Η αλλαγή του μηχανισμού φωτισμού προκαλεί συζήτηση για την ιστορική φυσιογνωμία του συμβόλου της πόλης


Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Φάρων την Κυριακή που μας πέρασε (κάθε 3η Κυριακή του Αυγούστου) oπολιτικός μηχανικός, Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος, έγραψε τα παρακάτω αναφορικά με τον Φάρο της Αλεξανδρούπολης που αποτελεί και το σήμα-κατατεθέν της πόλης.
«Ο Φάρος της Αλεξανδρούπολης δεν είναι απλώς ένα βοήθημα για τη ναυσιπλοΐα. Είναι ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα σύμβολα της πόλης, ένα ιστορικό τοπόσημο που εδώ και πολλές δεκαετίες στέκει στην παραλία και συνδέει την Αλεξανδρούπολη με την θάλασσα και τη ναυτική της ιστορία.
Τον τελευταίο καιρό, όμως, κάτι έχει αλλάξει στη νυχτερινή εικόνα του. Ο παλιός περιστροφικός μηχανισμός και η φωτεινή πηγή που έδιναν στον φάρο την κλασική, χαρακτηριστική λειτουργία του έχουν δώσει τη θέση τους σε σύγχρονη λυχνία LED. Το φως πλέον αναβοσβήνει, σύμφωνα με τον προβλεπόμενο φωτεινό χαρακτήρα (3ης αναλαμπές κάθε 15sec), χωρίς όμως τη συνεχή λειτουργία της λάμπας και την περιστροφική κίνηση του παλαιότερου μηχανισμού.

Ως μηχανικός κατανοώ πλήρως ότι από τεχνικής πλευράς, η αλλαγή μπορεί να είναι απολύτως λογική. Η τεχνολογία LED προσφέρει χαμηλότερη κατανάλωση ενέργειας, μεγαλύτερη διάρκεια ζωής και μικρότερες ανάγκες συντήρησης. Όμως ένας ιστορικός φάρος δεν είναι μόνο μια τεχνική εγκατάσταση. Είναι και ένα μνημείο με συγκεκριμένη εικόνα, λειτουργία και χαρακτήρα.
Και εδώ γεννιέται ένα εύλογο ερώτημα: όταν προστατεύουμε έναν ιστορικό φάρο ως νεότερο μνημείο, προστατεύουμε μόνο το κτίριό του ή και τον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο το φως του ζωντανεύει μέσα στη νύχτα;
Για όσους θυμούνται την παλαιότερη λειτουργία του, η αργή κίνηση της δέσμης του φωτός είχε κάτι ξεχωριστό. Δεν ήταν απλώς ένα φωτεινό σήμα. Ήταν η ίδια η εικόνα του φάρου εν λειτουργία: η λάμπα αναμμένη και ο μηχανισμός να περιστρέφει τη δέσμη της προς τον ορίζοντα, όπως συνέβαινε επί δεκαετίες.
Η τεχνολογία ασφαλώς εξελίσσεται και οι φάροι οφείλουν πρωτίστως να υπηρετούν με αξιοπιστία την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας. Ίσως, όμως, στην περίπτωση ενός ιστορικού και προστατευόμενου φάρου αξίζει να εξετάζεται και κάτι ακόμη: κατά πόσο ο εκσυγχρονισμός μπορεί να συνυπάρξει με τη διατήρηση της ιστορικής εμπειρίας και της ιδιαίτερης “ζωντανής” φυσιογνωμίας του μνημείου.
O Φάρος της Αλεξανδρούπολης εξακολουθεί να φωτίζει, το ερώτημα είναι όμως αν μαζί με τον παλιό του μηχανισμό του σταμάτησε να λειτουργεί έχει χάσει και λίγη από την λάμψη του».
Να σημειώσουμε εδώ ότι η «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΘΡΑΚΗ» έχει ασχοληθεί πολλάκις με το σημαντικό αυτό τοπόσημο της Αλεξανδρούπολης και μάλιστα προ ολίγων μηνών είχε επικοινωνήσει με την Υπηρεσία Φάρων σχετικά με το πρόβλημα που υπήρχε, καθώς ο Φάρος παρέμενε βυθισμένος στο σκοτάδι για αρκετές ημέρες.
Στοιχεία Φάρου
Αποτελεί το σήμα κατατεθέν και το ιστορικό σύμβολο της πόλης. Κατασκευάστηκε από την γαλλική εταιρεία Φάρων και Φανών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και τέθηκε σε λειτουργία την 1η Ιουνίου 1880.
- Ύψος πύργου: 18 μέτρα από το έδαφος.
- Εστιακό ύψος: 27 έως 28 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας.
- Εμβέλεια δέσμης: 24 ναυτικά μίλια (περίπου 44 χιλιόμετρα) σε καθαρή ατμόσφαιρα.
- Εσωτερική δομή: 98 σκαλοπάτια οδηγούν στον θάλαμο του φανού.
- Τύπος κατασκευής: Κυκλικός, λιθόκτιστος πύργος με φαρδιά βάση.



