Η Τουρκία οφείλει να σκεφθεί σοβαρά την ακυροσιμότητα όχι μόνο των θαλάσσιων πάρκων αλλά και της λεγόμενης Γαλάζιας Πατρίδας
- του Χρήστου Κηπουρού
Το διπλωματικό διάβημα της Αθήνας προς την Άγκυρα για τα ακυρωτέα τουρκικά θαλάσσια πάρκα στερείται πολιτικής ουσίας. Είναι σαφές ότι το έγγραφο του Υπουργείου Εξωτερικών αποφεύγει σκόπιμα τη λέξη ΑΟΖ και αναφέρεται στην υφαλοκρηπίδα.
Σύμφωνα με το πρωτόκολλο, η ελληνική πρεσβεία μπορούσε να επισυνάψει ως παραστατικό στοιχείο τον παρόντα επίσημο οικολογικό χάρτη του ΟΗΕ της 20/12/2019.
Εκεί όπου οι γείτονες πατάνε όχι μία, αλλά δύο «κόκκινες γραμμές»! Στο Βόρειο Αιγαίο, το παράνομο πάρκο, που αποτελεί στην ουσία το θαλάσσιο προαύλιο της Ίμβρου, πατάει ξεκάθαρα την κόκκινη γραμμή της Υψηλής Θαλάσσιας Προστασίας, όπως και της ΑΟΖ. Όσο για το πάρκο γεωπολιτικής απαγωγής του Καστελόριζου, πέρα από τις δύο ως άνω κόκκινες γραμμές, εισβάλει προκλητικά σε μια ευάριθμη προστατευόμενη περιοχή 8 της Ελληνικής Τάφρου.
Η Τουρκία οφείλει να σκεφθεί σοβαρά την ακυροσιμότητα, όχι μόνο των θαλάσσιων πάρκων αλλά και της λεγόμενης Γαλάζιας Πατρίδας.
Η Ελλάδα μπορεί να κάνει πολιτική, όμως οι εν Αθήναις άνωθεν, αδυνατούν διαχρονικά.
Διδυμότειχο – Σεπτέμβριος 2026
