρενείς αποτελούν το 0,80 -1,20%, ήτοι κατά μέσο όρο το 1 % του γενικού πληθυσμού. Οι δε μικρόνοες το 3% περίπου τούτου.
Ο χαμηλός δείκτης νοημοσύνης ορισμένων ανθρώπων τους εμποδίζει να κατανοήσουν σύνθετα και πολυδιάστα τα προβλήματα. Το αποτέλεσμα της δραστηριότητάς τους είναι συνήθως αρνητικό.
Μία άλλη κατηγορία είναι οι «υπερφυείς» μικρόνοες (idiotic Savants), οι όποιοι καλύπτουν την νοητική τους υστέρηση σε σύνθετη σκέψη, με αντισταθμιστική ανάπτυξη μνημονικών ικανοτήτων (αριθμομνήμονες, γνώστες διατάξεων νόμων χωρίς επίγνωση του σκοπού και του πνεύματος του νομοθέτη, χρήστες λαϊκιστικών συγκρίσεων κ.λπ.).
Τους ακούμε συχνά σε ραδιόφωνα και τηλεοπτικά προγράμματα. Κατηγορούν την πολιτεία γιατί σχεδιάζει να βελτιώσει μερικώς τις αποδοχές και συντάξεις των δικαστών και συγκρίνουν αυτές με
εκείνες των καθαριστριών!! Προδήλως θεωρούν ισότιμα τα έργα των τελευταίων και των πρώτων.
Μία άλλη κατηγορία μικρονοϊκών είναι οι κουτοπόνηροι. Ευρίσκονται εις όλους τους τομείς.
Κάνουν τον βλάκα όταν μια πραγματικότητα δεν τους συμφέρει και καλύπτουν τις πράξεις τους με κρυψίνοια, αοριστολογίες, σοφιστείες και ρητορικούς πλατειασμούς.
Κουβέντα δεν κάνουν ορισμένοι δημοσιογράφοι για τις αποδοχές των συναδέλφων τους της ΕΡΤ, πού έφθαναν το ποσό των 400 χιλιάδων ετησίως, όταν οι αποδοχές των Προέδρων των Ανωτάτων Δικαστηρίων ήσαν κατώτερες των 40 χιλιάδων.
Η τοποθέτηση, η ανοχή και ενίοτε η σκόπιμη προώθηση ατόμων της κατηγορίας αυτής σε καίριες θέσεις του κοινωνικού ιστού ευθύνεται για την δυσλειτουργία του κράτους, την αύξηση των κοινωνικών προβλημάτων και την ταλαιπωρία των πολιτών.
Δεν είναι τυχαίο ότι κάποια πρόσωπα επιτυγχάνουν υπηρεσιακή μακροβιότητα σε ορισμένες ανεξάρτητες αρχές πού επηρεάζουν οικονομικά συμφέροντα.
Οι δικαστές τεταγμένοι από το Σύνταγμα να εφαρμόζουν αυτό και τους ποινικούς νόμους, να τάμουν δε πάσης φύσεως ιδιωτικός διαφοράς, πρέπει να έχουν γνώσεις της ψυχικής συγκροτήσεως των συγχρόνων ανθρώπων.
Συνεπώς, αντί να ακούν στη Σχολή Δικαστών αναλύσεις μαθημάτων πού διδάχθηκαν στο Πανεπιστήμιο και παρατηρήσεις επί της νομολογίας των δικαστηρίων, σκοπιμότερο και ωφελιμότερο θα ήταν να διδάσκονται από 3 έως 4 μήνες κρίσιμα μαθήματα ψυχιατρικής, ώστε να είναι δυνατόν να διακρίνουν τους ψυχοπαθείς από τους υγιώς και λογικώς σκεπτόμενους.
Θα έπρεπε επίσης οι υποψήφιοι δικαστές μετά την επιτυχία τους να υποβάλλονται σε ουσιαστική και όχι τυπική ψυχάτρική εξέταση από ειδικούς επιστήμονες, οριζόμενους από το Ψυχιατρικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών και την Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρεία.
Συνήθεια των πολιτικών είναι να ψεύδονται και να εξαπατούν τον λαό..
Όταν όμως η επιμονή των στην παραποίηση της πραγματικότητας «βγάζει μάτι», πρέπει πλέον να αναζητηθούν άλλα αίτια της επιμονής αυτής.
Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου παραβλέπων τον τρόπο με τον όποιο έφθασε στην εξουσία και υπέβαλε την Ελλάδα στα δεσμά της Τρόικας και του ΔΝΤ, επιμένει να κατηγορεί την κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή για το δημόσιο χρέος, με αφορμή δημοσίευμα κυριακάτικης εφημερίδας πού επικαλείται υπόμνημα πρώην στελεχών τής ΕΛΣΤΑΤ, σύμφωνα με το όποιο υπήρξε διόγκωση του ελλείμματος το 2009.
Τα δύο αυτά στελέχη φαίνονται να κατηγορούν δικαστικούς λειτουργούς ότι προσπαθούν να συγκαλύψουν ευθύνες του τότε πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου και του Υπουργού Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου.
Η καθυστέρηση της δικαιοσύνης να αποφανθεί επί της οικείας υποθέσεως τροφοδοτεί τις αμφισβητήσεις της αντικειμενικότητας της και την κομματική προπαγάνδα των ενδιαφερομένων.
Χρέος των δικαστών είναι να προωθούν τις υποθέσεις των οικονομικών σκανδάλων, όπως αυτό της προμήθειας σιδηροδρομικών βαγονιών ακαταλλήλων για τα ελληνικά δίκτυα.
Β. Α. Κόκκινος
