Γράφει η Μαρίνα Κονδύλη
Σαν χτες, στις 12 Οκτωβρίου 1920, πέθανε ο Βασιλιάς Αλέξανδρος ο Α’. Η πρωτεύουσα του Έβρου σε αυτόν οφείλει το όνομά της, καθώς στις 8 Ιουλίου 1920 την επισκέφθηκε και ο δήμαρχος Εμμανουήλ Αλτιναλμάζης, προσφωνώντας τον βασιλιά, είπε ότι η πόλη προς τιμήν του θα μετονομαζόταν σε «Αλεξανδρούπολη».
Μέχρι τότε, η πόλη ονομαζόταν Δεδέ-Αγάτς, μετά την απελευθέρωση στις 14 Μαΐου 1920 (από την 9η Μεραρχία Σερρών με Διοικητή τον Επαμεινώνδα Ζυμβρακάκη) ονομάστηκε για λίγο Νεάπολις κι έπειτα πήρε το αρχοντικό όνομα που έχει μέχρι και σήμερα.
Ο βασιλιάς Αλέξανδρος όμως, ήταν πολύ άτυχος και το τέλος του άδοξο… Στις 2 Οκτωβρίου 1920 τραυματίστηκε, ενώ περπατούσε στους χώρους του Παλατιού του Τατοΐου. Ένας οικόσιτος μακάκος (μαϊμού) δέχθηκε επίθεση από τον Φριτς, τον γερμανικό ποιμενικό του βασιλιά, και ο μονάρχης προσπάθησε να τους χωρίσει. Καθώς το έκανε, μια άλλη μαϊμού του επιτέθηκε και τον δάγκωσε στο πόδι και στο χέρι.
Ο Κωνσταντίνος Μέρμηγκας, διακεκριμένος καθηγητής της χειρουργικής του Πανεπιστημίου Αθηνών με σπουδές στη Γερμανία, έφτασε στο Τατόι και εξέτασε τα τραύματα του βασιλιά. Ο Μέρμηγκας καθάρισε τα τραύματα του Αλέξανδρου με οινόπνευμα, βενζίνη και ιώδιο, χωρίς να καυτηριάσει, θεωρώντας τα συνηθισμένα.
Οι πληγές όμως μολύνθηκαν και εκείνο το βράδυ ο βασιλιάς εμφάνισε πυρετό. Επτά κορυφαίοι Έλληνες Καθηγητές Ιατρικής εντόπισαν στρεπτόκοκκο· ο Γεράσιμος Φωκάς πρότεινε ακρωτηριασμό, αλλά η Ασπασία Μάνου (σύζυγος του Αλέξανδρου) αρνήθηκε. Εντέλει, ο Αλέξανδρος πέθανε από σηψαιμία, σε ηλικία 27 ετών.
Η σορός του μεταφέρθηκε στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών, όπου παρέμεινε μέχρι την κηδεία του στις 29 Οκτωβρίου. Έπειτα, ενταφιάστηκε στο βασιλικό κοιμητήριο στο Τατόι. Μετά τον θάνατό του, οι μακάκοι θανατώθηκαν. Ο Βενιζέλος έπλεξε το εγκώμιο του νεκρού βασιλιά, τονίζοντας, ότι υπήρξε υπόδειγμα δημοκρατικού βασιλιά, που σεβάστηκε το πολίτευμα της χώρας.
Το γεγονός πάντως, του θανάτου του, προκάλεσε βαθιά πολιτική κρίση και οδήγησε στην επαναφορά του Κωνσταντίνου Α’.
Άραγε, αν ζούσε ο Αλέξανδρος, να ήταν διαφορετικός ο ρους της ιστορίας της Ελλάδος;
