Λήθη

Για τη ζωή πάντα μιλά,

για τον καιρό που πέρασε, 

θαρρώντας και μονολογώντας,

πως η ζωή τον γέρασε.

Στο μαρασμό της γηρατειών,

στο   λογισμό του,

τ’ αχνάρια έσβησαν.

Θολά  τα απομεινάρια της νιότης,

της ευτυχίας, της χαράς, της ξεγνοιασιάς.

Λάθη βαριά κι ασήκωτα,

έγιναν βάσανα ανείπωτα.

Πού είναι η ζωή που ονειρεύτηκε;

Χάθηκε, 

περνώντας τα χρόνια,

μέσα στη λήθη.

Γεώργιος Χ.Τσαρακτσίδης