Τι λένε οι Έλληνες/Ελληνίδες για το ενδεχόμενο σύναψης μιας τέτοιας σχέσης
Η πόλη της Αλεξανδρούπολης βιώνει την τελευταία πενταετία ένα άνευ προηγουμένου τουριστικό κύμα από τη γειτονική Τουρκία. Η αλήθεια είναι ότι όντας μία ακριτική πόλη, λίγα χιλιόμετρα μόλις από την Αίνο και την Ανδριανούπολη, προσέλκυε σταθερά Τούρκους επισκέπτες για ολιγοήμερες ή και αυθημερόν συνήθως αποδράσεις. Αντίστοιχα, οι κάτοικοι του Έβρου ανέκαθεν επισκέπτονταν τη γείτονα χώρα και κυρίως την Ανδριανούπολη, την Κεσσάνη και φυσικά την Κωνσταντινούπολη.
Ωστόσο, από την περίοδο του κορονοϊού και έπειτα όλη αυτή η τουριστική κίνηση έχει γιγαντωθεί. Οι Τούρκοι αγαπούν την ήσυχη παραθαλάσσια πρωτεύουσα του Έβρου και την επισκέπτονται ξανά και ξανά με αποτέλεσμα να δημιουργούνται σχέσεις και ισχυροί δεσμοί με το ντόπιο πληθυσμό που συχνά εξελίσσονται σε ερωτικούς δεσμούς και -γιατί όχι- σε γάμους.
Ο όρος «ελληνοτουρκικές σχέσεις» παραπέμπει παραδοσιακά στις χρόνιες εντάσεις των δύο χωρών, ωστόσο, σε διαπροσωπικό επίπεδο οι σχέσεις Ελλήνων και Τούρκων (και με τη βοήθεια του διαδικτύου πλέον) διανύουν περίοδο ανθηρή, σε κλίμακα που περιλαμβάνει φιλία, έρωτα, αλλά και το μυστήριο του γάμου.
Στην «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΘΡΑΚΗ» έχουν πληθύνει το τελευταίο διάστημα οι αγγελίες γάμου που αφορούν ζευγάρια Ελλήνων και Τούρκων, τα οποία προχωρούν σε πολιτικό (πιο συχνά) ή ακόμη και θρησκευτικό (σπανιότερα) γάμο.
Τι πιστεύει ο κόσμος για αυτό το φαινόμενο, είναι αποδεκτό ή αποτελεί ακόμη ταμπού η σύναψη σχέσης με αλλόθρησκο;
Η αλήθεια είναι ότι για την κοινωνία της Αλεξανδρούπολης μπορεί να αποτελεί κάτι καινούριο και πρωτόγνωρο η ένωση με τα γαμήλια δεσμά μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων, όμως για τη Γερμανία όπου συμβιώνουν εδώ και δεκαετίες πλήθος Ελλήνων και Τούρκων μεταναστών είναι πολύ περισσότερο διαδεδομένο και εν πολλοίς αποδεκτό.
Οι γάμοι μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων παρουσιάζουν την ιδιαιτερότητα ότι δε συνδυάζουν μόνο διαφορετικές παραδόσεις και θρησκείες, αλλά ουσιαστικά συνάπτεις σχέση με τον «προαιώνιο εχθρό», όπως μάς έχουν μάθει από το σχολείο ή (και) το οικογενειακό περιβάλλον να θεωρούμε τους Τούρκους. Εν έτει 2026 πόσο ισχύουν αυτά τα στερεότυπα και πώς αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο σύναψης σχέσης με Τούρκο/Τουρκάλα οι νέοι της πόλης; Η «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΘΡΑΚΗ» μίλησε με νεαρά αγόρια και κορίτσια ηλικίας 20-30, αλλά και άνδρες/γυναίκες 30+. Το συμπέρασμα από όλες αυτές τις συζητήσεις ήταν μάλλον κοινό. Οι νέοι θα ήταν ανοιχτοί θεωρητικά σε μία σχέση με Τούρκο/Τουρκάλα και ιδίως στις νεότερες ηλικίες αυτό ήδη συμβαίνει. Βασική προϋπόθεση είναι να τους ελκύει το ίδιο το άτομο και η ύπαρξη κοινών ενδιαφερόντων, χόμπι κλπ.
Λιγότεροι ήταν εκείνοι (και κυρίως μεγαλύτερης ηλικίας) που δήλωσαν ότι δε θα σκέφτονταν ποτέ το ενδεχόμενο μιας τέτοιας σχέσης, λόγω θρησκείας, εθνικότητας και διαφορετικής κουλτούρας. «Αυτά συμβαίνουν μόνο στα σήριαλ…», μας είπε χαρακτηριστικά ένας 40χρονος άνδρας από την Αλεξανδρούπολη αναφερόμενος στην πολυσυζητημένη τηλεοπτική σειρά του 2005 με κεντρικό θέμα τον έρωτα ενός Έλληνα για μια Τουρκάλα
Ο ρόλος των social media και των dating apps
Κοινό μυστικό αποτελεί ότι τα τελευταία χρόνια οι εφαρμογές γνωριμιών, τα λεγόμενα dating apps και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν μπει δυναμικά στο παιχνίδι εύρεσης συντρόφου. Το επιτόπιο φλερτ και οι γνωριμίες έχουν μεταφερθεί πλέον σχεδόν εξολοκλήρου στο χώρο του διαδικτύου. Αν μπει κάποιος σε μια εφαρμογή γνωριμιών, θα διαπιστώσει ότι βρίθει από Έλληνες, Τούρκους και Βούλγαρους. Ο λόγος; Η γεωγραφική εγγύτητα. Τα dating apps προτείνουν ενεργούς χρήστες που βρίσκονται σε κοντινή απόσταση κι αυτό στην περιοχή μας συνεπάγεται άνδρες και γυναίκες από τις δύο γείτονες χώρες που είναι διαθέσιμοι/ες για νέες γνωριμίες. Άρα, δεν αποκλείεται τα επόμενα χρόνια να έχουμε πλήθος γάμων και σχέσεων με τους βαλκάνιους γείτονές μας. Εξάλλου, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι τα κοινά στοιχεία με τους δύο λαούς είναι περισσότερα από τις όποιες πολιτισμικές, γλωσσικές και θρησκευτικές διαφορές με βασικό προαπαιτούμενο πάντα την ύπαρξη αμοιβαίας αγάπης και σεβασμού για την οικοδόμηση μιας υγιούς σχέσης.
Μαρίνα Κωστοπούλου
