Γράφει η Μαρίνα Κονδύλη
Και δεν το λέω καθόλου ειρωνικά. Το να ασχοληθεί κάποιος με την πολιτική θέλει κατ’ αρχάς γερό στομάχι. Πρέπει να είναι προετοιμασμένος για τα χειρότερα. Πρέπει να αναμένει τα πισώπλατα μαχαιρώματα και φυσικά, πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός στην επιλογή συνεργατών.
Τώρα, γιατί τα λέω όλα αυτά; Διότι όσα χαρίσματα κι αν έχει κάποιος – και παράλληλα να νομίζει πως ο δρόμος του στην πολιτική σκηνή θα είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, πλανάται πλάνην οικτράν.
Κάτι τέτοιο φαίνεται να έπαθε και η Μαρία Καρυστιανού με το κόμμα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία».
Μετά την παραίτηση του γνωστού δημοσιογράφου και εκπροσώπου του κόμματος, Θανάση Αυγερινού, ήρθε η σειρά των Μαρίας Ιωαννίδου και Κατερίνας Μουτσάτσου να αποχωρήσουν από τον πολιτικό φορέα.
Η μεν Μαρία Ιωαννίδου ευχαρίστησε για τη συνεργασία, ξεκαθαρίζοντας ότι ο συγκεκριμένος κύκλος κλείνει οριστικά. Η δε, Κατερίνα Μουτσάτσου εξέφρασε την ευγνωμοσύνη της στους συναδέλφους της.
Ωστόσο, σημειώθηκε και τρίτη αποχώρηση που δεν ήταν ούτε στο ίδιο ύφος, ούτε στους ίδιους τόνους. Ο Δημήτρης Κοτσόργιος, μέλος του Αγροτικού Τομέα του κόμματος, εξαπέλυσε σφοδρότατη επίθεση κατά της ηγεσίας. Το πρώην στέλεχος δημοσιοποίησε μια ιδιαίτερα αιχμηρή επιστολή. Ο ίδιος καταγγέλλει την πλήρη καταπάτηση κάθε έννοιας δημοκρατίας στο εσωτερικό της παράταξης και υποστηρίζει ότι το κόμμα απομακρύνθηκε οριστικά από τις διακηρυγμένες αρχές της διαφάνειας και της λογοδοσίας. Το πρώην στέλεχος θεωρεί ότι το κόμμα μετατράπηκε τεχνητά σε ένα προσωποπαγές, συστημικό μόρφωμα.
Και έρχομαι εγώ τώρα και λέω με νόημα και χωρίς ίχνος κυνισμού: τι νόμιζε η Μαρία Καρυστιανού; Ότι όλα θα τσουλούσαν ομαλά και επ’ άπειρον; Αμ, είναι δύσκολη η πολιτική…
Για να δούμε τώρα αν θα καταφέρει τελικά να φτάσει και στις κάλπες η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία».
