Τι δήλωσε στο ΘΡΑΚΗ ΝΕΤ η δικηγόρος της οικογένειας του άτυχου 35χρονου, Τερψιθέα Ναζλή
Ήταν Μάιος του 2022, όταν ένας 35χρονος έχασε ακαριαία τη ζωή του στο κέντρο της Αλεξανδρούπολης λόγω κακής λειτουργίας του μεγάλου ρομποτικού κάδου απορριμμάτων.
Τέσσερα χρόνια μετά, και μια από μια δικαστική μάχη που ξεκίνησαν οι συγγενείς του άτυχου Δημήτρη Δημάκη,τελεσεδίκησε την Τετάρτη η υπόθεση.
Υπενθυμίζεται πως μετά από την τρίτη συνεδρίαση του δικαστηρίου, η δίκη ξεκίνησε στις αρχές Μαΐου, αλλάσυνεχίστηκε σε άλλες δύο δικασίμους.
Έτσι, με την πρόσφατη απόφαση (10/6) του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αλεξανδρούπολης, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης δύο ετών χωρίς ελαφρυντικά στον πρώην Αντιδήμαρχο Καθαριότητας και στην Προϊσταμένη του Τμήματος Καθαριότητας του δήμου Αλεξ/πολης, ενώ σε δύο χρόνια φυλάκιση καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος ιδιοκτήτης της κατασκευάστριας εταιρείας του ρομποτικού κάδου.
Οι άλλοι 5 – που ήταν απλοί υπάλληλοι στον τομέα καθαριότητας του δήμου Αλεξανδρούπολης, αλλά και στην κατασκευάστρια εταιρεία του ρομποτικού κάδου – απαλλάχθηκαν.
Ωστόσο πρέπει να πούμε ότι η δίκη το πρώτο στάδιο τουλάχιστον ολοκληρώθηκε, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες, οι καταδικασθέντες στον πρώτο βαθμό άσκησαν έφεση.
Η δίκη ξεκίνησε με πρωτοβουλία του πατέρα του θανόντος, ο οποίος είχε υποβάλει κατ’ αρχάς μήνυση κατάαγνώστων και μετά η Εισαγγελία της Αλεξανδρούπολης απέδωσε κατηγορίες.
Η δικηγόρος της οικογένειας του άτυχου 35χρονου, Τερψιθέα Ναζλή, μίλησε στο ΘΡΑΚΗ ΝΕΤ για την απόφαση του δικαστηρίου, καθώς και για το αίσθημα δικαιοσύνης που κατέκλυσε τους συγγενείς του θανόντος:
«4 χρόνια λοιπόν μετά το τραγικό συμβάν που συνέβη στην Αλεξανδρούπολη και συγκλόνισε όλη την τοπική κοινωνία και φυσικά τους συγγενείς και τους φίλους του θανόντα, επιτέλους το δικαστήριο μετά από 3 πολύωρες συνεδριάσεις κατέληξε σε απόφαση. Έκρινε λοιπόν ενόχους για ανθρωποκτονία από αμέλεια διά παραλείψεως τον Αντιδήμαρχο και την Προϊσταμένη της Υπηρεσίας Καθαριότητας του Δήμου, που είχαν αναλάβει την εποπτεία και τη συντήρηση του ρομποτικού κάδου, αλλά και τον κατασκευαστή του ρομποτικού κάδου. Καταδικάστηκαν σε 2 χρόνια φυλάκιση, χωρίς να τους αναγνωριστεί κανένα ελαφρατικό. Είναι λοιπόν μια βαριά ποινή – την θεωρούμε ότι είναι η μέγιστη που θα μπορούσε να δώσει για τα εξ αμελείας αδικήματα.
Η οικογένεια είναι ικανοποιημένη όσο μπορεί να είναι, καταλαβαίνετε ότι το παιδί τους δεν γυρνάει πίσω, είναι όμως μια μορφή δικαίωσης κι αυτή. Αγωνίστηκαν πάρα πολλά χρόνια προκειμένου να μπορέσει να φτάσει η διαδικασία μέχρι το ακροατήριο, να μπορέσουν οι υπεύθυνοι να λογοδοτήσουν ενώπιον της δικαιοσύνης. Και σίγουρα, παρόλο που νιώθουν δικαιωμένοι, δεν μπορούν απολύτως να χαρούν αυτό το αποτέλεσμα. Υπήρχαν τρεις κατηγορούμενοι, οι οποίοι καταδικάστηκαν. Υπήρχαν και πέντε, οι οποίοι αθωώθηκαν. Συνολικά οκτώ. Οι πέντε που αθωώθηκαν ήταν απλοί υπάλληλοι του Δήμου, οι οποίοι δεν είχαν και καμία σχέση με τη συντήρηση του κάδου. Οι υπόλοιποι τρεις ήταν από το συνεργείο συντήρησης, αλλά επειδή ο Δήμος δεν είχε συνάψει σύμβασης τακτικής και μηνιαίας συντήρησης όπως έπρεπε με την εταιρεία, θεωρούμε ότι γι’ αυτόν τον λόγο αθωώθηκαν και οι υπάλληλοι του συνεργείου.
Είναι το πρωτόδικο δικαστήριο αυτό. Η πρώτη φορά ήταν στις 7 Μαΐου. Ξεκίνησε, διακόπηκε γιατί φυσικά ήταν πολύωρη διαδικασία και χρειάστηκαν πολλοί μάρτυρες να καταθέσουν και αυτόπτες μάρτυρες και φυσικά και ο τεχνικός μας σύμβουλος, ο πραγματογνώμονας που όρισε η οικογένεια, ο οποίος και φώτισε αυτά τα στοιχεία που έπρεπε, προκειμένου να αποδειχθεί ποιες ήταν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε το θανατηφόρο αυτό το ατύχημα. Ήταν πολύ σημαντική λοιπόν η κατάθεσή του και δόθηκε η δέουσα προσοχή σε αυτά που μας είπε, γιατί αναδείχθηκαν οι δυσλειτουργίες που είχε ο συγκεκριμένος ρομπότικος κάδος τη συγκεκριμένη μέρα. Και είχε δυσλειτουργίες επειδή δεν γινόταν επαρκής συντήρηση, ήταν πολύ πλημμελής η συντήρησή του.
Από την άλλη, αναδείχθηκαν και κάποια κατασκευαστικά προβλήματα – αβλεψίες θα τα πω – τα οποία συνετέλεσαν και αυτά στο να γίνει το θανατηφόρο δυστύχημα, μαζί με την ανεπαρκή και πλημΜελή συντήρηση που όφιλει να κάνει ο Δήμος. Γι’ αυτόν τον λόγο έχουμε τους δύο κατηγορούμενους από το Δήμο και τον έναν τον κατασκευαστή.Σίγουρα θα δούμε αν οι κατηγορούμενοι αποφασίσουν να ασκήσουν έφεση, οπότε θα πάει και σε δεύτερο βαθμό και θα κριθεί εκ νέου η υπόθεση και σίγουρα η αποζημίωση που ίσως η οικογένεια θελήσει να προχωρήσει δικαστικά. Αυτό είναι ένα ξεχωριστό δικαστήριο. Αυτό ήταν τώρα το ποινικό κομμάτι. Οπότε το πολιτικό και το αστικό κομμάτι της αποζημίωσης είναι διαφορετικό δικαστήριο που θα πάρει δικάσιμο και θα οριστεί αργότερα».
