Θέλουμε ποιότητα ζωής!

Γράφει η Μαρίνα Κονδύλη

Κατοικώ στην Αλεξανδρούπολη από τότε που γεννήθηκα. Θυμάμαι κάποτε που η πόλη είχε φαρδείς δρόμους, μπόλικο πράσινο, επίπεδους δρόμους και ωραία στρωμένα πεζοδρόμια. Καθαρές και φωτισμένες γειτονιές. Θέσεις πάρκινγκ παντού!

Από τα παλιά τα χρόνια, η Αλεξανδρούπολη άλλαξε – όπως ήταν αναμενόμενο – πολύ. Ο πληθυσμός της αυξήθηκε. Και μαζί με αυτόν, αυξήθηκαν και τα προβλήματα, τα οποία προσωπικά δε βλέπω καν να αντιμετωπίζονται.

Μένω στο κέντρο της πόλης και καθημερινά, μέχρι να πάω στη δουλειά μου, έχω κουραστεί τον τελευταίο καιρό να βλέπω σκαμμένους δρόμους, στραπατσαρισμένα πλακάκια στα πεζοδρόμια, σβησμένες διαβάσεις. Σκόνη παντού από τις τεχνικές εργασίες. Μποτιλιάρισμα αυτοκινήτων και οδηγούς που κορνάρουν ή βρίζουν. Μηδαμινές θέσεις στάθμευσης. Νεύρα παντού και τίποτα να μην αλλάζει, παρά τις όποιες διαμαρτυρίες.

- Advertisement -

Άραγε, εμείς οι ντόπιοι, ζητάμε πολλά; Θέλουμε ποιότητα ζωής! Θέλουμε τα αυτονόητα. Ναι, δείχνουμε κατανόηση και κάνουμε υπομονή όταν ξέρουμε πως δεν υπάρχει ίσως επαρκής στελέχωση στον δήμο, ή όταν τα κονδύλια δεν φτάνουν για την κάλυψη βασικών αναγκών.

Όμως, θέλουμε να αισθανόμαστε πως ο δήμος παλεύει για εμάς! Ότι καταλαβαίνει τα προβλήματά μας, ότι μας ακούει.

Δε νομίζω ότι κάτι από τα παραπάνω είναι παράλογο. Ειλικρινά, εγώ προσωπικά, όπου σταθώ κι όπου βρεθώ, γίνομαι δέκτης παραπόνων πολιτών, ειδικά των μεγαλύτερων σε ηλικία που θυμούνται μια Αλεξανδρούπολη πιο ανθρώπινη και πιο φιλόξενη.

Το σημερινό κεντρικό άρθρο της εφημερίδας μας, για μια πόλη που πλέον ασφυκτιά, τα λέει όλα. Δε γίνεται ο καιρός να περνάει και να μην καταγράφεται καμιά βελτίωση.

Και πιστέψτε με, επειδή έχω ταξιδέψει σε πάρα πολλές χώρες του εξωτερικού, αυτά που αιτούμαστε είναι εφικτά. Υπάρχουν στην Ευρώπη πολλές πόλεις – μικρές, αλλά και μεγαλύτερες – που τα έχουν όλα σε τάξη. Κυκλοφοριακό λυμένο, καταπράσινα περιποιημένα πάρκα, μηδέν αδέσποτα, σωστή διαχείριση απορριμμάτων. Όλα είναι θέμα θέλησης, πυγμής και προτεραιοτήτων. Οι ξένοι αυτοδιοικητικοί δηλαδή, πώς βρίσκουν άκρη και τα καταφέρνουν και εμείς όχι; Ερωτώ…

*Οι φωτογραφίες είναι από την Βαρσοβία, την πρωτεύουσα της Πολωνίας. 

Wednesday, June 24, 2026
spot_img
spot_img
spot_img

Latest News

Το κομμένο καβάκι: Μικρές ιστορίες για τις γυναίκες της Θράκης

Από την ζωγράφο Ελένη Πεχλιβάνη - Επιμέλεια έκθεσης: Ίρις Κρητικού Προσωπικές και συλλογικές μνήμες προσφυγιάς, απώλειας και ριζών διερευνά η...

More Articles Like This