Τα ποσοστά που θα πάρουν τα μικρά κόμματα που δεν θα μπουν στην Βουλή, θα προσδιορίσουν και τον μαθηματικό τύπο της αυτοδυναμίας για σχηματισμό Κυβερνήσεως – Που μας οδηγούν οι γρίφοι και τα τερτίπια, του ισχύοντος εκλογικού νόμου – Και η Πατρίδα πού πάει;
Η απάντηση στο καθοριστικό ερώτημα αν είναι εφικτή η αυτοδυναμία και υπό ποιες προϋποθέσεις για το πρώτο σε ψήφους κόμμα που θα αναδειχθεί από τις κάλπες της 25ης Ιανουαρίου 2015 ακούγεται -ελέω εκλογικού νόμου- ολίγον παράδοξη.
Είναι όμως θεωρητικά σαφής, αν και στη σαφήνεια αυτή κρύβονται «γρίφοι» και άγνωστες παράμετροι που θα προσδιορίσουν τον νικητή των εκλογών.
Το βέβαιον είναι ότι η αυτοδυναμία δεν εξαρτάται από τα ποσοστά που θα λάβουν τα δύο ισχυρότερα σε ψήφους κόμματα και κυρίως δεν εξαρτάται από τη διαφορά των ποσοστών τους.
Το αν θα υπάρξει λοιπόν η πολυπόθητη αυτοδυναμία ή όχι θα εξαρτηθεί… από τα κόμματα που θα μείνουν εκτός Βουλής και το αθροιστικό ποσοστό που θα συγκεντρώσουν!
Αυτή είναι η φιλοσοφία που διέπει τον υφιστάμενο εκλογικό νόμο Παυλόπουλου, ο οποίος αύξησε (το 2008) το μπόνους εδρών που προέβλεπε ο προγενέστερος νόμος Σκανδαλίδη (του 2004) για το πρώτο σε εκλογική δύναμη κόμμα από 40 σε 50 έδρες.
Κατά τα λοιπά, οι υπόλοιπες, δηλαδή, οι 250 έδρες (από 260 που ήταν), κατανέμονται αναλογικά στα κόμματα που πέρασαν το «κατώφλι» του 3% προκειμένου να εισέλθουν στη Βουλή.
Βάσει αυτών θεωρητικά το ελάχιστο ποσοστό για να πετύχει κάποιο κόμμα αυτοδυναμία ανέρχεται σε 40,4% (με τη θεωρητική προϋπόθεση ότι τα κόμματα που μένουν εκτός Βουλής έχουν 0%, κάτι φυσικά που δεν θα ισχύσει στην πραγματικότητα).
Οι «γρίφοι»
Από εκεί και πέρα αρχίζουν οι «γρίφοι» και τα «τερτίπια» του εκλογικού νόμου, ο οποίος εφαρμόστηκε ήδη στις διπλές εκλογικές αναμετρήσεις του Μαΐου και του Ιουνίου 2012.
Και συγκεκριμένα: για κάθε 1% που θα καταγράφεται για τα εκτός Βουλής κόμματα τη βραδιά των εκλογών θα μειώνεται κατά 0,4% το απαιτούμενο ποσοστό αυτοδυναμίας.
Ετσι, με 1% αθροιστικό ποσοστό των εκτός Βουλής κομμάτων, ο πήχης της αυτοδυναμίας κατέρχεται από 40,4% στο 40% και ούτω καθ’ εξής.
Αυτό υπολογίζεται ως εξής: αν το αθροιστικό ποσοστό των εκτός Βουλής κομμάτων είναι 10%, τότε επί 0,4% = 4%.
Αν αυτό αφαιρεθεί από το ελάχιστο ποσοστό για αυτοδυναμία 40,4%, τότε προκύπτει ότι ο πήχης κατεβαίνει στο 36,4%.
Επί παραδείγματι, με βάση το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα εκτός Βουλής κόμματα στις εθνικές εκλογές του Μαΐου 2012, που υπερέβαινε το 9%, ο πήχης της αυτοδυναμίας εκινείτο στο 36,8% (η ΝΔ είχε λάβει 18,85% και ο ΣΥΡΙΖΑ 16,79%), ενώ έναν μήνα αργότερα, στις εκλογές του Ιουνίου 2012, το αντίστοιχο ποσοστό των εκτός Βουλής πολιτικών σχηματισμών μειώθηκε στο 6% ανεβάζοντας τον πήχη της αυτοδυναμίας στο 38% (η ΝΔ είχε λάβει 29,66% και ο ΣΥΡΙΖΑ 26,89%).
Ο πήχης
Από την εκλογική «αριθμητική» προκύπτει λοιπόν ότι το «κλειδί» των εξελίξεων είναι το αθροιστικό ποσοστό των σχηματισμών που δεν θα περάσουν το «πλαφόν» του 3%.
Έτσι, αν τα εκτός Βουλής κόμματα συγκεντρώσουν 5%, τότε ο πήχης της αυτοδυναμίας του πρώτου κόμματος θα κινηθεί στο 38,4%, στο 6% θα κατέλθει στο 38%, στο 7% θα είναι 37,6%, στο 8% θα είναι 37,2%, στο 9% θα είναι 36,8%, στο 10% θα είναι 36,4%, στο 11% θα είναι 36%, στο 12% θα είναι 35,6%, στο 13% θα είναι 35,2%, στο 14% θα είναι 34,8%, στο 15% θα είναι 34,4% και στο 16% θα είναι 34%.
Και εδώ αρχίζουν τα σενάρια και οι εκτιμήσεις σχετικά με τα περιθώρια αυτοδυναμίας.
Τα σενάρια
Με βάση τις ως τώρα δημοσκοπήσεις στις οποίες είναι παγιωμένη η «πρωτιά» του ΣΥΡΙΖΑ, οι εκτιμήσεις των εκλογολόγων δεν αποκλείουν ακόμη και την αυτοδυναμία, την οποία πάντως θεωρούν δύσκολη.
***
Ας μην παραβλέψουμε και το ενδεχόμενο αλλεπάλληλης εκλογικών αναμετρήσεων μέχρι τον σχηματισμό κυβέρνησης που θα εγκατασταθεί στο Μέγαρο Μαξίμου.
Δυστυχώς η εκλογική μάχη δίνεται μέχρι στιγμής στο οικονομικό επίπεδο με επανάληψη του “Λεφτά υπάρχουν” για τάξιμο παροχών, ενώ καίρια Εθνικά θέματα αποσιωπούνται συστηματικά, από τα Αθηναϊκά Μ.Μ.Ε.
Για την δόξα του κόμματος όλοι μιλούν.
Για την Πατρίδα ουδείς.
Κανείς δεν βλέπει τον περίγυρο και τους κινδύνους που απειλούν την χώρα;
Σ.Κ.
